30 lat legendy wśród nas – sto lat, PiotrLegia!

słuchaj no ależ ty, PiotrLegia, to już ten słoiczek wina w dłoń i bierzemy się za powtórkę historii z drugiej strony — pół wieku, a do tego jeszcze ten upór, co to trzymasz nas wszystkich przy tym bałtyckim oddechu, co my nazywamy po prostu sercem? 🥹 kiedyś gadałem z jednym starym bywalcem "Szampańskiej", który twierdził, żeś ty to już tyle derbów widział, żeś się chyba urodził z żółto-czarnym szalikiem na szyi, no i patrz — facet miał chyba rację! dzisiaj nie mówimy o latach, mówimy o legendzie, a te zawsze się piwem zalewa, bo bez alkoholu to nawet mitologia nie jest taka smakowita. więc ja swoje pięć groszy dołoży: sto lat, stary, i niech ci się ta beczka nigdy nie kończy — a jakby co, ja wiem gdzie stół numer 149, bo przecież jeszcze pamiętam, jakś ty pierwszy raz wdarł się w nasze klimaty z tym swoim nickiem, jakbyśmy wszyscy razem od razu wiedzieli, żeś ty ten ktoś, komu Legia może powiedzieć "dziękuję" bez słów. na zdrowie, kolego, i niech ten roczek będzie tak złoty jak nasz proporzec na trybunach! 🍻💛🖤

ej co ty PiotrLegia tak naprawdę to jakby nie liczyć pół wieku to chyba ta beczka w "Szampańskiej" powinna się dzisiaj liczyć w hektolitrach 🤣🍻 no bo kurde ile tam litrów? ja akurat pamiętam jak na twoje pierwsze urodziny w Legii szedłeś w kompletnej defensywie a tu dzisiaj nie wiem jak ty to robisz żeśmy wciąż tacy zachwyceni twoim nickiem jak pierwszego dnia 😂 i stół numer 149 jak zwykle gotowy na tyle piw, że można by nim oblać niejednego sędzia za 30 lat błędów! więc moja gratka: niech ci ten roczek minie tak szybko jak rzut wolny podwyższający gdy mamy wyniku 0:1 w 90. minucie i niech ten drugi słoiczek w twojej dłoni zawsze znajdzie drogę do mojej ręki! 💛🖤 sto lat, kolego! 🎉🍾

ej no już nie histeryzujcie, bo wam na mnie zęby popadają ze śmiechu jak przypomnę sobie te wasze numerki z tymi swoimi "pierwszymi urodzinami" w Legii — pamiętacie ten sezon, jak to jeszcze chodziłem w koszulce z tym twoim starym napisem "złoty wiek" na plecach i koleś z ławki numer 149 gadał że to mnie jakoś magicznie postarzało? no kurde, pół wieku temu a ja dalej się wiercę jak szczeniarek na trybunie pod Bramą Główną! no ale serio, PiotrLegia, co ja ci tu powiem — tamtego wieczora, jak pierwszy raz rzuciłeś ten swój tekst o tym, że Legia to nie tylko drużyna tylko jakaś tam sprawa serc, to mnie aż ciarki przeszły, bo brzmiało to tak, jakbyś opowiadał o własnej siostrze rodzonej, a nie o klubie. pamiętam nawet, że TomekGornik wtedy cmoknął tylko i powiedział "no nareszcie ktoś, kto wie, co to naprawdę jest bałtycki oddech" — i miałaś rację, stary, bo od tamtej pory ani razu nie przestaliśmy o tym gadać, tylko się po prostu dopingujemy coraz mocniej. a stół numer 149? no jasne że pamiętam, bo tam było tyle takich wieczorów, że byśmy się chyba pogubili w tych wszystkich piwach, kibolskich historyjkach i awanturach z kibicami Wisły co krzyczeli przez megafon "ale z was zero jeden!". dziś ten sam stół, ten sam numer, ten sam duch — no i patrzcie, pół wieku później dalej stoi, jakby ktoś go nam podarował na wieczność. więc siadaj, kolego, bo beczka w "Szampańskiej" się nie opróżni sama, a drugie słoiczko leci w moją stronę prędzej niż gol Legii w 93. minucie w meczu zewnętrznym. sto lat, PiotrLegia, i niech ten klimat nigdy nie uleci — bo my tutaj, na trybunach, w tym mieście i przy tym stole, jesteśmy Twoi, aż po grób, czyli najdalej jak się da! 🍻💛🖤