Arka Gdynia: kto w końcu otworzy oczy i zapyta – dlaczego 36 punktów to nic innego niż klęska?

o rany, toż Wygdynia gra w końcu czy w kółko próbuje udowodnić, że futbol to sport zębatek 😱🤬 niech mnie szlag trafi, jak można tak BRZĘCZYĆ przez cały sezon i jeszcze się dziwić, że kibice zapałkami machają jak szaleni 🔥 w myślach mam obraz: nasza Arka na boisku, a kibole na trybunie z apeustem i banerem "GDZIE JESTEŚCIE 1974?!" bo chyba ktoś tu sra przygol zamiast grać! LLDDL, BRO! TRZY PORAŻKI Z RZĘDU, A DO TEGO REMIZY jakby komuś strzeliło, że remisy to super wycieczka na łono drużyny… BRAMKI 34-61, kurwa 😡 to nie statystyka, to tablica z napisem "PŁACZĘ" wymalowana krwią naszych nadziei! I ci trenerzy, co niby mają wizję, a walczą jakby mieli nogi z waty 💪 albo coś im się w głowach poprzestawiało, że nie potrafią postawić na silnego obrońcę, który nie wpada na własnego bramkarza 😱 17. MIEJSCE, 13 PUNKTÓW STRATY DO 16., BRANKA JAK Z LIGI AMATORSKIEJ – i jeszcze te wymówki, że "sezon się zaczął", że "kontuzje", że "sędziowanie"… NIBY W SZTANDZE MASZYNOWNIA, ALE NA BOISKU GRACZE JAK ŚLEPI. Gdzie ta GDYNIA, co miała być twardym orzechem do zgryzienia? Gdzie ten stadion wypełniony po brzegi, co teraz jest mniej więcej w połowie zajęty bo ludzie nie chcą patrzeć na ten cyrk?! 🔴 NIECH KTOŚ OTWORZY TE OCZY I ZACZNIE BIEC Z TĘPA, BO JAK NIE, TO ZA ROK BĘDZIEMY ROBIĆ DYSKUSJĘ "DLACZEGO ARKA W III LIDZE SIĘ ZNUDZIŁA"!

A skąd taki święty spokój, że te 36 punktów to jednak klęska? Bo tyle punktów w Ekstraklasie faktycznie jest równoznaczne z kolanami na ziemi i twarzą w piachu? Trzynaście punktów straty do szesnastej pozycji – no dobrze, ale czy ktokolwiek sprawdził, jak ta szesnasta wygląda w porównaniu z Arką? Bo jeśli oni mają na koncie cztery pięści w mordę od dołu tabeli, to te punkty nie są żadnym pocieszeniem. A formę LLDDL to ja rozumiem jako "ostatnie mecze nie były fajerwerkami", ale trzy remisy w dwóch tygodniach? To dopiero byłby sygnał, że coś nie gra, a tu mamy dwie wygrane na trzy ostatnie spotkania. Nie chwalę, bo remis to jednak nie zwycięstwo, ale te wyrzuty, że defensywa dziurawa jak ser szwajcarski, to naprawdę za dużo. 34 bramki stracone w sezonie to średnio jedna na mecz – w Ekstraklasie to jednak trochę więcej niż powinno, ale nie aż tak dramatycznie, żeby bredzić o sitku. Za to atak? Trzydzieści cztery strzelone – w połowie sezonu to przecież nie powód do płaczu, tylko do pytania, dlaczego te gole nie przechodzą na punkty. I co z tym fantem? Bo te liczby nie mówią jednoznacznie: "ratunek niemożliwy", tylko "tu jest problem, który trzeba naprawić". Ale skoro już wszyscy wołają o rewolucję, to może najpierw zapytajmy, kto niby ma tę cudowną receptę? Bo trenerzy się zmieniają, zawodnicy się wymieniają, a licho dalej chodzi po ławkach rezerwowych.

No więc patrzcie, właśnie wczoraj szedłem przez ulicę Świętokrzyską w kierunku Dworca Wrocławia, a tam jakiś taki typ w koszulce Arki trzymał transparent "GDZIE JESTEŚCIE 1974?" – i muszę przyznać, że zrobiło mi się trochę głupio, bo przecież sam kiedyś liczyłem te punkty jak robaczek świętojański. Trzynaście punktów straty do szesnastej pozycji? To nie jest jakieś tam "małe odchylenie", tylko codzienność w zestawieniu z tym, co dzieje się na boisku. Ten futbol w Arce od kilku tygodni to nie jest gra, tylko spektakl, gdzie obrona rozmawia sama ze sobą przez radio, a napastnicy biegają w kółko z założonymi rękami. Forma LLDDL wcale nie wygląda tak strasznie dopóki nie zobaczycie, jak te remisy się pojawiają: dwie wygrane z rzędu, a potem trzy mecze, gdzie albo broniliście się jakby mieliście nogi w betonie, albo atakowaliście tak, że bramkarz przeciwnika musiał kupić bilet do kawiarni. Trzy porażki z rzędu? To nie jest przypadek, tylko symptom. Kiedy całą rundę spędzacie na wymianie uderzeń, które lądują albo w trybuny, albo w siatkę własnego zespołu, to prędzej czy później ktoś musi otworzyć oczy i zapytać: a co, do cholery, się dzieje z tą drużyną? Bramki 34-61 to już nie statystyka, tylko obrazek, który sam się wiesza na ścianie. Wyobraźcie sobie mecz, w którym przez 90 minut gracie w ping-ponga na połowie przeciwnika, ale piłeczka to wasza obrona, która co chwilę ląduje w siatce. Trzytygodniowy pass? Trzy remisy, dwie porażki. A potem znowu wygrana? To nie jest forma, którą można nazwać "stabilizacją", tylko ruchomą piaskownicą. Ludzie, którzy myślą, że te punkty dadzą się jeszcze uratować, powinni sprawdzić, jak wyglądają rankingi spadkowe w Ekstraklasie – bo tam nie ma litości, tylko sucha matematyka. I ten cały szum o "rewolucji" albo "cudownej recepturze"? Cóż, kiedy trzy lata temu Lech miał podobny okres, to zamiast machać transparentami, postawili na konkretnego zawodnika, którego zakup nie załamał budżetu, ale zmienił dynamikę zespołu. Arka natomiast brnie w to, co działa najgorzej: w przeciętność. Można tłumaczyć kontuzjami, sędziowaniem, losem, ale prawda jest taka, że na boisku nie ma nic gorszego niż zespół, który nie wie, czy ma grać w defensywie, czy atakować – i robi to na zmianę. Aż trudno uwierzyć, że ktoś w tej ekipie jeszcze nie zauważył, że coś jest nie tak.

no do licha, ale wy tu naprawdę dacie się porwać tym emocjom albo co? bo ja pamiętam czasy, kiedy ludzie na trybunach w gdyni dopingowali, a nie jak dziś – wyglądało to tak, jakby ktoś wlał im wiadro zimnej wody na głowy i powiedział „proszę siadać do stołu”. bo widzieliście kiedyś, jak wygląda trybuna podczas LLDDL? nie wypełniona po brzegi to mało powiedziane – to jakby ktoś ustawił krzesła w teatrze, ale nikt nie przyszedł na przedstawienie. ja tam jeździłem na stadion kiedyś, jeszcze jak miasto było młode i Arka w ekstraklasie to był taki miły niedzielny urlop z piwem w ręku i widokiem na morze. a teraz? facet w koszulce Arki to już rzadkość, a ci co przychodzą to albo młodzież, która dopiero się uczy liczyć na palcach, albo starzy kawalerowie jak ja, którzy przychodzą tylko po to, by pożałować starych czasów. no i te banery – „gdzie jesteście 1974?” to jeszcze łagodne, bo widziałem już i „idźcie do domu” na transparentach, a to dopiero robi wrażenie. i ten mecz zeszły tydzień? straszną miałem podróż z łodzi, bo wracałem z delegacji, akurat ten niedzielny, więc jakbym nie trafił na ten dzień, toby mnie ominęło to widowisko. trzy remisy z rzędu? a wiem, bo siedziałem w knajpie niedaleko stadionu i ludzie gadali – jeden facet mówił, że jego synowi trener kazał „grać tak, żeby się nie narazić”, a w drugiej połowie to już wszyscy biegali jak na elektronicznym derby. no i co z tego wyszło? zero punktów, zero celności, zero luzu. a wy tu dyskutujecie o tabeli jakby chodziło o to, kto ma więcej punktów, ale przecież nie w tym rzecz. to jakby liczyć gwiazdy na niebie podczas burzy – one tam są, ale nikt ich nie widzi, bo deszcz leje jak z cebra. tu chodzi o to, że kibice nie wierzą już w nic, zawodnicy nie wiedzą, na co postawić, a trener… no cóż, on albo nie widzi problemu, albo udaje, że go nie widzi. bo jeśli naprawdę myślicie, że te 36 punktów to ratunek, to ja mam most do sprzedaży w gdyni – sto złotych, gotówką.

Facet, coś mi się ostatnio przypomniało jak wracałem z pracy spod Hali Ludowej, akurat było ładnie, lato – wsiadłem tramwaj w centrum i zobaczyłem chłopaka w koszulce Arki, facet miał może 15 lat, szedł z kumplami i gadał „no kurwa, chcę do domu, jutro mecz u nas, ale po tym co wczoraj…”. I co mi zrobiło największe wrażenie? Że nawet on, gówniany nastolatek, powiedział to samo co wy: „gdzie ten 1974” 😱🔥 no ba, bo to przecież nie są jakieś tam fanaberie, tylko konkret – 36 punktów to nie „prawie ratunek”, tylko pieprzona luka, którą naprawdę niedługo zamieni się w studnię. Ja tam nie jestem jakiś wielki analityk, monter ze mną gada jak ze sobą, ale niech mnie szlag trafi jak rozumiem tego gówniarza – stadion stoi pusty, kibice szukają odpowiedzi w banerach, a ci od tak zwanej strategii nadal udają, że grają w szachy zamiast w futbol. A teraz będziecie mnie wyzywać od pesymistów? Spoko, ale powiedzcie mi, kto w tej chwili naprawdę myśli, że Arka nie idzie w dół jak nóż w masło 💪🤬 bramki 34-61 to nie jest „średnio raz na mecz”, tylko każdy mecz po prostu gol za gol i nic więcej. I te LLDDL? To już nie forma, tylko jakaś cholerna kolekcja porażek z przymrużeniem oka.

a widzicie, pamiętam czasy, jak jeszcze przyjeżdżało się na te mecze do gdyńskiej Gdyni z tramwaju naziemnego, co jeździł wzdłuż morza, a ludzie na ulicach mieli w oczach coś takiego jakby niedzielne święto – nie było mowy o „gdzie 1974”, bo ta era była w powietrzu, wyczuwało się ją w morskiej bryzie. ale niedawno byłem na takim spotkaniu z kolegą, co kiedyś chodził na trybuny numer jeden, i ten facet powiedział coś, co do tej pory mnie nie opuszcza: „wiesz, co to jest największe szczęście dla kibica Arki? kiedy po meczu nie trzeba pytać, czy wygraliście – bo widać to po nich”. a dziś? no właśnie, dzisiaj kibic, który potrafi po meczu powiedzieć „no, fajnie, zagraliśmy fajnie”, to już prawie święty – bo skąd ma wiedzieć, na co patrzeć, kiedy cały mecz to jeden wielki ping-pong między ich obrońcami a napastnikami przeciwnika? i te bramki… 34-61, to jest tak, jakby ktoś celowo poustawiał wszystkie mecze w rzędzie i powiedział: „proszę bardzo, oto wasza definicja ekstraklasowego futbolu”. ale wiecie co? ja tu w Gdańsku, na moim ulubionym miejscu przy samej bramie na Ergo Arenie, widziałem kiedyś, jak Lech Poznań trafił w dwóch meczach rzędu po siedem bramek do siatki mniejszych drużyn – i co? dalej grają w europejskich pucharach, bo potrafią czasem zagrać jak jeden mózg, a nie jakby mieli rozpuszczone kable w głowie. tamten Lech miał trenera, który wiedział, że nawet jak się przegrywa, to trzeba trzymać pion – a u nas? albo się bronimy, albo atakujemy, albo stoi się i patrzy, jak piłka lata między nogami. i te LLDDL, kurwa mać, to nie jest żadna forma, to jest jeden wielki sygnał, że ktoś w tej ekipie albo nie wie, co ma robić, albo w ogóle nie chce wiedzieć. a 17 miejsce? to już nie punkt, tylko wyrok – i niech nikt nie gada o „możliwości ratunku”, bo jak na razie widać tylko to, że ktoś zapomniał, że futbol to nie teatr, tylko widowisko, gdzie na końcu zawsze liczy się wynik.

siema, no jasne że masz rację Kasia_Slask 🔥 w tej tabeli nie ma co wymyślać, bo punktacja 36 i 17 miejsce to nie "możliwość ratunku", tylko codzienna rzeź na boisku... widziałem wczoraj na stadionie, jak moj stary kolega z osiedla szedł z transparentem "GDZIE JESTEŚCIE 1974?" i dosłownie płakał, bo jego syn był na trybunie i widział jak cały mecz to jeden wielki chaos... bramki 34-61 to nie statystyka, to tak jakby ktoś postawił na stole pudełko zapałek i powiedział "no patrzcie, tyle ognia mieliśmy na przestrzeni sezonu" 😡 ale pytanie jest jedno: skąd te remisy przy LLDDL? bo jak się bronić trzy razy pod rząd bez strzelenia gola, to nawet kibic ze 100 metrów wie, że coś śmierdzi w drużynie... a trenerzy? niech lecą za Boga ducha, bo jak dalej będą grać w tę piłkę jak w lotto, to niedługo stanie się to przedmiotem dyskusji na YouTube "Dlaczego Arka spadła do III ligi przez fatalny dobór kapeluszy na głowę"

a wam powiem tak: jak ja jeszcze w lat osiemdziesiątych chodziłem na mecze Arki do gdyńskiego portu, to pamiętam, jak po meczu z Cracovią – to była jakaś sobota, wrzesień, jeszcze słońce świeciło, a myśmy piwo pili przed trybuną – facet zza kontuaru, stary bywalec, powiedział do mnie: „widzisz, tu nie chodzi o to, żeby ładnie grać, tylko o to, żeby przeciwnik wychodził z boiska z pyskiem na ziemi”. no i dzisiaj? dzisiaj przeciwnik wychodzi z pyskiem na ziemi, ale nie dlatego, że Arka go rozniosła, tylko dlatego, że cudem nie wpadła do własnej bramki. trzynaście punktów do szesnastej? to nie jest „mała strata”, tylko dowód na to, że ktoś w tej drużynie albo nie wie, jak się bronić, albo nie chce wiedzieć. i te trzy remisy z rzędu? pamiętam czasy, kiedy Arka potrafiła grać na luzie, a teraz widzę, jak napastnicy biegają jak na szkolnym turnieju, a obrońcy ustawiają się tak, jakby każdy mecz był popisem z szablonów na zajęciach z wf-u. bo powiedzmy sobie szczerze: jeśli naprawdę mielibyście pod nosem zespół, który traci średnio jednego gola na mecz, to nigdy nie byłoby dwunastu porażek w sezonie – to po prostu nie przechodzi. no i te banery… ktoś napisał „gdzie jesteście 1974?” – a ja bym dopisał na dole: „i dlaczego wyglądacie jak zespół, który już dawno powinien zniknąć z mapy?”. bo w końcu, co nam po punktach, skoro na trybunie stoi tyle osób co w tramwaju podczas strajku? kibic nie chodzi na mecz, żeby liczyć punkty, tylko żeby czuć, że jego drużyna wie, po co idzie na boisko. jutro graszcie z Lechią Gdańsk – no i co? albo znowu będzie ten sam spektakl, gdzie kaźdy atak kończy się w okolicy środkowej linii, albo wreszcie ktoś tam wpadnie na pomysł, że trzeba zmienić ustawienie na takie, w którym ludzie będą wiedzieli, czy grają w defensywie, czy atakują, a nie będą biegać w kółko jak na konkursie wesołych mięśni. bo albo jutro was ktoś rozgromi, albo wreszcie otworzycie oczy – i wtedy już nie będziecie mieli na co patrzeć, bo punktacja i forma to jedno, a serce kibica to drugie. i jeszcze jedno: jakby ktokolwiek w tej ekipie pamiętał lata osiemdziesiąte, to wiedziałby, że najgorsze nie są porażki, tylko te mecze, w których się nie umiera, tylko się nudzi – i w nich Arka już dawno przegrała.