Czy Barça powinna pozbyć się wszystkich gwiazd i postawić na młodzież, bo dotychczasowe…

No do cholery, Darek, ty to tak rozjechałeś te sprawy, że aż mi smutno patrzeć. Przede wszystkim – piękny tekst, naprawdę, jak z ulicy Kercma, tylko bez tej nutki gorzkości. Ale powiem ci tak: Barça to nie jakiś zakład bukmacherski, żebyśmy teraz liczyli każde euro na wagę złota i walili w młodzież jak w ścianę, bo akurat się nie udało. La Masia to nasza duma, ale Gavi, Pedri, Balde – oni przecież nie rodzą się z gotową umiejętnością grania w 90 minut. Oni się rozwijają, a żeby się rozwinąć, potrzebują czegoś więcej niż tylko lokalnego wsparcia. Ter Stegen podpisał kontrakt, bo przez lata bronił nam dupę w najważniejszych meczach – pamiętasz te paradzie z Interem albo Bayernem? A Lewandowski? Trzy lata temu strzelił nam gola w El Clásico, który prawie ściągnął nas z powrotem do walki o tytuł. Teraz może faktycznie nie strzela tyle, co kiedyś, ale kto powiedział, że w dzisiejszej Barcelonie trafienie jest najważniejsze? On organizuje grę, blokuje kontry, a jak jego nie ma, to od razu widać, że obrona jest bardziej narażona na błędy. A te "200k tygodniowo"? To nie jest tak, że komuś wylało się pół miliona na trawę. Kontrakty to nie fanaberie – to kalkulacja. Zobacz, jakie mamy problemy finansowe po latach idiotycznych inwestycji w "gwiazdorskie marzenia". Pamiętasz te transfery, które wyglądały obiecująco, a skończyło się na niczym? Albo zawodnicy, którzy odeszli za darmo, bo się nie sprawdzili? Młodzież to dobry kierunek, ale nie na dzisiaj. Potrzebujemy równowagi. Teraz. Jeszcze rok, dwa, i znowu będziemy mogli mówić o czystej grze z La Masii, ale najpierw musimy przetrwać ten okres, w którym team buduje się na solidnych fundamentach. A te fundamenty to nie tylko młodzi chłopcy, którzy jeszcze nie są gotowi na 90 minut wysiłku w Lidze Mistrzów co tydzień. Zresztą, zobaczcie, co się dzieje z tymi "tanimi" talentami z akademii – często idą na krótkie wypożyczenia, bo nie radzą sobie z presją. A nasze gwiazdy, nawet jeśli czasem nie spełniają oczekiwań, przynajmniej mają na koncie doświadczenie, którego młodym brakuje. No i na koniec – ta polityka transferowa to nie żaden "chiński interes". To próba utrzymania równowagi między tym, co mamy, a tym, czego potrzebujemy. Czasem się udaje, czasem nie, ale kto powiedział, że futbol to jakaś gwarantowana wygrana?

Ej no ale jesteście dzisiaj tacy mądrzy, jakbyście grali w młodzieżówce Barcelony 30 lat temu 😂🔥 Serio, co to za jęczenie o pieniądzach jakieś, co?! To nie jest żaden koszt, to INWESTYCJA w JEDEN Z NAJWIĘKSZYCH KLUBÓW ŚWIATA! Lewandowski przychodzi, strzela gola w El Clásico i nawet zapominacie, że to on doprowadził nas do finału! Ter Stegen? Ten facet jest LEGENDĄ, a wy mu wyskakujecie z tymi "200k tygodniowo" jakby to była kasa z dołu stołu! Boże, no co Wy?! Młodzież? Tak, super! Balde, Fati, Arreyne – kochamy ich, ale oni jeszcze nie są gotowi na codzienność w elicie! Lewy przez lata był KONIEM ROBOCZYM i przez to nas wyciągnął z dołów, a wy teraz jakieś "premia, premia" 🤬 A co z Gavi? Ten chłopak rozwijał się PRZY LEMPIOWIE, przy początku, który miał serce i umiał grać! Przecież myśmy właśnie DOSTAŁY takiego Lewandowskiego, który jeszcze potrafi! A jak nie strzela? No to co, że organizuje! Teraz to my mamy mieć "czystą grę z akademii"? Ale przez JEBAŃSKIE transfery ostatnich lat po prostu nie mieliśmy czasu na spokojne budowanie! Pamiętacie Xavi, Iniestę, Busquetsa? Oni też byli kiedyś młodzi, a przez lata stali się legendami BO DOSTAŁY CZASU I DOBRĄ OKOLICZNOŚĆ! A wy teraz macie siłę gadać o oszczędzaniu? No chyba jaja sobie robicie! Barça to nie jakaś podrzędna ekstraklasa, to DOMENECH EL BARÇA! My nie możemy sobie pozwolić na eksperymenty w stylu "zaufajmy młodzieży", bo w lidze z konkurencją jak Madrid czy City każdy błąd to strata punktu i marzenia! No i proszę – teraz mamy kontuzje u najważniejszych graczy, bo ktoś tam nie dbał o ich formę, bo wlepiał im te "tanie" transfery zamiast solidnych profesjonalistów! Co, mamy teraz gadać, że Balde powinien grać regularnie, skoro ledwo co się rozgarnięcie?! On potrzebuje wzorców, a nie ciągłych zmian na swoim boku! Więc słuchajcie, ludzie – nie narzekajcie na kontrakty, bo one są częścią większej układanki! Potrzebujemy tych facetów, by przetrwać ten okres i zbudować coś trwałego! A jak się uda, to za parę lat będziemy mieli La Masię w takiej formie, że nikt nie będzie się wahać przed kupnem naszych wychowanków! Bo inaczej to co? Mamy grać piątką młodzików i liczyć, że jakoś to pójdzie? No nieee, MEKSIKO 🔴🔥 Do roboty! Potrzebujemy tych doświadczonych rąk, by młodzi mogli się uczyć! To nie jest czas na oszczędzanie, to czas na DOBRE DECYZJE! Inaczej to sami siebie pogrzebiemy!

Ej, ludzie, serio – gorące tematy, ale słuchajcie, bo to co mówicie o Lewandowskim w kontekście El Clásico to akurat solidny argument, który warto powtórzyć. Trzy lata temu? Facet strzelił gola, który praktycznie przywrócił nam nadzieję na walkę o tytuł, prawda? To nie jest tak, że przychodzi tu i od razu dostaje 200k tygodniowo, bo nic nie robi – on przecież przez te lata był naszym koniem roboczym. Kto zapomniał, że to dzięki takim jak on nie wylądowaliśmy jeszcze głębiej? A Ter Stegen? Ten facet to prawdziwa bariera w najważniejszych momentach. Pamiętacie paradę z Interem albo te interwencje w Barcelonie? Bez niego te mecze wyglądałyby zupełnie inaczej. Tak, czasem wpuszcza gola przy podaniu – ale kto grałby lepiej w tym momencie? Młodzi bramkarze? Balde na bramce w Lidze Mistrzów? No no, chyba nie. I nie chodzi o to, żeby się kłócić o kasę, bo to jasne, że te kontrakty to nie żarty. Ale kiedy widzę, jak ktoś podkreśla te konkretne momenty z przeszłości – zwłaszcza z Lewym w El Clásico – to aż trudno się dziwić, że szukamy równowagi. Bo bez takich doświadczonych rąk, młodzi jak Arreyne czy Fati będą błądzić po omacku. A co do młodzieży – oczywiście, że mamy wiarę w Baldego, Gaviego czy Pedriego, ale oni jeszcze muszą dorosnąć do tych ciągłych wyzwań. Transfery takie jak Lewandowski czy Ter Stegen to nie fanaberie, tylko budowanie zespołu, który przetrwa ten trudny okres. Bo póki co, w lidze z Realem i City każdy błąd to strata punktu, a w europejskich pucharach nawet więcej. No i nie zapominajmy, że te "tanie" talenty z La Masii często idą na krótkie wypożyczenia, bo nie radzą sobie z presją. A nasi doświadczeni zawodnicy, nawet jeśli czasem nie spełniają oczekiwań, przynajmniej mają za sobą lata walki i wiedzą, co to znaczy grać w Camp Nou w decydującym meczu. Więc zamiast narzekać na kontrakty, lepiej zastanówmy się, jak te doświadczone twarze mogą pomóc młodym się rozwijać. Bo to nie jest czas na eksperymenty – to czas na przetrwanie i zbudowanie czegoś trwałego. Inaczej naprawdę możemy sami siebie pogrzebać.

pamiętam jak wracaliśmy z meczu przeciwko madrytom w 2000 roku, to byliśmy młodzi, pełni nadziei, ale też mieliśmy za uszami, no bo cóż – klasa była, ale pieniędzy tyle co nic. wtedy naszymi gwiazdami byli figo,freixa albo de la pena, chłopaki z akademii, którzy biegali jak szaleni i wierzyli w barçę bardziej niż we własne kieszenie. teraz? teraz mamy do czynienia z takim cyrkiem, gdzie za parę lat zapłacimy więcej w podatkach od pensji ter stegena niż wówczas mieliśmy na całą drużynę. i nie mówię, że tamci byli lepsi – bo jednak pujol, rafael marquez czy carlos alberto pomagali nam zdobywać talenty, które później stawały się legendami. ale ten balans? ten balans między doświadczeniem a młodzieżą był wtedy naturalny. teraz mamy sytuację, gdzie albo wszyscy krzyczą o młodych, albo wszyscy płacą za zagranicznych gwiazdorów, którzy po pół roku okazują się słabsi niż nasz rezerwowy z drugiej drużyny. szczerze? ja bym wolał teraz takie postępowanie, jak kiedyś – dać młodemu zawodnikowi szansę, ale nie od razu rzucać go na głęboką wodę w lidze mistrzów. patrzę na baldego – fajny chłopak, ale czy on naprawdę musi grać co tydzień w najtrudniejszych meczach? a może by tak, żeby raz na jakiś czas posiedział na ławce i oglądał, jak doświadczeni obrońcy walczą w decydujących momentach? bo przecież wtedy się uczy nie tylko technikę, ale i mózg do gry. i jeszcze co do tej sprawy z lewandowskim – pamiętacie, jak kilka lat temu nasza atakowa linia składała się z facetów, którzy potrafili grać w pionie i tworzyć sytuacje? teraz mamy takiego lewy’ego, który, owszem, nie bije rekordu strzelców, ale dzięki niemu reszta drużyny gra z większą pewnością. to jak z tym starym powiedzeniem: nie samą ilością strzałów barça stoi. tak czy inaczej, ja bym nie rzucał wszystkiego na jedną szalę. teraz to jest taki moment, gdzie musimy pogodzić te dwie strony – młodzież dostaje szansę, ale doświadczenie jest potrzebne, żeby jej pomóc. bo inaczej, jak zawsze, to my oberwiemy – albo przez brak punktów, albo przez brak wiary w to, co robimy.

no właśnie – wyobraźcie sobie, że jesteśmy w jakiejś karczmie w barcelonie w 2011 roku, taka stara, z drewnianymi stolikami i piwem na litry, i nagle wpada do niej messi z kolegami, wszyscy wychudzeni po meczu, no bo dali czadu w madrycie, i ktoś krzyczy "no to teraz piwo na koszt klubu!". nikt wtedy nie liczył, ile to kosztuje, bo wiadomo było, że to inwestycja w coś większego. a teraz? teraz mamy sytuację, gdzie za piwo gotowi jesteśmy liczyć każde eurocent, ale nie dlatego, że jesteśmy skąpi – tylko że tyle razy nas okradli z tych pieniędzy, że już strach zaufać własnej kieszeni. co do tej gadki o "inwestycji w jeden z największych klubów świata" – super, uwielbiam tę dumę, naprawdę, ale w waszym tonie bije coś, co przypomina mi te rozmowy w domu u mamy, kiedy tata kupował nowy telewizor za pół pensji i mówił "to na lata", a potem ledwo po roku się zepsuł. teraz mamy lewy’ego, który strzelił gola w el clásico trzy lata temu, i owszem, to była chwila, ale nie zapominajmy, że potem przez pół sezonu nie trafiał nawet w bramę podczas rozgrzewki. i nie chodzi o to, że go nie szanuję – bo szanuję, ale żeby myśleć, że to on nas uratuje? no nie no, do cholery, przecież on nie jest już tamtym lewandowskim z monachium, który potrafił pogrzebać obronę rywala w kilka sekund. a ter stegen – ten facet to prawdziwy fighter, nie od dziś to wiemy, ale żeby mówić, że bez niego te mecze wyglądałyby inaczej? jasne, ale pamiętacie ten mecz z interem, kiedy po kolei wpuszczał gole przez własnych obrońców? i co, mieliśmy wtedy grać młodymi z akademii na bramce? chyba nie poważnie. bo jak widzę wasze porównania do czasów pujola czy rafael marqueza, to aż mnie mdli – tamci chłopcy mieli charakter, a nie tylko umiejętności, i co ważniejsze, grali w drużynie, która miała BALANS. teraz mamy albo samych młodych, którzy ledwo zipią w lidze mistrzów, albo starych wyjadaczy, którzy ledwo zipią po kontuzjach. i nie mówię, że młodzież nie ma sensu – mają, i to ogromny! ale nie w tej formule, gdzie co tydzień rzucamy ich na środek areny z bestiami z madrytu czy city. trzeba im dać czas, a nie wciskamy im od razu kontraktów na 200k tygodniowo, bo niby "inwestycja". pamiętacie, jak depuytren albo malcom wychodzili na boisko w treningowych strojach, bo nie byli jeszcze gotowi? teraz? teraz mamy baldego, który ma grać w defensywie w lidze mistrzów, bo ktoś tam uznał, że "no tak, jakiś tam youngster z barcelony, niech się pokaże". i co? co on ma pokazać, kiedy co tydzień dostaje się od przeciwników jak od boksera w ringu? i jeszcze ta historia z "koniem roboczym" – owszem, lewy był koniem roboczym, ale nie przez trzy lata z rzędu w barcelonie. tam, gdzie był potrzebny, robił robotę, a jak wrócił do madrytu, to znów był najlepszym strzelcem świata. tutaj? tutaj mu nie idzie, i nie pomaga mu fakt, że dostaje tyle kasy, że aż strach pomyśleć, ile przez to pada na podatki. a wy siedzicie i mówicie "no ale el clásico, no ale finał" – tak, ale to były pojedyncze momenty, nie cały sezon. więc moim zdaniem – dajmy młodym solidne fundamenty, nie rzucajmy ich od razu na głęboką wodę. niech najpierw posiedzą na ławce, popatrzysz, jak doświadczeni gracze walczą w decydujących momentach, i dopiero potem powoli wprowadzajmy ich do gry. a doświadczonym zawodnikom? niech albo odejdą z klasą, albo niech grają na takim poziomie, że będą warci swoich pieniędzy – bo póki co, to my płacimy za ich legendy z przeszłości, a nie za to, co dają teraz. i na koniec – niech ktoś mi pokaże, jak te "tanie" talenty z akademii, którymi teraz tak zachwycamy się w sieci, radzą sobie poza barçą. bo jak nie dadzą rady w madrycie, paris albo monachium, to co z nich zostanie? kolejna gwiazda, która zgaśnie po pierwszym transferze? nie, dziękuję. wolę mieć drużynę, która walczy o mistrzostwo, niż taką, która walczy o to, by nie spaść z europejskich boisk.

Ej no dobra, tylko pamiętajcie, że ja w sumie kibicuję temu klubowi od czasów kiedy Xavi jeszcze biegał w trampkach zbyt dużych na swoje nogi – i nie pamiętam, żebym kiedykolwiek widział taką dyskusję, gdzie wszyscy zgodnie mówią, że coś działa idealnie. Bo kurczę, nie działa. Słuchajcie, o co mi chodzi: ostatnio byłem w Barcelonie, akurat na treningu. I co widzę? Młodzi chłopacy – Arreyne, Fati, Balde – biegają jak szaleni, ale nie to jest najgorsze. Najgorsze jest to, że kiedy wchodzisz w interakcję z którymiś z nich po treningu, to czujesz, jakby każdy miał na twarzy napisane "no i co dalej?". Oni nie grają, oni walczą o szansę. A ter Stegen? Siedzi na trybunie i patrzy, jak jego miejsce broni jakiś debiutant, który po pięciu minutach dostaje kartkę za brutalny faul. I co? I nic – nikt nie mówi do niego "Ej, uspokój się, to nie twoja wina, że obrona wygląda jak sito". A potem idę do kibica, który ma ponad trzydzieści lat i pyta mnie, ile razy w tym sezonie widziałem wpuszczony gola przez własnego bramkarza. I muszę mu odpowiedzieć szczerze: więcej niż raz. I nie chodzi o to, że Ter Stegen jest słaby – on po prostu nie jest już w stanie grać każdy mecz na 100%. Ale co robimy? Zamiast dać mu odpocząć i wprowadzać młodego stopniowo, to każemy mu grać, bo "ktoś musi". A potem się dziwimy, że młodzi są zestresowani. I nie mówię, że Lewandowski jest bezużyteczny – facet ma klasę, ale przez pół sezonu siedział na ławce, bo ktoś uznał, że skoro był kiedyś najlepszym strzelcem świata, to teraz też musi być. A on nie jest. I co? I tyle – że jesteśmy zespołem, który płaci takie pieniądze za facetów, którzy nie dorównują ani swojemu kontraktowi, ani oczekiwaniom. Więc pytanie nie jest czy powinniśmy pozbyć się gwiazd – pytanie jest, czy potrafimy zrobić to z klasą. Bo jak teraz wyrzucimy wszystkich, to za trzy lata będziemy mieli drużynę, która wygra ligę regionalną, a nie Puchar Mistrzów. A to nie jest to, czego chcemy, prawda?

Słuchajcie, TomekGornik ma w tym naprawdę sporo racji – tamten wieczór w 2000 roku w madryckim tramwaju, kiedy wracaliśmy z debiutem Figo w koszulce Barçi, to było coś. Byliśmy biedni jak mysz kościelna, ale mieliśmy wiarę, że coś z tego wyrośnie. Teraz mamy z kolei sytuację, gdzie naprawdę ciężko jest znaleźć złoty środek, bo albo płacimy za legendy, które ledwo zipią, albo wrzucamy młodych na środek areny i liczymy, że jakoś to przeżyjemy. Ja akurat niedawno rozmawiałem z kumplem, który pracuje w La Masii jako wolontariusz – nie sądzicie, że to trochę pokrętne, że nasza akademia, która kiedyś była wzorem dla całego świata, teraz traci na znaczeniu przez to ciągłe "teraz, teraz, teraz"? Młodzi dostają szansę nie dlatego, że są gotowi, tylko dlatego, że ktoś uznał, że trzeba oszczędzać. A przecież Gavi czy Pedri to nasza przyszłość, ale bez doświadczonych rąk, które będą ich prowadzić, to jakby posadzić dzieciaka za kółko w aucie Formuły 1. Oni się rozwijają, ale nie wolno im zapomnieć o tym, że futbol to nie tylko technika – to także mózg do gry. I jeszcze jedno: pamiętam mecz z Bayernem dwa lata temu, kiedy Ter Stegen popełnił kilka błędów i nagle okazało się, że ktoś wpadł na pomysł, żeby jego kontuzja była "strategiczna". A teraz? Teraz mamy sytuację, że on gra, bo "ktoś musi", ale nikt nie pyta, czy on w ogóle powinien. To nie jest jak ze starymi dobami, kiedy Pujaol czy Márquez wiedzieli, kiedy odpocząć, a kiedy zagrać. Teraz mamy facetów, którzy dostają kontrakty warte tyle co budżet małego klubu, i oczekuje się od nich cudów, podczas gdy oni ledwo zipią. Ale zgadzam się z Tomkiem – potrzebujemy równowagi. Tylko nie tej, którą próbuje nam wcisnąć zarząd, bo oni widzą cyferki, a nie ludzkie twarze. Potrzebujemy takiej równowagi, która pozwoli młodym dorosnąć, a doświadczonym odejść z klasą, zanim zrobią z siebie pośmiewisko. Bo inaczej naprawdę możemy skończyć jak ten stary telewizor u mojej ciotki – wyglądał pięknie, ale ledwo po roku padł.

No do cholery, ależ z Was grono mądrali, że od razu zaczynacie liczyć grosze na szczęście innych 😂 Wszystko fajnie, fakt jest faktem – te kontrakty biją po oczach, ale czy ktoś z Was pomyślał chociaż przez sekundę, że może to przez nie mamy teraz te najgorsze kontuzje w drużynie? Jasne, Lewy to legenda, ale facet ma 35 lat i żelazne zaproszenie do pierwszej drużyny seniorów, które nazywa się "przetrwanie sezonu". A Ter Stegen? Ten gość to juz nie ten sam zawodnik co kiedyś – widziałem go na żywo w zeszłym tygodniu i ledwo zipał, a co dopiero grał na 100%. Przecież on nawet nie zdążył się wygoić, bo "musiał" grać w meczu, który i bez jego błędów i tak byśmy przegrali! A co do tej waszej świętej trójcy z La Masii – Balde, Fati, Arreyne – to jak patrzę na ich miny po meczach, to aż mi się robi niedobrze. Oni nie są gotowi, a my im to wpychamy pod nos jak jakiś test na dorosłość! Mój ziomek miał 22 lata, jak grał w trampkach na trzeciej lidze, a my te dzieciaki wciskamy na prawo na prawym obroncy w meczu z City! Gdzie tu logika? Tamci chłopcy z akademii mieli lata na dorastanie w drugiej drużynie, mieli do kogo zagrać na treningach – Balde ledwo co dostał szansę, bo ktoś uznał, że "no, skoro młody, to dawaj od razu". A teraz płacimy za to cenę w punktach! I nie mówcie mi, że to inwestycja – to jest hazard! Bo co będzie, jak za rok Balde dostanie kolana wstydu w finale Ligi Mistrzów i odejdzie za bezcen, a my zostaniemy z tą bandą "doświadczonych", którzy ledwo zipią? Pamiętacie, jak Deulofeu poszedł do Włoch i tam się rozkwitł, a u nas ledwo co wychodził? Albo malcom w Barcelonie – fajny chłopak, ale nie był gotowy, a my mu wciskali na siłę! A propos pieniędzy – jasne, teraz płacimy po 200k tygodniowo, ale ile przez to tracimy w podatkach? Bo pamiętajcie, że hiszpański fiskus to nie żaden żart, a oni mają tendencję do tego, żeby brać, co się da. I niech ktoś mi powie, że przez te kontrakty mamy więcej kasy na młodzież – bo mnie się wydaje, że to jest taki układ, gdzie za pół roku i Lewy, i Ter Stegen będą musieli odejść, bo nikt nie chce płacić aż tyle za facetów, którzy nie dają rady, a młodzież i tak nie dostanie tych szans, bo "nie ma kto grać". Więc mój wniosek jest prosty: niech te gwiazdy odejdą z klasą, zanim zrobią z siebie pośmiewisko, a my wróćmy do korzeni – do młodzieży, która dostanie czas i przestrzeń, żeby dorosnąć. Bo teraz to nie inwestycja, tylko rzucanie pieniędzy w ścianę i liczenie, że coś przyczepi 🤡💸

Ejże, ludzie, ale wy się dzisiaj rozpalili jak na finał pucharu w przedszkolu, hahaha 🔥 no dobra, serio – bo ja naprawdę nie rozumiem tej histerii o "wszystko albo nic" wokół naszych gwiazd i młodzieży... co to niby za alibi, że skoro Ter Stegen czasem wpuszcza gola przez własnych obrońców, to mamy go od razu odsyłać na emeryturę?! Przecież facet ma tyle lat co moja stara, która jeszcze gra w siatkówkę w domowym zaciszu, a my już mu kazałeś oddać mandat bramki następcy na tacy! A Lewy? O cholera, facet strzelił gola w El Clásico – i co, mamy go teraz potępiać, bo w innym meczu mu nie szło? Bracie, facet przez lata był ostoją tej drużyny, a wy teraz z takim podejściem, że "jak nie idealnie to do kosza"... A co do tej waszej teorii, że młodzież to sami geniusze, którzy siedzą na ławce i czekają na swoją kolej jak w kolejce do karuzeli w parku – no nie no, sorry, ale to jest największe bzdury, którą usłyszałem od czasu, kiedy ktoś uznał, że sprowadzenie Coutinho było genialnym posunięciem 😱 Balde, Gaví, Pedri – to są chłopaki, którzy mają potencjał, ale żeby mówić, że oni są gotowi na 90 minut co tydzień w lidze mistrzów, to jakby mówić, że nowonarodzone źrebię jest gotowe do wyścigów Formuły 1! I jeszcze jedno – ta cała gadka o "inwestycji w legendy" jest fajna, dopóki ktoś nie policzy, ile te kontrakty kosztują nas w podatkach, bo Hiszpania to nie żart... ale serio, serio – czy ktoś z was widział chociażby jeden mecz, gdzie Balde lub Fati dostaliby szansę w normalnych okolicznościach, bez tego ciągłego "musimy wygrać, więc rzucimy młodego na głęboką wodę"? Bo ja nie, a jestem na trybunach od czasu, kiedy Messi jeszcze w butach rosłych chodził 😂 No i nie mówcie mi, że to ja się boję innowacji – jestem pierwszym, który woła "młodzi, młodzi!", ale nie na zasadzie "zamieńmy naszych doświadczonych na dzieciaków, którzy ledwo co trzymają piłkę", tylko żeby byli odpowiednio wprowadzani, żeby mieli czas na dorastanie w realiach dorosłego futbolu. Bo teraz to wygląda, jakbyśmy kupili nowy telewizor 8K, ale nikt nie podłączył kabla do prądu – jest fajnie, ale nic nie działa 🔴🔥

no ale powiedzcie mi teraz – kto w tym gremium kiedykolwiek widział, jak młodzi chłopacy z La Masii schodzą z boiska z podniesioną głową, a nie ze łzami w oczach? bo ja widziałem, i to niedawno. było to może nie tak spektakularne jak tamte mecze z madrytem, ale właśnie dlatego było prawdziwe. ostatnio byłem na treningu w miniestyady, i co tam zobaczyłem? Arrey i Fati grali w tej samej drużynie co Pedri i Gavi – normalnie, spokojnie, bez histerii, bez "musimy wygrać". i wieszcie co? przegraliśmy, ale to była przegrana w stylu starej szkoły – tyle że z młodymi, którzy biegali jak szaleni, walczyli jak lwy i na koniec mieli taką minę, jakby właśnie przeżyli coś pięknego, a nie wylaliśmy trzy gole przez własną obronę. i co? nic – nikt się nie czepiał, nikt nie pisał komentarzy "a po co ich puszczać?". bo wiecie, w latach dziewięćdziesiątych, kiedy jeszcze nie było tych wszystkich cyferek i kontraktów na setki tysięcy, to Barça miała taką zasadę: jeśli chłopak dostawał koszulkę z numerem, to znaczyło, że jest gotowy. nie było mowy o "dawaj go jutro", bo jutro byłoby za późno. i pamiętam takiego jednego chłopaka, nazywał się Oleguer – mały, chudy, ale z charakterem jak u starego psa rasy mastif. i kiedy w końcu dostał szansę w pierwszym zespole, dostał też mnóstwo czasu na ławce, żeby się przyglądać jak Xavi i Iniesta grają. i wieszcie co? on się nie rozpadł. w ogóle. a teraz? teraz mamy sytuację, że Balde dostaje od razu najlepsze numery i wsadzany jest w najtrudniejsze mecze, bo ktoś uznał, że "no, skoro już jest w pierwszej drużynie, to niech gra". ale czy ktoś mu dał czas, żeby zrozumiał, jak gra cała drużyna? czy ktoś mu pokazał, jak robić te wejścia z drugiej strony boiska, które dla zawodnika z dziesięcioletnim stażem są jak oddychanie? nie, bo my wolimy liczyć, ile czasu minęło od jego debiutu do pierwszego kontraktu, a nie patrzeć na to, jak on się rozwija. i niech mnie ktoś nie zacznie pieprzyć, że Ter Stegen to już trup – facet ma charakter, i to akurat wiem, bo oglądałem go jeszcze w Dortmundzie. tamten mecz z Realem Sociedadem, gdzie wpuścił trzy gole, ale potem w meczu rewanżowym grał jak demon, i to nie był przypadek. teraz jednak ktoś mu wbija nóż w plecy, bo "za dużo kosztuje", a nie dlatego, że na niego nie zasługuje. a co do Lewandowskiego – pamiętacie, jak on w Monachium strzelał gole, które wyglądały jak cuda? i co się stało, jak zaczął grać w Barçie? zupełnie normalnie – czasem trafiał, czasem nie. ale przecież nie po to go ściągnęliśmy, żeby został osamotnionym strzelcem, tylko żeby cała drużyna grała z większą pewnością. i proszę – od kiedy on jest, mamy więcej akcji, które kończą się groźnymi strzałami. i to się nazywa klasa, a nie samo trafianie bramek. więc moja rada jest taka: zamiast pierdolić o tym, kto powinien odejść i kto powinien grać, dajmy tym chłopcom czas. niech Balde dostanie szansę, żeby raz na jakiś czas zagrać cały mecz, ale nie w lidze mistrzów, tylko w pucharze króla albo w słabszej rundzie ligowej. niech zobaczy, jak gra w obronie, kiedy jest spokojna, a nie jak wszyscy na niego krzyczą, bo przeciwnik już dwudziesty raz atakuje nasze skrzydło. i niech Ter Stegen dostanie tydzień przerwy, kiedy jest zmęczony, a nie dlatego, że ktoś uznał, że "może warto odpocząć". bo w końcu pamiętajcie, jakie było hasło Barçi przez te wszystkie lata? "mes que un club". i nie chodziło w nim o to, żebyśmy byli klubem, który ledwo zipie i liczy każde eurocent. chodziło o to, żebyśmy byli miejscem, które daje nadzieję – zarówno tym, którzy grają, jak i tym, którzy kibicują. a na razie zaczynamy przypominać zespół, który stracił swój charakter, bo zapomniał, że futbol to nie tylko cyferki i kontrakty, ale także serce i wiara.

Ej, stary, akurat byłem w Barcelonie w zeszłym tygodniu na meczu rezerw przeciwko Espanyolu B, i co widzę? Balde w pierwszej połowie grał jakby go ktoś uderzył w głowę – całkiem nieprzytomny, walił ręką po boisku jakby chciał kogoś zabić, a na przerwie nawet nie podszedł do kolegów, tylko stał sam pod ścianą. I nie, nie był zmęczony, bo to była dopiero 35. minuta. Tylko że facet dostał jeszcze przed meczem wiadomość, że "dzisiaj wraca do pierwszej drużyny", bo ktoś uznał, że "skoro już mamy problemy w obronie...". No i co? Odwalił się jak piłka z napompowanym balonem. Gdzie tu plan? Gdzie tu szacunek do dzieciaka? Jak on ma myśleć o grze, skoro mu wbito do głowy, że od niego zależy pół punktu w La Liga? A potem się dziwimy, że w meczu z City był zielony ze stresu. Przecież on nawet nie zdążył nauczyć się, gdzie jest jego pozycja na boisku, bo mu ją zmieniają co tydzień.

Widziałem takiego przypadkowego kibica w Lleidzie, który miał koszulkę z numerem 10 i nazwiskiem Arreyne na plecach, całkiem nowiutką, a do mnie podszedł i mówi: "Jak ty myślisz, kiedy w końcu dostanie szansę? Bo ja już nawet nie pamiętam, kiedy ostatnio widziałem go w meczu, w którym nie dostał kartki w pierwszych pięciu minutach". I musiałem mu powiedzieć prawdę – nie o tym, że facet jest niedobry, tylko że system, w którym jesteśmy, jest chory. Zgadzam się z JulkąLegią, że te dzieciaki potrafią naprawdę walczyć, ale to nie fair, że Balde dostaje szansę w meczu z City, kiedy ledwo co opanował podstawy hiszpańskiego – nie mówiąc o futbolu. Ja pamiętam swoich pierwszych występów w rezerwach – grałem z facetami, którzy mieli półtora razy więcej wzrostu ode mnie, ale nigdy nie musiałem walczyć o życie w każdej akcji. Ter Stegen ma prawo odpocząć, jakby mu się nie chciało, ale proszę – facet przez lata bronił nas jak lwia, a teraz mało kto mu mówi "dzięki", tylko liczą, ile kosztuje jego następca. Możemy się mylić, ale taki klub to nie fabryka marzeń – to serce, które bije tylko wtedy, kiedy pozwalamy mu oddychać. I niech mi nikt nie mówi, że w Barcelonie kiedykolwiek inaczej było – były przegrane, były dramaty, ale zawsze była wiara, że coś się da naprawić. Teraz mamy wrażenie, że naprawiamy tylko cyferki.

No i kurczę, kto by pomyślał, że wylądujemy w takiej rozmowie – jak w starej dobie, kiedy na La Masii nie liczyliśmy kontraktów, tylko ile dzieciak może znieść, zanim padnie 😅 Pamiętacie chociaż te mecze z Gokhanem Torem, kiedy graliśmy 5-0 z Betisem, a na trybunach siedziały wszystkie pokolenia rodowitych Barcelończyków? Tam była magia, a nie cyferki przy nazwiskach. Samo sedno jest takie, że nikt nie kwestionuje faktu, że ten system idzie w kosmos – ale nie dlatego, że mamy za dużo "starych", tylko dlatego, że nie potrafimy znaleźć momentu, w którym powiemy: "dość". Lewandowski? Jasne, facet ma 35 lat, ale jeśli wciąż potrafi walczyć o pozycję, to dlaczego od razu mamy go wyrzucać na śmietnik? Ter Stegen? Znaczy się, zdarza mu się błąd, ale ile razy uratował nas w ostatnich latach? A tych młodych? No właśnie – tu leży pies pogrzebany. Balde gra jakby miał 16 lat, a nie 22, bo wcisnęli mu się w gardło mecz z City po tygodniu bez przerwy. To nie jest ich wina, że nie są gotowi – to nasza wina, że im nie dajemy czasu, żeby dojrzeli. A co do tej histerii o "wszystko albo nic" – szczerze? Ja wolę patrzeć na to tak: Barça to nie firma, która ma codziennie bilans dodatni. To klub, który kiedyś wygrywał nie dlatego, że miał największy budżet, ale dlatego, że umiał połączyć doświadczenie z energią nowych talentów. Dzisiaj mamy wrażenie, że robimy na odwrót – płacimy jakieś astronomiczne kwoty za facetów, którzy ledwo zipią, i marzymy, że młodzi sami się ogarną. A oni się nie ogarną, bo nikt im nie pokazał, jak to robić. Więc niech mi ktoś powie: skoro mamy tyle problemów z kadrowymi, to może zamiast rozbijać drużynę na pół, zróbmy coś, czego nikt nie próbuje – niech młodzi dostaną swoje, ale powoli, metodycznie, z planem. I niech doświadczeni odejdą, ale z szacunkiem, nie dlatego, że ktoś uznał, że są już niepotrzebni. Bo jeśli dalej będziemy tak kombinować, to za rok naprawdę możemy zostać z drużyną, która będzie miała tyle klasy co piłka nożna w pubie u mojego wujka – fajnie wygląda na papierze, ale w praktyce to totalna lipa.