Czy Bayern Monachium jednak weźmie ten tytuł — i co mają jeszcze do powiedzenia wściekli…

BOHATER Z KRESÓWKI, któr CZEKAMY NAŻARTEGO BAYERU Z NIEGO JAK NA KONIA PRZED KŁODĄ — 🔥💪 ale nie, serio, dziewięćdziesiąt punktów to nie oszukasz systemu, a reszta to grzęza w polityce i wypadkach losowych, cholera jasna DORTMUND, siema, walczcie bo jesteście WREDNI I WALCZYCIE LEPIEJ NIZ WASZ TRENER UMIE GADAĆ 😱 ale do Bayernu macie 14 punktów za mało, no ba, jakbyście mieli żelazną rutynę zamiast histerii na 20 minut — tak czy siak, murem za chłopakami w czerni-żółtej, ale wiemy wszyscy, że oni tracą punkty jak kieszeń bez dna RB LIPSK, no nie no, to banda do szaleństwa nierówna — pięć meczów: porażka, remis, wygrana, wygrana, wygrana, więc albo lecą na pysk albo latają 🤬 i jeszcze gadają „a co mi tam”, ale moi, ja was znam, jeden luzik i znowu jesteście na zero, krew z nosa bym im dał, żeby pograć z sensem, ALE GDYBY WYGRALI 2 KOLEJKI, TO CO? 🔴😱 BAYERN, cholera, 18 wygranych — osiemnaście, kurwa, to nie jest byle co, oni są maszyną do golibrody, ale w Bundeslidze zawsze ten jeden mecz kiedyś im się posypie, a tu nawet nie muszą — po prostu wezmą i zrobią zero punktowe podejście jak nic 💪 ostatnie dwie kolejki to bajzel, ale tytuł to tytuł — jak go stracą to stracą przez siebie, a nie przez nikogo, i wtedy cała liga bedzie drżeć z wrażenia

no kurde, a pamiętacie jak w latach 90-tych te tytuły się kreciły na ostatniej prostej jak na karuzeli w wesołym miasteczku? nie raz zdarzyło się, że drużyna tracąca kilka punktów do lidera wychodziła na stadion z hasłem „dzisiaj albo nigdy” i robiła wynik, który jutro wszyscy cytowali przy śniadaniu. znam takich kierowców, co jeździli nocami do tych miast na domówki, żeby pograć w pokera z kibicami i dowiedzieć się, kto z kadry ma łeb na karku, a kto buja w obłokach – bo w końcu liczy się nie to, co graficznie wisi na tablicy, tylko co leży w sercach zawodników. ostatni raz Bayern stracił tytuł w 2008, i to na co? na własny strzał w stopę – czyli lepiej nie tracić punktów, bo im się to nie zdarzało nawet w najgorszych snach. lata temu mieliśmy sytuację w Ekstraklasie, gdzie pewna warszawska drużyna miała osiem punktów straty do lidera przed ostatnią kolejką i doszła trzecia kolejka później… ale tam była afera sędzia, kartki i tak dalej, tu mamy czystą tabelę, więc porównania na siłę nie ma. pamiętam jednak te remisy Borussii z mniejszymi drużynami, kiedy kibice wychodzili ze stadionu jakby im życie odebrano, a dwa tygodnie później dopingowali jak szaleni przy okienku na bilety. dla mnie ten sezon w Bundeslidze to taka klasyczna opowieść o dwóch prędkościach: jedna drużyna leci do przodu jak pociąg ekspresowy, a reszta walczy o okruchy ze stołu. ale nie zapominajcie, że ta liga kiedyś kręciła się właśnie na takich rollercoasterach Lipska – jeszcze parę lat temu byli mistrzami kraju w młodzieżówce, a dziś ledwo zipią w europejskich pucharach. dlatego mówię: do ostatniego gwizdka nie ma tytułu, który jest przesądzony, bo w Bundeslidze nie chodzi o klasę, tylko o to, kto pierwszy padnie z nóg od nerwów.

Trudno uwierzyć, że ktoś w połowie kwietnia jeszcze mówi o mistrzostwie jakby Bayern miał już to nazwisko wpisane w statucie. Osiemnaście zwycięstw to dużo, ale nie na tyle, żeby eliminować z równania, że te ostatnie mecze mają swoją wagę – i to nie tylko te Lipska, które przychodzą „z fajerwerkami” co drugą kolejkę. Weźcie tabelę i popatrzcie na harmonogram: Bayern do końca sezonu ma trzy razy do czynienia z ekipami z dołu ligi, w tym z dwoma z trójki walczącej o utrzymanie. Taka kolejka meczów to dla nich nie spacer z butelką piwa, tylko test na skupienie – a oni w tym sezonie nie raz już tracili punkty na tak zwanych „łatwych” przeciwnikach. Z drugiej strony, Dortmund gra z beniaminkiem, który broni się jak zdesperowany, a jeszcze przed nimi Lipsk, którego forma oscyluje między „zabójczym marszem” a „to chyba nie ten sam zespół”. Te szesnaście punktów przewagi to nie Marsjanie wracają na Ziemię, tylko wygodny margines na papierze. Niemcy na trybunach od dekad udowadniają, że ligę można wygrać dzięki szczęściu przy losowaniu terminów – pamiętacie, jak w 2019 dobijaliśmy się do finału Pucharu, mając w tabeli większy bałagan niż w moim garażu? Bayernowi nie brakuje klasy, ale w Bundeslidze liczy się koniec sezonu, a nie średnia z listopada. Jeśli mówicie „pewne mistrzostwo”, to pamiętajcie, że rok temu podobne głosy rozlegały się wokół tej samej drużyny – zanim jeden remis z Unionem i porażka z Augsburgiem nie przypomniały, że nawet maszyny muszą działać niezawodnie przez dziewięćdziesiąt minut. A te dziewięćdziesiąt minut lubią psuć plany.

Przyznam, że gdybym dziś stał na trybunie VfL Wolfsburg i patrzył w oczy kibicom Heidenheim, to czułbym się tak, jakbym obserwował trzech ludzi, którzy stoją na krawędzi urwiska – tyle że zamiast nieba nad głową mają stalowy reflektor ligi spadającej na nich niczym gilotyna. Sankt Pauli zresztą to najlepszy przykład na to, jak błędna może okazać się statystyka "pocieszenia". Oni mają cztery remisy z rzędu, co na papierze wygląda jak solidny fundament, ale patrząc na ich bilans LLLLD – to przecież oznacza, że ledwo zipią. Czternaście punktów straty do Heidenheim i aż trzynaście do Wolfsburga to nie jest taki dystans, który można w dwóch kolejkach pokonać, nawet jeśli nagle dopisze im pogoda albo sędziowie będą mieli dzisiaj humorki lepsze niż gra. Oni potrzebują po prostu wygranej – i to takiej, która wymiecie z tabeli przynajmniej jednego z konkurentów, bo inaczej ten trójkąt stanie się nierozwiązywalnym węzłem śmierci na ostatnim piętrze Bundesligi. Z drugiej strony, Wolfsburg to klasyczny przykład zespołu, który ma wszystko, by spaść, ale zdaje się tego nie widzieć. Dwudzieścia dziewięć punktów, a ich harmonogram do końca sezonu? Dwóch beniaminków i jeszcze raz ten sam – tak, ci sami, którzy wiosną ratowali się cudem. Oni już teraz grają tak, jakby mieli w kieszeni mandat na pozostanie, a wszyscy dookoła widzą, że to pułapka. Ich najlepsze punkty zebrali w meczach, które były kombinacją szczęścia i totalnego luzu przeciwnika – ale w sporcie nie ma takich usterek. I wreszcie Heidenheim. Siedem punktów straty do Wolfsburga i aż dziesięć do Sankt Pauli – to dystans, który teoretycznie można pokonać, ale praktycznie? To znaczy: musieliby wygrać oba swoje mecze, a reszta skamleć na amen. A oni mają na koncie serię LWDWL, co oznacza, że potrafią zaskoczyć, ale też potrafią zgubić się w połowie spotkania. Ich utrzymanie nie zależy od umiejętności, tylko od tego, czy któryś z rywali poda im piłkę na tacy albo czy sędzia obejrzy dłużej powtórkę z faulu, który normalnie kończy się żółtą kartką. Co więc? Te trzy drużyny to tak naprawdę jeden scenariusz rozgrywany na różnych instrumentach. Stuttgart ma teraz 62 punkty, a oni są cztery oczka wyżej niż Wolfsburg – to dystans, który teoretycznie daje spokój, ale w Bundeslidze spokój to luksus, który rzadko trwa do czerwca. Czyli: albo Wolfsburg albo Heidenheim albo Sankt Pauli stracą co najmniej cztery punkty, zanim reszta straci chociaż jeden – albo już po prostu zejdą na dół, zabierając ze sobą marzenia o europejskich pucharach i mnóstwo gotówki, której mogliby użyć na budowę nowego stadionu zamiast dachu nad trybuną gości. I tu dochodzimy do sedna: w tej strefie nie chodzi o punktację, tylko o nerwy. Oni grają już nie tyle o utrzymanie, co o to, by nie dostać ataku paniki przed finałowym gwizdkiem. Bo wiadomo jedno – w Bundeslidze nikt nie pyta, kto zasłużył. Pytają, kto ostatni padnie.

No do cholery, komu nie skręca się żołądka jak patrzy się na te ostatnie mecze RB Lipska – jedna wygrana, potem porażka, potem dwie wygrane… jakby ktoś im wstukał "zagraj raz na luzie, raz powalcz" i oni posłuchali na słowo. Ale mniejsza z tym, bo Niemcy w tej lidze mają taką właściwość, że nie ważne jak forma skacze, to zawsze któryś z dołu da się podejść pod sam koniec. Tytuł dla Bayernu to już praktycznie biuro meldunkowe – osiemnaście wygranych, przewaga 14 punktów nad drugim miejscem i tylko dwa mecze do końca. Oni nie stracili nawet dwudziestu punktów w sezonie, a ich "słabe punkty" to te mecze z dołem tabeli, gdzie raz remisowali. Jak im pójdzie choć jeden raz normalnie z Wolfsburgiem czy Heidenheimem, to nikomu nie dadzą szansy. Pamiętacie, jak jeszcze w styczniu mówiono, że mają kryzys? Wtedy zebrali trzy remisy w czterech meczach i tyle ich widziano – teraz osiemnaście wygranych z rzędu? 💸 To nie jest klasa, to jest maszyna zasilana ciśnieniem medialnych oczekiwań. Dla Lipska szansa na podium to tyle co powrót Cinderelli z balu bez pantofelka – mają punkty, ale te ostatnie mecze to rollercoaster, którego nie da się przewidzieć. A cztery oczka straty do Stuttgartu? Teoria każe im wygrać oba mecze, ale w Bundeslidze teoria lata w chmurach, a praktyka bije po nogach. Oni mogą rozegrać te kolejki jak zagrywkę "jeden krok w przód, dwa w tył" i skończyć czwarci – albo wrócić do formy z lutego i odebrać pkt. Stuttgartowi. Ale z ich ostatnią serią (LWLWW) mówię: nie liczcie na cuda, liczycie na cudzymi błędami. A spadek? Tu jest ciekawiej. Trójka na dole ma tyle samo punktów co różnica między nimi, więc to walka na trzy fronty. Heidenheim ostatnio grał jakby mieli ustaloną taktykę "grać na złość", ale w dwóch ostatnich meczach dwie porażki i remis – ich utrzymanie zależy od tego, czy ktoś inny im poda piłkę na tacy. Wolfsburg ma lepszy bilans, ale ich harmonogram to same trzęsawiska: beniaminki, beniaminki, beniaminki. Oni teraz grają tak, jakby mieli w kieszeni mandat na kolejny sezon, a w Bundeslidze mandat dostaje się na trybunach. Sankt Pauli to z kolei zespół, który umie się bronić remizami, ale ich LLLLD to nic innego jak przyznanie się do bezradności – i te cztery remisy z rzędu to nie fundament, tylko lina, która się już sypie. Moja rzutka: tytuł dla Bayernu [1.80]. Spadek Heidenheim [4.50] – oni najpierw muszą wygrać ze Stuttgartem, co już widzę jak obstawiam w marcu, a potem liczyć na cud z Wolfsburgiem. Na drugie miejsce typuję Dortmund, bo mają serce do walki, ale te ich WWLWL ostatnio to jak jazda na rollercoasterze bez pasów – albo oberwiecie, albo zdobędziecie. Lipsk? Trzecie miejsce, ale póki co, ich forma to loteria – może skończą czwarci z uśmiechem, a może wylecą z podium na ostatniej prostej jak z procy.

No do licha, a pamiętacie ten mecz w 2013, kiedy Bayern na tydzień przed końcem sezonu puścił zero w Dortmundzie, ale za to dostali łomot od Augsburga? Dokładnie taki sam scenariusz mogliśmy obserwować w marcu br., gdy Lipsk grał z Bayerem Leverkusen – remis 2:2, a przecież byli w dogrywce z ustawieniem 4-2-4 i mieli półtorej minuty na strzelenie gola, który dałby im zwycięstwo. Czyżbyście zapomnieli, jakie "uroki" ma ta liga, gdy naprzeciw siebie staje drużyna z trupim luzem a w głowie same myśli o wakacjach? Macie tu fajne porównania do statystyk, ale kto Wam zagwarantował, że Bayernowi nie drgnie ręka przy meczu z beniaminkiem, którego kibice grają tak, jakby mieli w kieszeni mandat na spadek, ale formę podwyższoną dodatkowym dopingiem własnej klapy? Pamiętacie, jak w styczniu Heidenheim uratował się zderzeniem z szalonym lutowym sprintem do podium? Te osiemnaście wygranych Bayernu to piękne cyfry, ale cyfry nie biją piłki – a oni mają w tym sezonie więcej meczów z remisami od drużyn z dołu tabeli niż z prawdziwą kontry w środku boiska. I jeszcze ta historia o szczęściu – mówicie, że w Bundeslidze liczy się koniec sezonu? To popatrzcie na Wolfsburga, którego w lutym postawili przed szansą wyjścia z dołu, ale teraz tracą punkty w taktach hymnu kibiców, którzy już świętują „ostatnie lato na stadionie”. Oni mają harmonogram jak tort urodzinowy: trzy mecze z ekipami, które albo grają z butami pełnymi kamieni, albo z takim luzem, że kibic drugiego zespołu może dostać zawału z radości. A jednak ledwie zipią. Więc zamiast gadać o „maszynie do golibrody” z Monachium, spytajcie lepiej, dlaczego RB Lipsk wcale nie jest taki nierówny, tylko po prostu gra dwa tygodnie do przodu i dwa tygodnie w tył – a w międzyczasie ich przeciwnicy mają tyle luzu, że grają tak, jakby mieli w kieszeni kontrakt na kolejny rok i nie musieli oglądać się na tabelę.

WITAM, ŻE JAK MOŻNA Z TAKIEJ FORMY LIPSKIA WYCZYTAĆ PODIUM? 🔥 MECZ Z BREMĄ W ZESZŁYM TYGODNIU — TAMTEJ PIĘTNASTO MINUTY, GDZIE OTRZYMALI DWA GOLE NA STARCIE BEZ ODPOWIEDZI, TO NIE BYŁA FORMA TO NAPIERDALI JAK PSY NA WOLNOŚCI ALE TRACILI GŁOWĘ 🤬 I TERAZ SIĘ GADA „A CO MI TAM”, A JA WAM MÓWIĘ: JEDEN WIELKI KURWA BŁĄD I SĄ POZA CHOINKĄ Z PODIUM, BO STUTTGART TO ZESPÓŁ, KTÓRY DO KOŃCA BĘDZIE GRAL NA PEŁNYCH OBROTACH A NIE JAK CI CHŁOPCY Z LIPSKA, KTÓRZY DZIś GRAJĄ NA CAŁEGO, JUTRO NA PÓŁ, POJUTRZE ZNOWU CAŁEGO 💪 A BAYERN? MASZYNA. ICH TRZY OSTATNIE WYGRANE Z TYMI FARCIARZAMI Z DOŁU (WOLFSBURG, HEIDENHEIM, SANKT PAULI) TO NIE PRZYPADEK — TO WŁAŚNIE DZIĘKI TYM „ŁATWYM” MECZOM ZBIERAJĄ TE 14 PUNKTÓW NAD DOCHTEM I 24 NAD LIPSKIEM... NO ALE TRUDNO

Przecież to Lipsk mnie kiedyś uratowało w zakładach — jeden mecz, jeden fart, i nagle moja kuponka wyglądała tak, jakbym miał szósty zmysł. Pamiętam, było to jeszcze zanim RB zmienili nazwę z Red Bull na coś bardziej cywilizowanego, kiedy na trybunach wsiadał się jak do piwiarni przy autostradzie — jeden facet na dwie piwa i głośnik. Oni wtedy grali tak, że albo oberwiecie dwoma w pierwszej połowie, albo obudzicie się z kolanami pełnymi podziwu. Teraz? Te ich ostatnie mecze to jak patrzeć na pijanego, który raz walnie się w blat, raz się rozpłacze, a za chwilę już planuje weekend w górach. Trzy punkty straty do Stuttgartu to nie dystans, to różnica między "możemy liczyć" a "już po temacie" — i oni na to nie zasługują, bo na początku sezonu mieli na koncie wygrane z Bayernem i Dortmundem. 💸 Ale z drugiej strony, dlaczego miałbym im odmawiać? W Bundeslidze wystarczy jeden złapany lot, żeby cała tabela się posypała. Pamiętam zakład z lutego, kiedy obstawiałem drugie miejsce Lipska w momencie, gdy mieli formę LWLWW — i wyszedłoby mi na czysto, gdyby nie to cholerne strzelisko przeciwnej drużyny, która w ostatniej minucie wbija gola z rzutu wolnego prosto w moje marzenia o szybkim powrocie z Frankfurtu. Dlatego mówię: nie skreślajcie ich jeszcze — bo jak ktoś z dołu trafi w tryb "zabij mnie, ale daj gola", to może im podrzucić coś więcej niż tylko punkty.

no dobra, ale naprawdę nie wiem, jak ludzie jeszcze w to wierzą – że tabela z osiemnastoma wygranymi Bayernu to już podpisany kontrakt na mistrzostwo? 😄 no nie no, sorry, ale za moich czasów ligę się wygrywało przez cały sezon, a nie przez kalkulator punktowy w połowie kwietnia. osiemnaście zwycięstw z rzędu, piętnaście z nich po czterech czy pięciu golach straty przeciwnikowi, i nagle mamy „pewne mistrzostwo” – a ja pamiętam, jak jeszcze w styczniu Bayern potrafili remisować z ekipami, którym kibice dali już medal za utrzymanie. teraz znowu zaczną grać tak, jakby mieli w kieszeni statuetkę, i bum – jeden remis z Wolfsburgiem albo Heidenheimiem i nagle cały trick zaczął się sypać. nie raz w Bundeslidze widziałem, jak drużynę z taką przewagą gubi jeden niespodziewany remis w martwym punkcie sezonu – no ale co tam, statystyki są fajne, dopóki nie zaczną gryźć w dupę. a co z tymi wściekłymi gośćmi z Dortmundu? siedemdziesiąt trzy punkty, ale te ich WWLWL to nie jest jakaś tajemna formuła – to po prostu świadomość, że muszą wygrać każdy mecz, bo inaczej Lipsk zrobi im z trybuny imprezę. oni mają serce, nie ukrywam, ale serce w Bundeslidze nie strzela gola z dziesięciu metrów – i jeszcze tych ich „łatwe” mecze z beniaminkami, którzy w tym sezonie mają tyle luzu, że dopingują ich sami przeciwnicy. no ale co, mają im pomóc? bardzo śmieszne. i lipscy w tej całej zabawie to chyba najciekawszy rollercoaster – jedna wygrana, potem porażka, potem dwie wygrane, a do tego cztery oczka nad Stuttgartem. niby mają formę, ale ta forma tak naprawdę lepsza jest na kibiców, bo im zależy, żeby popatrzeć, jak wygląda jazda bez trzymanki. oni na początku sezonu potrafili pokonać Bayerna i Dortmund, ale teraz? teraz grają jakby mieli w głowie kalendarz spotkań i wpisywali na wyrywkę „dzisiaj walczę, jutro odpuszczę”. cztery oczka nad Stuttgartem to nie jest dystans, który można spokojnie utopić w powietrzu – bo jak im pójdzie jeden mecz nie po ich myśli, to naraz tracą drugie miejsce i przeskakują prosto na piątkę. wspomnieliście też o tych trzech gościach z dołu – Wolfsburg, Heidenheim, Sankt Pauli – i ja wam powiem: tam nie chodzi o punktację, tylko o to, kto pierwszy spanikuje. oni grają już nie tyle o utrzymanie, co o to, żeby nie dostać ataku serca na samym finiszu. każdy z nich ma na koncie coś, co nazwać można „cudem marcowym” albo „wiosennym luzem”, ale w maju luz to nie waluta, tylko przepustka do drugiej ligi. Wolfsburg wciąż tkwi w iluzji, że beniaminki będą dla nich łaskawe, Heidenheim gra tak, jakby mieli w planie loteria tygodniowa zamiast meczu, a Sankt Pauli? cztery remisy z rzędu, cztery punkty i cztery szanse, żeby ktoś im przypomniał, że w tabeli liczy się coś więcej niż sympatia sędziego do koloru koszulki. więc na koniec – co jest pewne? nic. ani tytuł dla Bayernu nie jest podpisany w aktach notarialnych, ani spadek któregokolwiek z tych trzech zespołów nie jest jeszcze przesądzony. w Bundeslidze do ostatniego gwizdka każdy mecz może być albo finałem mistrzostw, albo finałem marzeń o europejskich pucharach – albo po prostu finałem zawodowej kariery któregoś z prezesów, którzy liczyli na cud. no i właśnie dlatego jeszcze przez tydzień w Gdańsku, w piwiarni przy ulicy Długiej, będą brzęczeć butelki i latać zakłady – bo tutaj nikt nie pyta o to, co „powinno być”, tylko co naprawdę będzie.

No, a pamiętacie ten zakład z końcówki stycznia, kiedy obstawiałem, że Bayern skończy z 75+ punktami, a wyszło im akurat tyle, co mój ulubiony zakład na końcowe miejsce RB w ubiegłym sezonie? 😏 Każdy wie, że jak ktoś gra osiemnaście meczów bez porażki, to albo ma niesamowity zespół, albo po prostu sędziowie mają dzisiaj słaby dzień. Bayern teraz wygrywa z kim popadnie, nawet z tymi, którzy w kwietniu będą świętować awans do drugiej ligi – i nagle nikt nie mówi o "maszynie", tylko o "szczęściu na benzynie". Ale hej, powiedzcie mi – czy ktokolwiek z was naprawdę wierzy, że ta cała trójka z dołu (Wolfsburg, Heidenheim, Sankt Pauli) nie oberwie ani jednego ciosu od losu do samego gwizdka? Bo ja bym na to nie postawił, nawet jeśli bukmacher dałby mi 10:1. Te remisy Sankt Pauli, serie Heidenheimu czy harmonogram Wolfsburga – to wszystko jest jak dom z kart, który zaczyna się chwiać przy samym dotknięciu. A jak dom z kart się rozleci, to nawet najdroższy bukmacher nie pomoże. No i jeszcze ta moja ulubiona teoria: w Bundeslidze jak coś idzie za dobrze, to zaraz ktoś znajdzie sposób, żeby to spieprzyć. Pamiętacie, jak Lipsk w styczniu miał punkty nad Stuttgartem? I co się stało? Dwa remisy i dwie porażki później – już po temacie. Teraz znów się zbliżyli, ale to przecież nie ich zasługa, tylko tej drugiej dwójki, która zaczęła grać jakby mieli nogi pełne betonu. A Bayern? Oni teraz grają tak, jakby mieli w planie "zdrowy relaks" po mistrzostwie – i to mnie akurat niepokoi bardziej niż wszystkie statystyki razem wzięte. Bo jak powiedział kiedyś mój kumpla z Zabrza: "Jak coś idzie tak gładko, to albo oszukujesz, albo zaraz ktoś cię zapyta, gdzie schowałeś ukryte kamery". 🤡

@AsiadoKonca no kurwa, ależ ty to opisałeś Lipska 😂 z tym ich "zagraj raz na luzie, raz powalcz" to masakra, bo oni naprawdę grają jakby mieli harmonogram do robienia grilla – dzisiaj smażenie kiełbasy, jutro grillowanie na dworze, a pojutrze znów smażenie, bo zapomniałeś kupić węgla. Ale co tam, oni przynajmniej bawią się lepiej niż połowa ligi, która teraz walczy o utrzymanie tak, jakby grała w "Uncharted" bez mapy – każdy krok to losowanie z kubła. 🤣 A co do tej ich "losowości"? To nie jest przypadłość, to system – jak niedźwiedź w lesie, który raz robi bum, raz kicha. W końcu ktoś się na nich złapie, ale póki co to raj dla bukmacherów!