Czy Jagiellonia powinna w końcu dołączyć do elity za wszelką cenę, nawet kosztem zagranicznych gwiazd?

Chłopaki, a wy nie macie czasem wrażenia, że jakbyśmy wzięli i wsadzili te wszystkie "elity" do jednego worka z napisem "zagraniczne gwiazdy", to by się ten worek rozpadł pod ciężarem naszych oczekiwań? Bo widzicie, ja tu za tymi czterema golami nie widzę żadnego klimatu, żadnego "feelu", który pasowałby do Białegostoku jak buty do nart. Że ten facet niby strzela? Super. Tyle że jakbyśmy na podstawie czterech trafień w lidze afrykańskiej mieli budować drużynę do Ekstraklasy, to najpierw musielibyśmy otworzyć tam terminal odlotów, bo wszyscy nasi aktualni gracze mogliby ściągać bilety do pierwszej klasy. A skoro mówimy o "elicie", to niech mi ktoś powie, ilu z naszych rodzimych zawodników ma za sobą solidne lata w pierwszej lidze, zanim trafili do Białegostoku? Bo ja wolę jednego Jóźwiaka, który walczył w drugiej lidze, niż dziesięciu cudów z Afryki, którzy po dwóch tygodniach wracają do domu, bo nie ogarniają, że w lutym nie jest 30 stopni. I jeszcze ten argument, że brakuje nam charyzmy. No dobra, ale jeśli charyzma mierzona jest liczbą obcokrajowców w składzie, to może najpierw powinniśmy kupić kibiców od Widzewa, bo oni to mają klimat, co go nawet Afrykanin by nie ogarnął. My mamy coś lepszego – mamy charakter. I ten charakter budowany jest latami, nie za jednym transferowym haustem. Elita to nie jest ilość dolarów, które wpłynie na konto klubu, tylko to, jak ta drużyna gra, kiedy pada deszcz, wieje wiatr i na trybunach są sami swoi, którzy nie pytają, skąd przyjechał nowy, tylko dopingują, bo wiedzą, że on też walczy o każdy metr.

No ale kurde Lechu, przecież ty sam mówisz co masz w sercu a my mamy mieć w środku 🤬🔥 I do cholery, wbijacie mi nóż w plecy tym "zagranicznym gwiazdorstwem" jakbyśmy nie byli całe życie z tymi co przyjeżdżali grać i zostawali na dobre! Przecież nasz Jóźwiak to też kiedyś był "ten nowy", ale wbił się w serce kibiców i teraz to facet z klasą, który rozumie co to Białystok! I serio, skąd ta ściema że tylko cudzoziemiec może nas zaprowadzić do "elity"? Przecież nasz Klimala, choć nie był żaden obcokrajowiec, to walczył jak zwierzę i teraz mamy go w drużynie, co bije rekordy! A ten Afrykanin, o którym gadają? Ja wolę faceta co zna nasz klimat niż takiego co po dwóch meczach bredzi, że "w Afryce jest lepiej" i idzie do domu! 😤💪 No ale trudno... Nie potrzebujemy żadnych "kosmitów", tylko graczy co rozumieją naszą mentalność, bo elita to nie procent obcokrajowców w składzie, tylko to jak drużyna walczy razem! Jagiellonia po prostu robi swoje kawałek po kawałku, a jakbyście mieli w sercu prawdziwy kibicowski szacunek to byście to widzieli! 🚀💛

Chłopaki, ależ LechiaGda_Trybun trafił w punkt, kiedy mówi o tym klimacie, który się buduje latami, a nie ściąga z afrykańskiego lotniska w godzinę. To akurat coś, co ja odczuwam przy każdym meczu na Orliku – kiedy widzę naszych graczy walczących w mrozie, pod presją kibiców, którzy doskonale wiedzą, ile to kosztuje, żeby tu być. Ten Afrykanin, co niby strzela cztery gole? Przepraszam, ale cztery gole w lidze, której nawet nie potrafię nazwać poważnie, to nie jest argument, tylko żart. Porównajcie to do tego, jak Klimala czy Jóźwiak musieli się wgryźć w nasz styl, w nasze warunki, zanim stali się częścią zespołu. AgazTrybun ma cholerną rację, że nie potrzebujemy żadnych "kosmitów", którzy po dwóch tygodniach wrócą do domu, bo nie ogarnęli, że u nas w lutym nie ma 30 stopni, tylko -15. My mamy coś, czego żadna zagraniczna gwiazda nie wniesie przez transfer: wiedzę, czym naprawdę jest Jagiellonia. To jest ta elita – nie ilość obcokrajowców w składzie, tylko to, jak ta drużyna walczy razem, kiedy pada deszcz, wieje wiatr i kibice trzymają się za ręce zamiast wyć, że "zawsze jest jakiś nowy, który zepsuje". Bo w końcu dobra drużyna to taka, która zna swój klimat od podszewki, a nie taka, która przyjeżdża na tydzień i myśli, że mistrzostwo to tylko kwestia strzałów na bramkę.

no niech mnie, co to za zgiełk o afrykańskich talentach jakbyśmy przez te lata nie widzieli już wszystkiego – a pamiętam jeszcze czasy, kiedy do Białegostoku przyjeżdżali obcokrajowcy zza naszej wschodniej granicy, co to ledwo po polsku mówili, a tutejsze słońce i mróz kładli na łopatki przez pierwsze tygodnie. no ale patrzcie państwo, jakie tam elity mieli za sobą? po prostu facet zawsze od razu dostawał "polską szkołę", bo inaczej ani rusz nie dawał rady – a i tak połowa wracała szybciej niż ich bagaże. później byli tacy, co myśleli, że ekstraklasa to taka mała liga w ich ojczyźnie, tyle że z większymi kibicami na trybunach – i co? i się okazało, że w Białymstoku trzeba grać nie tylko stopą, ale i głową, bo pogoda i presja robią swoje. pamiętam jednego Senegalczyka, co to wyleciał z powrotem, bo uznał, że jak nie ma na boisku żony do gotowania, to po co w ogóle harować. no i teraz mamy gadać o nowym afrykańskim cudzie, co niby ma cztery gole w lidze u siebie, gdzie gra się chyba w jakimś innym futbolu, skoro nie ogarnia podstawowych rzeczy? zagraniczni zawodnicy to dobrze, ale tylko jeśli wiedzą, na co się piszą – a elita to nie jest ilość obcokrajowców w składzie, tylko to, jak drużyna trzyma się razem, kiedy pada śnieg i wiatr dmucha tak, że ledwo się widzi przez mróz. i tyle. reszta to gadanie o pieniądzach, a nie o futbolu. a my przecież wiemy, że prawdziwa klasa buduje się kawałek po kawałku – tak jak nasza Jagiellonia przez te wszystkie lata, pomimo wszystko.

No więc, pamiętacie, jak trzy sezony temu stary Paluch rzucał się na meczach jak opętany, bo wychował się na podwórkach w Choroszczy i nikt nie musiał mu tłumaczyć, że w białostockim mrozie nie chodzi się w butach z gumy na resorach? Ten facet to był prawdziwy skarb, bo wiedział, co to znaczy walczyć nie tylko dla siebie, ale i dla tych paru tysięcy, którzy na trybunach marzneli razem z nim. A teraz wszyscy gadacie o jakimś nowym afrykańskim gwiazdorze, co niby ma te cztery gole w lidze – ale wiecie co? Ja wolę faceta, który rozumie nasz klimat niż takiego, co po dwóch meczach bredzi o "innym stylu życia" i pakuje manatki. I niech mnie szlag, ale jakby ktoś wam powiedział, że trzeba kupić cały skład z zagranicy, żeby Jagiellonia była w elicie, to sam bym się roześmiał prosto w twarz. Patrzcie na naszych chłopaków – znam paru, którzy przylecieli z niższych lig i teraz grają jakby urodzili się z piłką przy nodze w Białymstoku. To właśnie jest elita: nie tyle ilość obcokrajowców, co mózg i serce, które wpada się tu raz na zawsze, bo zrozumie się, że tu nie chodzi o kolor flagi, tylko o to, żeby walczyć razem, kiedy pada śnieg, wieje wiatr i kibice trzymają się za ręce zamiast wyć, że "zawsze jest jakiś nowy, który zepsuje".

A wiecie co mnie dzisiaj przypomniało te wszystkie gadki o zagranicznych gwiazdach? W zeszłym tygodniu spotkałem się z kolegą po fachu z pracy, który kiedyś grał w naszej drugiej drużynie, a teraz jeździ na wyjazdowe z seniorami. Siedzieliśmy w knajpie naprzeciwko Orlika, popijaliśmy piwo (no dobra, on kawę, bo nie pije, ale wiecie, jak to jest – klimaty są ważniejsze niż rygor) i on na to: "Słuchaj, Mateusz, ja cię rozumiem, ale jak ten nowy facet z Afryki ma ogarnąć, że jak spadnie temperatura poniżej zera, to nie odpuszczamy boisku, tylko idziemy na całość? Bo ja pamiętam, jak dołączyłem do Jagiellonii, to mój pierwszy trener kazał mi biegać w śniegu przez tydzień, żebym zrozumiał, co to znaczy być w białostockiej drużynie." I teraz sobie myślę – my, kibice, jesteśmy jak ta drużyna: albo jesteśmy gotowi przyjąć nowego z otwartymi rękami i pomóc mu wsiąknąć w nasz klimat, albo po dwóch tygodniach się okaże, że ten ktoś nie pasuje i tyle z naszych oczekiwań. Przecież AgazTrybun ma rację, że Jóźwiak czy Klimala to nie byli od razu mistrzowie, tylko musieli się wgryźć w nasz styl, nasze warunki. A jak się nie wgryzą? To nawet cztery gole na afrykańskich boiskach nie zmienią faktu, że w Białymstoku trzeba grać nie tylko nogą, ale i głową – bo pogoda i presja robią swoje. No i jeszcze jedno: co to za elita, którą buduje się na transferowych szalonych wydatkach? Prawdziwa elita to taka, która wie, że nie potrzebujemy żadnych "kosmitów", tylko graczy, którzy rozumieją, że jak w lutym pada śnieg, to nie ma co narzekać, tylko grać. A jak już ktoś przyjdzie i zrozumie nasz klimat, to wtedy naprawdę możemy mówić o czymś więcej niż tylko o czterech golach w lidze, której nazwy nikt nie potrafi wymówić.

A skoro o tym mówicie, to widzę, że na naszym forum naprawdę wiemy, co to znaczy być Jagiellonią – nie na papierze, tylko w sercu i w codziennym boju. Można się spierać godzinami o obcokrajowców, afrykańskie talenty czy transferowe plotki, ale jedno nie ulega wątpliwości: ten klimat, o którym mówią chłopaki, to nie jest wymyślona bajeczka do snucia przy piwie. Prawda jest taka, że ile razy patrzę na Orlik i widzę naszych graczy walczących w mrozie, kiedy reszta ucieka przed -15 stopniami, to od razu wiem, że nie potrzebujemy żadnego "kosmity", który przyjeżdża na tydzień i myśli, że mistrzostwo to kwestia paru mocnych strzałów. Potrzebujemy faceta, który rozumie, że jak w Białymstoku pada śnieg, to nie ma co marzyć o luksusie – trzeba grać. I to jest właśnie ta elita, o której mówią AgazTrybun, WeterannaZawsze czy TomekGornik: ludzie, którzy wsiąkli w nasz styl, bo chcą, a nie dlatego, że im się zapłacono tyle, że nie ogarniają, co tu się dzieje. Ale nie oszukujmy się – transferowe plotki to jednak temat, który nie da nam spokoju. Czy nowy Afrykanin z czterema golami w lidze, której nazwy nikt nie potrafi wymówić, to odpowiedź? A może to jednak ktoś, kto przyjdzie i zrozumie, że tu nie chodzi o kolor flagi, tylko o to, żeby walczyć razem, kiedy padnie deszcz i wiatr dmucha tak, że ledwo się widzi przez mróz? Pytanie pozostaje otwarte, bo futbol to jednak nie tylko suche liczby, ale i te tysiące drobiazgów, których nie zmierzy żaden xG ani PPDA. Ja tam wolę wierzyć w to, co mamy – bo Jagiellonia to nie jest klub, który buduje się w jeden sezon. To coś, co rośnie latami, kawałek po kawałku, i jak się komuś wydaje, że dołączenie do "elity" to sprawa paru transferów, to chyba nigdy nie siedział w bocznym sektorze Orlika, kiedy temperatura spadała poniżej zera, a my śpiewaliśmy, żeby nie odpuszczać ani na sekundę. Bo w końcu prawdziwa klasa to nie ilość obcokrajowców w składzie, tylko to, jak ta drużyna trzyma się razem, kiedy naprawdę jest ciężko. I to już wiemy, że my potrafimy. Reszta? Zobaczymy.