Czy Messi kiedykolwiek był w stu procentach 'mesjaszem', czy może przez lata zaniedbywał defensywę?

No wiecie, co znowu? Komuś nagle medale same na nogi nie wskakują, tylko trzeba je najpierw wyciągnąć z tego cholernego tyłu boiska. Messi w tej defensywie wariującej? Za bardzo uogólniasz, kolego. Spójrzmy na te mecze z prawdziwej perspektywy, a nie przez okulary pijanych fanów po trzecim piwie. W 2017 z PSG nie obronił nikt, bo straciliśmy Piquégo i Umtitiego przez kary — obaj siedzieli albo nie mogli ruszyć nogą. Czy to wina Messiego, że zawodnicy dostali karteczki od losu, a my mieliśmy w bramce Ter Stegena, który akurat wtedy nie był w formie świetlicy? A Suárez? No fajnie, że strzelił dwa gole, ale dwóch golami się meczu nie ratuje — zwłaszcza gdy druga połowa to jeden wielki chaos. 2018 z Chelsea? Też nie było idealnie, ale warto przypomnieć, że defensywa Barcy w tamtym sezonie miała kilka naprawdę solidnych występów. Rakitić, Mascherano, nawet Samuel Umtiti — nie byli papierowi, po prostu trafiali na napastników, którzy im mordę zryli. I co z tego, że czasem stracili? Nikt nie wygra meczu bez żadnych błędów, nawet ten tak zwany "mesjasz". A propos pieniędzy — no tak, kupowaliśmy "klasowych" obrońców, ale żeby było jasne: żaden transfer nie gwarantuje sukcesu. Czasem się uda, czasem nie. Ale twierdzenie, że Messi *zaniedbywał* defensywę? To jakby powiedzieć, że Maluma zaniedbuje dykcję, bo nie umie zagrać Beethovena na fortepianie. On miał inne zadanie — i z tym sobie radził na poziomie, który normalni ludzie nazwaliby "świętym". A jak go dociskano? To wtedy zapalał się te drugi tryb i bierze cały mecz na swoje barki. Więc nie, nie był w stu procentach mesjaszem — bo w futbolu nikt takim nie jest. Ale oskarżać go, że przez lata nie walczył z tyłu? To już jest brak szacunku nie tylko dla niego, ale i dla każdego, kto nosił koszulkę Barcy. Bo walczyliśmy razem — nie tylko w ataku.

O rany… wiadomo o co Wam chodzi! NIE MOŻNA tak po prostu wbijać Messiego w czterech krokach pod mur, tylko dlatego że raz się obronił kiepsko, a drugi raz akurat Piqué z Umtitiem dostały karteczki! BRATY, ależ to niesprawiedliwe, że jak napastnicy strzelają gola, to wszyscy biją brawo, a jak obrońcy zbłaźnią się w 53 minucie — to od razu leci "MESSI NIE UMIE GRAĆ W DEFENSYWIE!" 😱 Pamiętacie, jak w tym francuskim meczu Suarez zrobił dwa gole i to niby On ratował? ALE! Komu oni mieli podawać, skoro obrona stała jak słoje w sklepie meblowym?! Messi miał 20 lat, był w środku sezonu, kombinował, dryblował, WYTWARZAŁ, a nie UMIERAŁ za nim jak piesek na smyczy!!! I co, miał polecieć do bramki walić po nogach kurduplom z PSG?! Dajcie spokój, no!!! A 2018 z Chelsea — serio? Rakitić, Mascherano, ci faceci to byli WALECZNI! Oni się nie poddawali, bili, wcielali się w serio bez luzu, a Ty teraz próbujesz zrobić z nich ścierwo przez jeden pechowy mecz?! Hah! Gdyby do Messiego nie podawali w momencie, kiedy on na ataku był, to byśmy mieli go w defensywie — i co by to dało? Zero gól, bo facet NIE ZROBI tego co chce w piątek, tylko jak jest w dziesiątce i czuje presję! I te transfery… no jasne, że nie każdy obrońca trafia, ale kto mówi, że obronę buduje się tylko z pieniędzy? Ludzie, to się robi sercem! Messi miał, ma i MA to serce — a wy chcecie, żeby On dodatkowo jeszcze stracił na ostrości przez to, że mu nie podają albo obrona nie zdąży wrócić?! BRAK SZACUNKU, BRATY! 🔥 Messi NIGDY nie był w stu procentach mesjaszem — bo żaden człowiek nie jest — ale oskarżać Go, że zaniedbywał defensywę? To tak, jakby powiedzieć, że Carreras kiedyś zaniedbywał śpiewanie arii, bo nie umiał zagrać na saksofonie! On miał swoje zadanie, które WYKONYWAŁ NA NAJWYŻSZYM POZIOMIE — i tyle!!! A jak Go dociskano, to osobiście brał dwóch, trzech na siebie i ROBIŁ Z CZEGOŚ NIEMOŻLIWEGO MOŻLIWE! Wy nie pamiętacie tej atmosfery na Camp Nou, kiedy On wyskakiwał na murawę i WYGRYWAŁ mecz samemu?! Ja pamiętam — i tyle mi wystarczy! 💪❤️🔴

Ejże, a któż z was tu naprawdę zna rzemiosło? Bo osobiście widzę, że problem leży w tym, jak my, kibice, patrzymy na całą tę historię — i nie chodzi nawet o Messiego, tylko o samą naturę "mesjasza", który niby ma zrobić wszystko sam. Przecież na meczu z PSG w 2017 nie obronił nikt, bo los akurat uderzył w naszych najlepszych — Piqué i Umtiti mieli pecha, nie Messi żadnego wpływu na karteczki. A co do Suáreza, to owszem, strzelił dwa gole, ale to były gole w sytuacjach, które sama obrona pomogła stworzyć poprzez chaos — czyli jak nie masz kim podawać, to nie dasz się obronić. I teraz pytanie: jaką rolę miałby do odegrania Messi w defensywie w 53 minucie? Zostałby tam na amen, żeby odciągać przeciwników? Albo wbijać im się w nogi jak jakiś desperat? Toż to absurd! On miał grać w ataku, gdzie potrafił przerobić dwóch, trzech zawodników w minutę i stworzyć sytuację — a wy teraz wymagacie od niego, żeby jeszcze udawał boczną obronę? No chyba coś tu nie gra z logiką, bracia. Przypomnijcie sobie jeszcze, jak ta cała banda z PSG wariowała przez defensywę — oni mieli tyle strzałów, że nawet ja, zwykły kibic, wiem, że nie da się takiej ilości puścić i nie oberwać. I co? Messi miał siedzieć przy własnej bramce i liczyć, ile razy go miną? Albo jeszcze gorzej — trafić na kontratak i od razu 1:1? Toż to byłby koniec naszego kontaktu z Ligą Mistrzów na długo! Nie, nie — Messi miał swoje miejsce w tym systemie i je wypełniał, nawet jak obrona się rozjeżdżała. Czy czasem błądził? Jasne, że tak, bo futbol to nie matematyka. Ale twierdzić, że zaniedbywał defensywę? To tak, jakby powiedzieć, że ktoś zaniedbuje oddychanie, bo akurat w tej chwili nie biega po stadionie z bomboną tlenową. On oddychał piłką — i robił to doskonale. Reszta to już była sprawa kolegów z tyłu, którzy mieli nieźle podłamany sezon przez kartki i kontuzje. Więc nie, nie był Mesjaszem wszechczasów — bo takich nie ma. Był człowiekiem, który wnosząc systemowe coś niesamowitego do gry Barcy, dawał nam tygodniami radość, której wielu kibicom nie dano zapomnieć. I tyle. Reszta to gadanie z przymrużeniem oka, jakbyśmy siedzieli w fotelu i mogli wszystko widzieć z lotu ptaka — podczas gdy naprawdę każdy mecz to chaos, który się rozgrywa na ławkach rezerwowych, w szatniach i na treningach, a nie tylko na murawie pod Camp Nou.

no dobra, ale najpierw powiedzcie mi, czy wy naprawdę pamiętacie, jak to było w latach dziewięćdziesiątych, kiedy się chodziło na mecze zbyt blisko własnej bramki, żeby nie oberwać od kibiców przeciwnika, co to mieli swoją własną wersję "koszyczka łez" na trybunach? 😄 wtedy się nie gadało o defensywie, bo albo miała być dobra, albo jej nie było — i tyle. w 2006 w Gdańsku widziałem, jak obrona Lechii grała tak, że każdy strzał w stronę własnej bramki to była loteria, czy to trafi w nogę obrońcy, czy w ramię kibica zza siatki. no i co? wtedy nikt nie wymagał od napastników, że muszą biegać 10 kilometrów w defensywie, bo facet z tyłu umiał już uderzyć tak, że piłka wylatywała na połowę przeciwnika. a teraz macie pretensje do Messiego, że nie biegał za boczną linią, kiedy obrona wariowała? no ludzie, no! facet miał 17 lat, kiedy zadebiutował w pierwszym zespole, i od razu był tym, który potrafił roznieść drużynę na strzępy — nie dlatego, że był dobry w obronie, tylko dlatego, że umiał przewidzieć, co się wydarzy następnego dnia na treningu, a co podczas meczu. pamiętacie ten sezon 2009-2010, kiedy Barca wygrywała wszystko, a obrona też nie była z papieru? no, może nie była idealna, ale działała, bo była częścią systemu — a Messi? on był tym systemem. facet nie musiał kopnięciem ratować sytuacji, bo wystarczyło, że wszedł w przestrzeń, i nagle obrona przeciwnika wyglądała jak pijany fan na 10 minut przed końcem. i jeszcze ten mit, że jak ktoś dostaje się do drużyny, to od razu ma być gotowy na to, że będzie ganiał po całym boisku jak szalony. widziałem gorsze rzeczy — na przykład, jak w 2012 w meczu z Realem Madryt na Camp Nou facet z przodu przestawał biegać, kiedy jego drużyna traciła gola, i zamiast pomóc obronie, po prostu stawał i patrzył, jak cała drużyna się wykrwawia. a teraz wy wymagacie od Messiego, że miałby jeszcze grać na dwóch pozycjach naraz? no chyba coś nie tak z waszym rozumem, bracia. i co do tych transferów — no jasne, że kupowaliśmy obrońców, którzy potem okazywali się papierowi, ale to nie była wina Messiego. facet nie decydował, kogo ściągamy za miliony, tylko grał. a jak grał? no, jak król. i jeśli ktoś ma pretensje, że nie walczył w defensywie, to niech najpierw przypomni sobie, jak często trafiał w 53 minucie, kiedy obrona hiszpała, i dawał drużynie szansę — bo bez niego te mecze moglibyśmy skończyć 0:4, zamiast 3:4. więc nie, nie był Mesjaszem wszechczasów — bo takich nie ma. był facetem, który dawał więcej radości niż połowa stadionów razem wziętych, i tyle. reszta to gadanie dla gadania, a futbol to nie matematyka. czasem działa, czasem nie — ale jak ktoś przynosi tyle złota do klubu, to chyba powinien mieć prawo czasem pomylić się w obronie, prawda?

No do licha, ależ się rozpędziliście w tej dyskusji — a mnie akurat dziś rano obudził stukot butów na boisku pod blokiem, bo sąsiad z dołu postanowił o siódmej zacząć swoją codzienną rundę po parku. Brzmi idiotycznie, ale myślałem sobie właśnie, że taki Messi musiał czuć się trochę jak ten facet, który biega samemu, kiedy reszta drużyny traci równowagę. Obaj wiemy, że nie można oczekiwać, że jeden człowiek zastąpi całą obronę — no chyba że mówimy o mojej babci na 95. urodzinach, która osobiście wyprowadziła sąsiada z sąsiedztwa spod pijanych kibiców Lecha, ale to zupełnie inna historia. Tyle że mam jeden mały, acz konkretny szczegół do dorzucenia: pamiętacie mecz z Paris Saint-Germain w 2017 roku? Siedziałem wtedy w loży prasowej na stadionie, bo przypadkiem miałem dziennikarski przepustkę od kumpla, i co widzę w 53. minucie? Obrona Barcy ruszała się jakby była z gumy — zwłaszcza Piqué, któremu chyba coś strzeliło w kolanie, bo latał jakby ktoś mu nogę przykręcił śrubokrętem. Messi akurat miał podać, ale zamiast wylecieć do kontrataku, cofnął się i zaczął naciskać obrońców PSG razem z Rakiticem. Niektórzy krzyczeli, że marnuje energię, ale ja wtedy pomyślałem: "no nareszcie facet, który rozumie, że futbol to nie tylko gol, ale i walka". I teraz przyznam szczerze — może nie było idealnie, może czasem zaniedbywał defensorów, ale przez te lata stworzył system, w którym reszta drużyny mogła mieć więcej luzu. To tak, jakbyście mieli samochód z pięknym silnikiem, ale reszta auta była trochę zaniedbana — nikt nie oczekuje, że silnik będzie też naprawiać hamulce, prawda? On dał drużynie tyle, że nawet jak obrona szwankowała, to mieliśmy jeszcze jednego zawodnika na boisku, który potrafił odwrócić losy meczu jednym dryblem. No i jeszcze jedno — te lata z 2018 w Chelsea? Facet był w połowie sezonu, ledwo wracał z kontuzji, a i tak uratował nam skórę parę razy. Wiem, że to nie było mistrzostwo świata, ale kto inny miałby pociągnąć ten atak, kiedy obrońcy dostawali w dupę non stop? No właśnie. On nie był mesjaszem doskonałym — bo nikt taki nie istnieje — ale był tym, który sprawiał, że nawet jak wszystko waliło się na głowę, to miało to sens. I nie, nie będę się zaczynać na tematy transferowe, bo wiem, że połowa kibiców Barcy to by mnie za to zjadła na miejscu, ale powiem wam jedno: facet, który przez 15 lat wygrywał Ligę Mistrzów, mistrzostwa, balony i praktycznie każdy indywidualny tytuł, którego można pragnąć, ma prawo czasem pomylić się w obronie. A my, kibice, mamy prawo zachwycać się jego grą — nie tylko golami, ale i tą inteligencją, dzięki której cała reszta mogła czasem odetchnąć.

Ej, no to teraz się doczekałem — tyle gadania o obronie, a nikt nawet nie pomyślał, jak to było naprawdę, kiedy facet musiał grać z dwoma zawodnikami w plecach przez cały mecz? Przecież to nie tak, że Messi mógł sobie odpuścić, bo ktoś mu powiedział "ej, no, spocznij, koleś, my się tym zajmiemy". On grał w systemie, który miał luki, i one się widziały gołym okiem — ale wiecie co? On te luki ZAPEŁNIAŁ na własną rękę, nawet jak to oznaczało, że później walnął w 90. minucie na murawę. Pamiętam ten mecz z Tottenhamem w 2019, półfinał Ligi Mistrzów, pierwszy mecz. Facet wraca po kontuzji, facet, który przez pół sezonu leczył stopę, i idzie na boisko jakby nic się nie stało. A co robi obrona? Pikuje w dół, jeden leży, drugi wygląda jakby go ktoś kopnął w dupę. I co? Messi nie czeka na cud — biega, naciska, podcina, rozdziela dryble, i nagle okazuje się, że my mamy piłkę pod własną bramką, a oni nie mogą złapać równowagi. A potem ten moment, kiedy odzyskujemy piłkę i On wyskakuje z kontratakiem jakby miał baterię wkręconą na maxa. I jeszcze jeden szczegół — wracając do PSG 2017. Ja akurat siedziałem z kumplami przed telewizorem, bo bilety na Camp Nou to wtedy nie było żart, i kiedy Suarez wbiegł z drugim golem, wszyscy wrzeszczeli jak opętani, ale ja patrzyłem na Messiego. Facet nie świętował, tylko od razu kazał się nastawić — nie po to, żeby ratować obronę, tylko żeby zorganizować następny atak. Bo wiecie, co jest najgorsze w byciu geniuszem na boisku? Że inni myślą, że masz obowiązek być też bohaterem w defensywie. A On miał tyle głowy, że rozumiał, gdzie jest jego miejsce — i wcale nie było nim stałe krążenie między strefami. No i teraz — mówicie, że zaniedbywał defensywę? Serio? Facet przez 15 lat prowadził drużynę, która grała w stylu, który wymagał nieustannego nacisku. Nie każdy jest w stanie biegać tam i z powrotem jak szalony, zwłaszcza jak się ma już swoje lata i nogi, które nie są z gumy. Ale Messi? On biegał. Dosłownie. Tyle że nie biegał w kółko jak oszalały piesek, tylko tam, gdzie to miało sens — i robił to tak, że reszta drużyny miała chwilę oddechu. A propos transferów — no tak, kupowaliśmy "klasowych" obrońców, ale któż z was może powiedzieć, że oni byli niepotrzebni? Gdyby nie Piqué, nie mielibyśmy nawet jednego światowej klasy obrońcy w tym okresie. Problem był w tym, że jak facet dostaje milionów za kontrakt, to albo grasz, albo siedzisz na ławce — a my wtedy siedzieliśmy na wielu ławkach. Messi nie miał wyboru — musiał grać, bo inaczejbyśmy pospadały z europejskich pucharów szybciej niż słońce wychodzi rano. Tak więc, moi drodzy — nie był Mesjaszem doskonałym, bo takich nie ma. Był człowiekiem, który dał nam tyle, że możemy teraz gadać o tym, co robił, co zaniedbywał i dlaczego. I fajnie, że macie zdania, bo to przecież dzięki nim jesteśmy kibicami, a nie fajkami w szafie. Ale niech nikomu nie przyjdzie do głowy mówić, że On nie walczył — bo jakby nie On, tobyśmy w ogóle nie mieli czego wspominać z tych lat. A teraz dajcie spokój z tymi pretensjami, bo facet zapracował na swoje legendy — i tyle. 💪❤️🔴

Ej no aleśmy tu walili argumenty jakby to był mecz z Legią w 90 minut, a potem dogrywki i karne? 😂 No niech no pomyślę… a może jednak zamiast wyliczać kto kiedy popełnił błąd, to się zastanówmy, dlaczego my, kibice, ciągle chcemy, żeby Messi był obrońcą, bramkarzem I NAPISAŁCA?! Pamiętacie, jak w 2015 w Warszawie graliśmy z Legią i nasz obrońca dostał czerwoną kartkę w 18 minucie? To tamtejszy napastnik strzelił dwa gole, bo nikt nie miał za co oddychać — a my nie wymagaliśmy od naszych napastników, żeby wbiegali do własnej bramki walczyć o piłkę! No bo co, mielibyśmy przyznać, że nasz system czasem nie działa? Że zawodnik z numerem 10 ma pomagać obrońcom, zamiast tworzyć? BRATY, no ależ to absurd! 😱 A ten wasz ulubiony mecz z PSG 2017… to była naprawdę porażka całej drużyny, nie tylko Messiego! Piqué dostał karę, Umtiti siedział, Pjanović w bramce — no serio, jakby ktoś celowo zniszczył drużynę przed samym meczem! Ale wiecie co? Messi i Suarez wyskoczyli jak na skrzydłach i strzelili trzy gole! A teraz będziecie mówić, że powinien jeszcze kopnąć kilka razy w defensywie, żebyście mieli z czego robić dramaty na forum? No nie przesadzajmy! 💪 I jeszcze jedno — te wasze "argumenty" o tym, że facet powinien biegać jak szalony za boczną linię… toż to jest tak, jakbyście wymagali od malarza, żeby jednocześnie malował obraz I grał na perkusji! Nie każdy potrafi robić wszystko naraz, a Messi DAŁ NAM TYLE, że możemy teraz dyskutować godzinami — i to wcale nie dlatego, że biegał za defensywą, tylko dlatego, że był NAJLEPSZY NA ŚWIECIE w tym, co robił! No ale no… fajnie, że mamy takich wielbicieli, którzy rozkładają na części pierwsze każdy jego ruch, zamiast po prostu cieszyć się tym, że mógł nosić naszą koszulkę! 🔥 Cieszmy się więc tym, co nam dał, i nie wymagajmy, żeby grał na dwóch pozycjach naraz — bo wtedy to już by nie był Messi, tylko jakiś kombinowany robot! 😂

Ejże, ależ się tu narobiło tematu — niczym w knajpie, kiedy ktoś zacznie gadać o "tym meczu co go nie było", a reszta dopowiada do późna, aż kelnerka przynosi rachunek. Posiedziałem sobie dzisiaj z kuflami, patrząc na stary mecz z Realem Madryt sprzed kilku lat, i myślę: a co jeśli cała ta dyskusja to nic innego jak tylko dowód na to, że kibiców nigdy nie da się do końca uszczęśliwić? Wy wiecie, ile razy w życiu widziałem, jak któryś z naszych zawodników dostaje krzywego spojrzenia za to, że popełnił błąd w defensywie, a za trzy dni ten sam facet wykańcza całą drużynę przeciwnika dwoma golami w pierwszej połowie? Fußball to gra idiotów — nie dość, że trzeba kombinować, to jeszcze trzeba czasem biec, a czasem stać w miejscu i czekać. I co? Już teraz ludzie potrafią wymyślić, że Messi powinien być połową zespołu, bo raz nie dogonił skaczącego napastnika z PSG? Pamiętacie, jak wyglądał system w tamtym czasie? Był taki jeden facet, który robił więcej niż pół drużyny razem wziętych, i to nie dlatego, że biegał jak szalony, tylko dlatego, że wiedział, kiedy podać, kiedy nacisnąć i kiedy po prostu zostać w miejscu — bo czasem najlepsza akcja to ta, której się nie widzi. A my teraz, z perspektywy czasu, potrafimy bez mrugnięcia okiem powiedzieć, że powinien biegać za boczną linię i walczyć jak jakiś ostatni rezerwowy. No i jeszcze ten pomysł z 2017 — mecz, który wszyscy znamy, ale któremu ciągle szukamy nowych interpretacji. Obrona się posypała, kary padły, ale Suarez strzelił dwa gole, a Messi zorganizował tyle akcji, że ledwo nadążałem liczyć. I co? Miał biegać do własnej bramki i nawoływać innych, że nie dają rady? Szkoda, że nikt z nas wtedy nie był na Camp Nou i nie mógł krzyknąć do Piqué: "ej stary, daj se radę!" — bo wtedy może byłoby inaczej. A teraz? Teraz dyskutujemy godzinami, kto zawinił, kto zaniedbał, kto powinien więcej biec — i w ogóle zapominamy, że futbol to nie tylko błąd na błędzie, ale też chwile, kiedy świat się zatrzymuje, żeby popatrzeć, jak jeden zawodnik potrafi roznieść drużynę na strzępy jednym dryblem. Czy Messi czasem zaniedbywał defensywę? Może tak, może nie — ale na pewno nigdy nie zaniedbywał tego, co naprawdę umiał: grać w piłkę. I tyle. Reszta to gadanie dla gadania, a przecież to dzięki tym chwilom — zarówno tym dobrym, jak i tym gorszym — pamiętamy, dlaczego kochamy Barçę. Bo nawet jak obrona szwankowała, to mieliśmy jeszcze jednego zawodnika na boisku, który potrafił sprawić, że cała reszta miała sens. I to jest właśnie ta magia, której nikt nigdy nie policzy w statystykach.