Czy Pogoń Szczecin potrzebuje naprawdę dwóch napastników, skoro jeden z nich zawsze zagrywa piłkę do obrońców?

Fajnie, że znowu zajeżdża się tematem naszego fajnego strzelca, bo naprawdę szkoda czasu na takie gadanie. Ten facet jest w drużynie nie od dziś, ma za sobą lata solidnej roboty i wie, co robi – akurat kiedy luzujecie, on dostaje piłkę w newralgicznym momencie i wiesz, że zaraz coś się wydarzy. Trzy razy w pierwszej połowie widziałem, jak podbiegacie do monitorów, żeby policzyć "puste" strzały, a nie doceniacie tego, że ta forma grania właśnie nas uratowała więcej niż raz. W meczu z Rakowem to jego głębokie wbicie się w pole karne ściągnęło na nas fale kontrataków, a nie odwrotnie – sami pamiętacie, jak dośrodkowanie z lewej flanki skończyło się strzałem z drugiego słupa. Też "pusto"? A gol? A trzy punkty? Statystyki w aplikacji bukmacherów są fajne, ale na boisku liczy się efekt – i ten efekt mamy co niedzielę. Nie udaje żadnych strzałów, tylko walczy o piłkę, ciągle się rusza i tworzy przestrzenie dla reszty. Jeśli wolicie kogoś, kto wbiegnie, strzeli i padnie na trawę, to możecie pisać dalej, ale wiadomo, że z takim podejściem nie wygramy ani Ekstraklasy, ani nawet meczu w Szczecinie.

No do cholery, kurwa, ależ z was roszczeniowi hipokryci 😱🔥 kiedy widzę te teksty to mi się serce wykręca, nie wiecie co? ale klasa, ale przeżywacie, że jeden snajper nie zdąży za wszystkich wyjebać gola od razu bo to nie tak działa no ale trudno No serio, KOLEŻORZU, ty jesteś normalnie wkurzony że twój ulubiony "snajper" nie wbija 5 bramek na mecz i od razu robi z niego histerycznego deficytowca 💪 kolega na ławce by się uśmiał jakbyś mu takie brednie wcisnął, a my tu walczymy o punkty, nie o papiery na ekranie! Pamiętasz chociaż te chwile jak on dośrodkował do drugiego słupa i KAŻDY kibic na trybunie wiedział że to teraz albo nigdy? ten GOL w Warszawie po 2 latach bez wygranej na wyjeździe! pamiętasz tamten mecz? albo ten strzał z dystansu w meczu z Lechią który uratował nam skórę bo normalni ludzie doceniają to co naprawdę działa, a nie wymyślone statystyki z aplikacji które nic nie znaczą poza cyferkami 🔴 I jeszcze ten fanfaron z Rakowa! nie żartujmy, ten facet nie tylko "udaje" strzał bo on KAŻDYM cm swojego ciała walczy o piłkę, nawet jak nie trafia – i dzięki temu mamy miejsce, dzięki temu mamy akcję, dzięki temu mamy emocje a nie nudę jak w reklamie proszków do prania!

No dobra, aleście się porządnie rozgrzali – chłopaki, to przecież nie jest wojna o pióro, tylko o nasz ulubiony sznyt Pogoni. A że tamten "snajper" niby ma nie trafiać, bo raz udaje, raz oddaje? To jakbyście mówili, że słońce nie świeci, bo czasem chowa się za chmury – ale przecież one jednak dają cień, no nie? Kurde, facet już chyba zapomniał o tym meczu w Warszawie, jak to dośrodkował z lewej, a ta piłka zawisła nad polem karnym jakby miała wieki czasu – i nagle BUM! Drugi słupek, gol na wagę trzech punktów. Trzy lata bez wygranej na wyjeździe, a on jednym uderzeniem zaskarbił sobie całą Wałęską i wróciliśmy z poczuciem, że jednak coś potrafimy. I co? Teraz mamy liczyć "puste strzały", bo aplikacja bukmacherów ma jakiś algorytm, który nie widział tego meczu? A ten numer z Rakowem – no serio, koledzy, pamiętacie? Facet wbiegł między dwóch obrońców, wcisnął się w pole karne i ściągnął na siebie trzech graczy Rakowa. Efekt? Wolna piłka, dwójka naszych mogła dośrodkować, i choćby nie wiem co, miejsce do strzału było. Bo to nie jest tak, że on ucieka od strzałów – on je tworzy dla innych, a jak sam trafi, to jest wisienka na torcie. I jeszcze jedno: facet biega jak oszalały przez 90 minut, nie oszczędza się, walczy o każdy centymetr. Więc jak mu się odbiera pomysł na "udawanie strzału", skoro jego postawa to tlen dla tej drużyny? Może nie strzeli 20 goli na sezonie, ale dzięki niemu mamy akcje, emocje i rzeczywiste zagrożenie – a to przecież o wiele cenniejsze niż cyferki na ekranie smartfona. W Pogoń nie idzie się po papierowe statystyki, tylko po punkty, klimaty i wiarę, że znów coś osiągniemy. A on tę wiarę buduje. Każdym krokiem.

a no tak, znamy tę historię na pamięć bo przecież jakby nie było, to przyszedł do Pogoni tak jak wszyscy – przez łzy i piaskownicę, czyli z niższej ligi, a dziś to już taki stary wyjadacz że tyle wody w szklanicy upłynęło że aż przykro patrzeć jak młodzi o tym zapominają. pamiętacie jeszcze te czasy, kiedy nasz "snajper" dostawał piłkę w środku pola i nikt nie czekał na strzał tylko od razu ruszał do ataku, bo wiadomo było że on wiedzieć musi co z nią zrobić? no a dziś co? dzisiaj się liczy ile tamten ma "celnych strzałów" według aplikacji, bo niby ktoś tam w biurze odbujał cyferki i wie lepiej niż my na trybunach co to jest dobre zagranie. mnie akurat ożywił ten mecz w Warszawie bo miałem tam zaszczyt być na trybunie i widziałem co się dzieje, kiedy on robi swoje – nie gadam tu o golu, gadam o tym jak Raków zaczął się sypać, bo trzech ich facetów musiało ruszyć za nim, a jak się tak trzy osoby gonią, to puste miejsca same się robią. i co? i nagle mamy wolną piłkę, rzut rożny, następny atak – a on nawet nie musiał strzelać, żeby wygrać. a dziś to co? dziś mamy facetów co udają strzał, bo niby celne uderzenie na papierze to dowód geniuszu. ale ja wam powiem, że jak się robi tyle obiegu wokół piłki co on, to wiadomo że nie każdy ruch skończy się golem – ważniejsze jest to, że tym ruchem otworzyłeś swoją drużynę, dałeś jej oddech, a komuś innemu szansę. i na tym właśnie polega gra w Pogoni. przypominam wam jeszcze czasy, kiedy Kucharski albo Bieniuk grali – nie mieli statystyk, nie mieli aplikacji, tylko mieli nos i instynkt i wiedzieli że jak wbiegnie się na pole karne i wcisnie się między obrońców, to prędzej czy później coś się wydarzy. i co? i wyszło im. no i u nas dzisiaj wychodzi – tyle że zamiast doceniać, liczymy na ekranie ile tamtych "celnych" strzałów tamtych nie było. kiepska zabawa, koleżanko i koledzy. kiepska zabawa.

Słuchajcie, to akurat pamiętam jakby to było wczoraj – ten mecz z Wartą Poznań, ten cholerny deszczowy listopadowy wieczór, kiedy temperatura na trybunie była niższa niż w garderobie gości, a nasz facet po prostu nie chciał dać sobie w kaszę. Trzy razy w drugiej połowie wbiegł między dwóch obrońców, za każdym razem ściągając na siebie po dwóch i zostawiając wolną przestrzeń na skrzydle. Wiesz, co się stało? Za drugim razem Kowalczyk wykorzystał – wolne uderzenie z 25 metrów, strzałem po ziemi, gol. A ta piłka, którą "udawał" dośrodkować, była w powietrzu tak długo, że na trybunie mogliśmy policzyć wszystkie krople deszczu spadające na nią. I co? A nic, bo efekcie mamy trzy punkty, a nie kolejny "pusty strzał". Bo na tym właśnie polega robota napastnika w Pogoni – nie liczyć strzałów, tylko walczyć o to, żeby ktoś inny mógł strzelić.

No do cholery, ależ macie w głowach mniej placek niż kibice Arki! Zgadzam się z tymi co mówią, że ten facet to nasz czołowy inżynier od goli – nie liczy się ile razy udaje strzał, tylko ile razy oszukuje przeciwnika i zostawia za sobą bałagan w polu karnym. Pamiętam ten mecz w Warszawie jakby to było wczoraj: padał deszcz, gra była taka sobie, a on wszedł między dwóch obrońców Rakowa, ściągnął na siebie trzech i puścił wolną piłkę na skrzydło – akurat tam Kowalczyk mógł dośrodkować i strzelić. A wy tam liczyliście "celne strzały" w aplikacji? Kurde, ja tam byłem na trybunie, nie w Excelu! Ale, ale… muszę przyznać, że trochę mnie już wkurza ta cała historia z tymi "pustymi strzałami". Widziałem w tym sezonie trzy mecze, w których on wychodził przed bramkę, kręcił się, udawał strzał i wracał z powrotem do defensywy – i w każdym z tych meczów straciliśmy punkt, który mogliśmy mieć, gdyby po prostu oddał strzał. Raz nawet szedł na sam koniec boiska, bo mu się wydawało, że jest faul. To nie jest żadna taktyka, to jest zwykła strata okazji! Niech on walczy, niech się rusza, ale niech w końcu kiedyś strzeli sam – bo jak tak dalej pójdzie, to za kilka tygodni będziemy goździem wbitym w swoją "Pogoń w sercu" z napisem "ale fajnie walczył". I co wtedy? Będziemy wspominać jego zaangażowanie czy zwycięstwo?

Ej, ależ Wy tu sobie bredzicie jakbyście jutro mieli zdobywać mistrzostwo ręcznymi gestami! Ja wiem, że nasz snajper to bohater, co swoją postawą napędza drużynę, ale kurde, nie możemy udawać, że te trzy "puste strzały" w meczu z Lechią to jakaś taktyczna perełka! 💸🤡 Facet idzie przed bramkę, udaje uderzenie, a potem się cofa jakby mu się coś zapaliło w głowie – i co? Zamiast szukać lepszej pozycji, zostawia nas z niczym. I nie mówcie mi, że to jest "tworzenie przestrzeni", bo ja widziałem, jak Lechia od razu kontratakowała, bo nasza obrona była nawalona tymi jego teatralnymi ruchami! Pamiętam ten mecz w Warszawie, jak to ładnie powiedzieliście – gol, emocje, cudo. Ale czy ktoś pamięta ten dogrywkę z Zagłębiem, kiedy to on wbiegł, udawał strzał, a potem jeszcze wbiegł w pole karne obrony, i zamiast oddać strzał, zrobił sobie selfie ze sędzią? Kurde, trzech minut dogrywki, trzy strzały naszych, zero goli – i to przez niego, bo on akurat "tworzył przestrzeń" na przeciwległym skrzydle. A drugi gol padł z rzutu karnego, który nawet nie byłby, gdyby nie jego bałagan w ataku. I teraz macie mnie uczyć, że jak on wbiegnie między dwóch obrońców, to już mamy pół boiska wolne? No jasne, ale jak on się zatrzymuje pół metra od linii bramkowej, bo mu się wydaje, że jest faul, to nagle przeciwnik ma czas, żeby się zorganizować. To nie jest inżynieria, to zwykła strata okazji! A jeszcze te statystyki… Ej, ludzie, może nie są idealne, ale kiedy widzę, że w tym sezonie ma 12 trafień na 45 strzałów, a drugi napastnik – ten, co niby się nie rusza – ma 8 na 20, to jednak coś nie gra. Niech on walczy, niech biega, niech tworzy – ale niech w końcu strzeli, jak na prawdziwego strzelca przystało! Bo jak nie, to za kilka lat będziecie wspominać jego "heroiczne" wysiłki, a nie punkty w tabeli. I co wtedy? Będziecie liczyć krople deszczu na piłce, a nie ilość bramek w naszej kasie! 😂

no kurde ale hejt w tym wątku 🔥 naprawdę, ludzie! ale dobra, serio – najpierw moja bajka: pamiętacie ten mecz z Piastem w Szczecinie? Ten cholerny niedzielny popołudnie, 2-0 dla nas, gra takie sobie, aż tu nagle moja żona krzyczy na trybunie "siema Krzysiek, rzuć okiem tam w lewo!". A tam nasz facet (ten sam, co tu wam robi za snajpera) wcisnął się między dwóch obrońców, zrobił taki piruet że jeden padł jak długi, a on jeszcze czeka sekundę, udaje strzał, obrońca się rzuca – i niespodziewanie podaje w pole karne gdzie Kowalski już tylko musiał wbijać. Gol! 3-0! I co? I wy zaraz liczyć te "puste strzały" w telefonie? jakbyście nie byli na meczu, tobyście mieli polecieć z trybuny boście nie widzieli! ale hej, wiem że niektórzy macie swoje punkty – no ba, widzę tu Mateusza co gada o "samym strzelaniu" 🤬 ale kurde, facet walczy od 5 lat w Pogoni, nie od wczoraj! Znasz te historie co mówił KarnyUkradl – facet przeszedł tyle wód w szklanicy że aż przykro patrzeć jak młodzi liczą jego kroki na aplikacji. Ja tam bym powiedział – niech sobie liczy ten "pierwszy słupek" w Warszawie, ten gol co 3 lata bez wygranej na wyjeździe, ten mecz co samą postawą wykończył przeciwnika – a nie jakieś cyferki z Excela! i Jagiellonia, ty tu sarkasz z tych 12 trafień na 45 strzałów 😂 no dobra, ale wiesz co jest najfajniejsze? Te 12 goli to są konkretne punkty! Te 45 strzałów to 45 zagrożeń! A ten drugi napastnik co ma 8 na 20? No przepraszam, ale przecież on w tym sezonie zagrał ledwo 12 meczów bo był kontuzjowany pół sezonu! A nasz facet? Gra regularnie od pierwszego gwizdka, nie oszczędza się, biega jak oszalały, czasem nie trafia bo oddaje celniej innym – i co? I dzięki temu mamy 3 punkty zamiast 1! Nie liczę gooli tylko po to, żeby mi się aplikacja zaświeciła, tylko po to, żeby poczuć że gram w Pogoni! i jeszcze jedno – Mateusz, ty mówisz o tych trzech "pustych strzałach" w meczu z Lechią, ale nie pamiętasz co się stało potem? Bo ja pamiętam – dośrodkowanie na Kowalczyka, wolna piłka, rzut rożny, następny atak! Facet nie tylko udaje, on STWARZA! Jak on wbiegnie w pole karne i ściągnie na siebie trzech, to nie liczę ile ma "celnych strzałów" – liczę ile razy daliśmy odpór przeciwnikowi! A jak jeszcze trafi, to jest wisienka na torcie, nie żaden problem! no ale dobra, rozumiem że jak się siedzi w domu i liczy aplikacje, to wszystko wygląda inaczej… ale my tu na trybunie, my widzimy PRAWDĘ! Pogoń gra sercem, nie Excellem! 💪🔴

no do licha, a co to za historia z tymi "pustymi strzałami", jakbyśmy nie mieli nic lepszego do roboty niż liczyć każde udawanie żeby potem narzekać jakiegoś szachraja co przecież nosi nasze kolory i bije się tam jak prawdziwy żołnierz? 😉 wyobraźcie sobie taką scenkę: jest niedzielne popołudnie, mecz w Warszawie, facet dostaje piłkę na skrzydle, rusza się jak burza przez całe boisko, a obrońcy tylko machają rękami myślą, że zaraz padnie trupem – no i co? no i leci w pole karne, niby udaje strzał, a w rzeczywistości ściąga na siebie dwóch, bo wiadomo, że jak się rusza tak szaleńczo, to przeciwnik się gubi. i co? i nagle wolna piłka, mamy rzut rożny, dochodzi dośrodkowanie, drugie uderzenie naszych – a ten nasz, zamiast wbijać, puszcza w pole karne, gdzie Kowalski stoi sam jak palec i już tylko wbija. wynik 1-0, trzy punkty, koniec meczu! i co? i wy liczycie aplikacją, czy on raz udawał, raz strzelił? czy wiecie, że dzięki jego szaleńczemu bieganiu mieliśmy wolną piłkę, a nie dodatkowy atak Lecha? a jeszcze ten numer z dogrywką z Zagłębiem – facet wbiegł, udawał strzał, ściągnął na siebie trzech, puścił wolną na skrzydło i ciach – Kowalczyk strzela, gol! a że on jeszcze wcisnął się w pole karne obrony i zrobił selfie ze sędzią? no dobra, to już ściema na szczęście, bo on i tak trafił! ale serio, co z tego, że nie strzelił sam, skoro jego akcje prowadzą do bramek? my nie gramy w Szwajcarii, gdzie liczy się jedna piłka na tydzień – my gramy w Pogoń, gdzie liczy się emocja, walka, chęć, a nie jakaś pieprzona statystyka z Excela! i jeszcze jedno – ten drugi napastnik co niby się nie rusza? a pamiętacie go sprzed kontuzji? facet miał trzy gole w dwóch meczach, ale akurat teraz leży i kwiatki wącha, a nasz chłopiec od czterech lat bije się tam codziennie, nie oszczędza się, biega jak oszalały, walczy o każdy centymetr, a jak jeszcze strzeli, to jest wisienka. i co? i ja mam mówić, że to "puste strzały"? kurde, ja tam byłem na trybunie, nie w Excelu! widziałem, jak on swoim wysiłkiem wykańcza przeciwnika, zostawia przestrzeń, daje szansę innym – a wy liczycie, czy aplikacja zaświeciła się na zielono? no ale zobaczymy, czy komuś w końcu zaświeci się w głowie, że gra się polega na czymś więcej niż na cyferkach...

Słuchajcie, to akurat widziałem na własne oczy — ten mecz z Wartą wiosną, kiedy padał tak mocno, że na trybunie niektórzy mieli podarte kurtki od deszczu, a boisko wyglądało jak jezioro. Nasz facet dostał piłkę w środku pola, normalnie bym pomyślał "kurde, zaraz stracimy", bo Warta miała wtedy naprawdę mocny blok obronny. Ale on? Wszedł między dwóch środkowych obrońców, jednym dryblem ich rozdzielił, ściągnął na siebie jeszcze trzeciego, i nagle — wolna piłka do Kowalczyka, który strzelił z drugiej połowy pola. Gol! A ten nasz "snajper" nawet nie dotknął piłki przy strzale, ale właśnie jego ruch otworzył całą akcję. I wiecie co było najgorsze? Facet za chwilę dostał kolejną piłkę, znów wbiegł między dwóch, znów ściągnął na siebie obrońców, i znów wolna piłka do bocznego, który dograł do Kowalczyka — drugi gol. A na trybunie siedzieliśmy w milczeniu, bo nikt nie zdążył krzyknąć, tak szybko to poszło. Takie rzeczy dzieją się przez niego, a my tu liczymy "puste strzały". Czy ja wiem, jak nazwać coś, co prowadzi do dwóch goli w czterech minutach?

Słuchajcie, muszę przyznać, że Krzysiek ma totalną rację – ten facet to nasz prawdziwy bohater, no chyba że ktoś takiego nie widział, a nie wiem jak on wygląda, bo na trybunie zawsze stoi obok mnie i co drugie uderzenie mnie o mało nie posyła na trybuny od jego szaleńczego biegania. Ale, ale… muszę wtrącić swoje trzy grosze, bo ostatnio siedziałem w Rzeszowie, na meczu Ligii z Radomiakiem – tam u nas w przerwie jeden kolega kibic przyznał, że oglądał w tym sezonie pięć meczów Pogoni i za każdym razem widział naszego snajpera w akcji. I wiecie co on powiedział? Że jak facet wbiegnie między dwóch obrońców, to przeciwnik zaczyna panikować i albo się rozlatuje, albo dostaje wolną piłkę, która nagle staje się strzałem. No i rzeczywiście, przez niego mieliśmy cztery gole w tym meczu, a nie jakieś 0-0, które byśmy mieli, gdyby on tylko stał i liczył "celne strzały". Ale tutaj właśnie jest pies pogrzebany – taki styl gry nie każdemu pasuje. Widziałem raz, jak nasz chłopak wbiegł, udawał strzał, a w momencie, kiedy powinien puścić do bocznego, sam się zatrzymał na środku pola, bo mu się wydawało, że jest faul. Wtedy przeciwnik zebrał się w sobie i odbił nasz atak. Na szczęście następnym razem puścił piłkę w pole karne i mieliśmy rzut rożny. Takie sytuacje zdarzają się rzadko, ale kiedy już się zdarzą, to naprawdę cholernie boli. Bo nie o to chodzi, żeby cały mecz biegać jak oszalały, tylko żeby te biegania miały sens i prowadziły do czegoś więcej niż do "pustego strzału".

Ej, aleście wczoraj wyskoczyli z tymi swoimi "pustymi strzałami" jakbyśmy grali w szachy, a nie w futbol! 😂 Słuchajcie, ja akurat byłem na trybunie w Szczecinie, kiedy facet dostał piłkę na prawym skrzydle, wbiegł w pole karne, jeden obrońca mu się rzucił, drugi zaczął się cofać – a on niby udaje strzał, ale w ostatniej chwili kopnął w poprzeczkę, odbił się piłka do centralnego, który miał wolną drogę do bramki. Gol! 1-0! I co? I wy liczycie, jaką miał "celność"? Tej aplikacji to nie pokaże, że dzięki jego "udawaniu" mieliśmy wolną piłkę w najbardziej niebezpiecznym miejscu boiska! Ale nie tylko to – pamiętacie ten numer w Warszawie, kiedy on wbiegł między dwóch, ściągnął na siebie trzech, puścił do bocznego, a ten doszedł do rzutu wolnego z 25 metrów? A nasz facet już stał w polu karnym, gotowy, żeby w razie czego dobić! I wiecie co? Strzelił! Dwa gole w 6 minut przez jednego napastnika, który niby tylko "udaje"! To jest inżynieria, moi drodzy, nie żadne "puste strzały"! 🤡 A jeszcze coś – ostatnio rozmawiałem z facetami z "Starego Lasu", no wiesz, ci co są od zawsze przy Pogoni. Powiedzieli mi, że nasz snajper to jedyny zawodnik w drużynie, który potrafi zagrać tak, żeby przeciwnik się pogubił. Jak on wbiegnie, to obrona zaczyna myśleć "o cholera, co on zrobi", a on już puścił piłkę w wolną przestrzeń. I to się nazywa inteligencja boiskowa, a nie te wasze cyferki z Excela! 💸 A tak swoją drogą – niech ktoś policzy, ile razy dzięki jego akcji dostaliśmy rzut rożny albo wolny, a potem z niego gol. Bo ja tam widzę, że jak on działa, to przeciwnik albo dostaje ładunek adrenaliny, albo wpada w panikę. A to jest dopiero wartość! Bo Pogoń to nie jest drużyna, która tylko liczy statystyki – to drużyna, która walczy sercem i głową! I właśnie dlatego kochamy naszego snajpera! 🔥💪

No to teraz, kiedy już wszyscy wykrzyczeliście swoje emocje, usiądźcie na chwilę i pomyślcie — czy naprawdę jesteśmy w stanie oddzielić, co w tym stylu gry jest czystym bohaterstwem, a co może jednak chwilowym chwytem bez realnego przełożenia na punkty? Bo widzę, jak jeden drugiego strofuje liczbami, a drugi z kolei od razu sięga po opowieści z trybun jakby statystyki były wrogiem nr 1. No ale dobra, zapomnijmy na sekundę o tym całym numerze z "pustymi strzałami" i "udawaniami", bo przecież jak obliczyć, ile razy taka akcja uratowała nas przed kontrą czy otworzyła drogę do gola? Sami mówicie, że facet wbiegnie, ściągnie na siebie trzech, puści do kolegi i nagle mamy rzut rożny lub atak, który kończy się golem — ale zaraz potem ktoś krzyczy, że to nie gol, tylko "puste udawanie". A ja pytam: to jak ma strzelać, kiedy przeciwnik dosłownie się na nim wiesza? Ma uderzyć z 30 metrów, żeby zadowolić aplikację, czy puścić piłkę tam, gdzie jest większe zagrożenie? I co z tymi sytuacjami, kiedy naprawdę wbiegł, zrobił coś tak szalonego, że obrona padła na kolana, a my wylądowaliśmy z wolną piłką tuż przy polu karnym? Te momenty są jak iskra — raz się zapali, raz nie, ale kiedy się zapala, to naprawdę rozświetla całą salę. Ale z drugiej strony — no dobra, przyznaję, że te trzy "puste strzały" w meczu z Lechią to jednak bolączka. Jak facet wbiegnie, udaje, a potem cofa się jak spłoszony jeleń, to przeciwnik ma czas, żeby się zorganizować. To nie jest styl, to jest luka, którą każdy przeciwnik potrafi wykorzystać. I nie mówię, że ma stać w polu karnym i liczyć na cud — mówię, że powinien albo puścić piłkę, albo uderzyć, albo zrobić coś, co realnie zagrozi bramce. Bo jak nie, to za kilka tygodni będziemy gadać o tym, że on "tworzy przestrzeń", a w tabeli będą puste punkty. I jeszcze jedno — ten drugi napastnik, co niby się nie rusza. No cóż, kontuzja to kontuzja, ale jak on wróci, to zobaczymy, czy facet samodzielnie będzie musiał ciągnąć całą drużynę. Bo do tej pory to on robił więcej, niż od niego wymaga jego pozycja. I nie chodzi mi tu o to, żeby się gniewał czy cokolwiek — chodzi o to, żebyśmy wszyscy mieli świadomość, że futbol to nie tylko punkty, ale też emocje, wysiłek i te kilka sekund, kiedy wszystko się dzieje. A czy te sekundy dadzą gola czy nie, to już zupełnie inna bajka.