Czy Sporting ma jeszcze cień szansy na tytuł, skoro odrabia straty do Porto ledwie po…

⚡Sporting wciąż trzyma ten maraton kurwa!! szarpnął się o ten jeden punkt jakby to była ostatnia deska ratunku 💪🔥 ostatnie mecze i lider ledwo zipie, a oni tak oszczędzają buty tylko po to żeby Porto samo się rozwaliło od środka no ale trudno 😤 Porto z tym swoim 5-1-1 to cholerny rollercoaster, raz kopią w gwiazdy raz w płot, a Sporting? WWWDD ale dajcie spokój, w tej liggiii liczy się teraz serce mówi wszystko 🔴 ich kolarze walczą jak opętani, a lizbończyki? te 2-2-2 to nawet nie seks, to ja pierdole nuda na trybunach Benfice jeszcze sie myśli nad atakiem ale bracia z Alvalade nie dadzą im spokoju, kazdy mecz to walka o dech, o dumę, o ten cholerny puchar który ucieka im od lat 🏆 a jeśli dzisiaj wygrywają to jutro jadą po mistrzostwo bo w tym sezonie mają jaja wielkości 🍆 do nieba Porto padnie z wyczerpania pierwszy, oni nie wiedzą co to ból mięśni jak się idzie po tytuł, tylko dupę walą w kanapę po każdym remisie no ale trudno, niech się boją 😱

a no to teraz sobie pooglądamy ten cyrk z naprzemiennym świątecznym obchodzeniem i grudowym liczeniem palców – bo w Primeira Liga tytuł nigdy nie pada jak śnieg na święta, tylko zawsze z hukiem i kopniakami prosto w żebra pamiętam jeszcze lata dziewięćdziesiąte kiedy to Sporting walczył o mistrzostwo jak szczeniak o kość, a mniej więcej wtedy dowiedziałem się że w piłce portugalskiej tytuł albo pada szybko pod koniec kwietnia jak stary dachówka, albo ciągnie się jak reklama w przerwie meczu – i zwykle tym razem decydują się ostatnie trzy tygodnie, te mecze które ludzie potem opowiadają przy piwie aż do stycznia następnego roku ostatnio było tak w sezonie 2019/20 albo tam 2020/21 – Porto wracało ze straty dwóch punktów w marcu i potem w maju robiło z nimi to co zwykle: ot tak, po prostu brali mistrzostwo takim luzem że aż chciało się krzyczeć zza ekranu no ale trudno, a Sporting tymczasem startował mocno tylko po to żeby w kwietniu wpadać w tę swoją ulubioną pułapkę z trzema remisami i jednego pecha w postaci gola w doliczonym czasie teraz mamy sytuację jak w bajce o żółwiu który pcha się pod górę – Sporting każdego tygodnia dostaje ten jeden punkt jakby ktoś podsuwał mu go pod nos, ale jakby specjalnie nie chciał się obejrzeć za siebie boi się spojrzeć co się dzieje w stolicy kiedy Benfica wreszcie wyciągnie pazury a wiesz co najgorsze? tytuł w Primeira Liga zwykle pada nie dlatego że jakaś drużyna jest najlepsza, tylko dlatego że reszta gra jakby miała kaca – dzisiaj to Sporting, jutro Porto, pojutrze ktoś inny padnie z kolan, a na trybunach zostanie tylko pył i gadanie o tym że tak naprawdę to przecież klasa decyduje no ale zobaczymy

No więc naprawdę nikt nie zauważa, że te „tygodniowe punkty” Sporting bierze w grach przeciwko drużynom z ogona tabeli? Porto zaś traci punkty na Realu Madryt w połowie kwietnia i jeszcze raz w maju, ale co z tego, skoro Benfice w międzyczasie dostanie się do półfinału Ligi Mistrzów i wróci z Morzem Zielonym z nogami jak z waty? Sporting ma osiem punktów straty, a jeszcze osiem meczów – to nie „kurwa szarpnięcie się o jeden punkt”, tylko tyle ile Porto straci w dwóch kolejnych starciach, które im zostały. Osiemdziesiąt dwa do osiemdziesięciu ośmiu, a ostatni mecz w Porto to przeciwko tym, którzy już spadli – trochę to wygodne, nie? Benfice zresztą też ma te same trzy mecze, tyle że przeciwko zespołom, które muszą walczyć do końca, a nie ustępować przez respekt. I niech nikt nie opowiada bajek o „jajach wielkości kosmosu” – dwudziestka drugie miejsce w tabeli to nie bestia, tylko dowód na to, że lider potrafi spaść kiedy indziej niż w maju. A ty mi tu mówisz o emocjach, podczas gdy tabela liczy się w punktach, a nie w wołaniach do mikrofonu przed wyjazdem.

Popatrzcie na sam dół tabeli – tam nie ma nic fajnego, tylko czysta męczarnia i ludzie, którzy za chwilę będą liczyć nadzieje na ratunek jakby to były kalorie w ostatnim tygodniu diety. Casa Pia, Tondela, AVS – trzy drużyny, które albo już praktycznie pożegnały się z pierwszą ligą, albo jeszcze udają, że walczą, bo wierzą, że reszta padnie pierwsza. Casa Pia ma 30 punktów, osiem punktów do bezpiecznej pozycji (14 miejsce ma 42 punkty, a tu akurat 41, bo SC Farense jest czternasty z takim samym dorobkiem). Od bezpieczeństwa dzieli ich trzy drużyny, ale te trzy punkty to nie jest tak, że wystarczy dorwać remis w ostatnich trzech meczach i po kłopocie. Oni muszą liczyć nie tylko na własne zwycięstwa, ale i na to, że ktoś inny im pomaga – bo jeśli chociaż jedna z drużyn powyżej nich wciągnie się choćby o jeden punkt, to oni pakują się w dół. Trzy mecze, trzy punkty teoretycznie w zasięgu, ale te mecze to nie bułka z masłem: Casa Pia ma jeszcze do rozegrania m.in. z Benficą, Sportingiem i Portem. Możesz sobie wyobrazić, jakie są szanse na trzy punkty w takich starciach? Tondela ma 28 punktów, czyli sześć do celu. Brzmi lepiej, ale to złudzenie, bo ostatnie ich mecze to nie przelewki – mają spotkania z Portem, Sportingiem i nawet z... samą Benficą. Co więcej, ich ostatnia passa to LWWDL, więc trochę lepsza forma niż u Casa Pii, ale też nie taka, która pozwala spać spokojnie. Gdyby mieli jeszcze te trzy mecze przeciwko drużynom z dołu, szansa by rosła, ale niestety – zapowiadają im się gole na wysokości mniej więcej takiej, jak gwóźdź w bucie. AVS to zupełny dramat – 21 punktów, dziesięć do bezpieczeństwa. Ostatnia ich passa to DWWDD, więc akurat coś ruszyło, ale czy to wystarczy? Ich pozostałe mecze to głównie starcie z czołówką: Porto, Sporting, Benfica. Trzy punkty w tym wypadku to marzenie ściętej głowy. Gdyby mieli jeszcze mecze z resztą dołu, jeszcze by kombinowali, ale tu albo cuda, albo pakowanie plecaków do dubla. Żeby było jasne: w tej strefie nie liczy się forma, nie liczą się emocje, tylko to, kto pierwszy się załamie fizycznie i psychicznie. Bo w Primeira Liga na dole tabeli nie walczy się o punkty – walczy się o to, żeby nie spaść, zanim ktoś inny nie zdechnie pierwszy. A te trzy drużyny to nie są już zawodnicy, tylko statystyki z napisem "koniec sezonu" na czole.

Kurwa, a kto w ogóle myślał, że ta liga się jeszcze rozkręci jakby chciała – myślałem, że już po wszystkim, a tu proszę, Sporting wali te swoje "WWWDD" i nagle wisi mi w tabeli na mordę jak wisienka na torcie, której nikt nie chce zjeść. Osiemdziesiąt dwa do osiemdziesięciu ośmiu punktów to nie jest żart, ale osiem meczów? To jeden punkt tygodniowo to naprawdę za mało, żeby wkurwiać Portowców – oni stracili więcej na Realu w Championsie, niż Sporting zdołał zrobić odrabiając te swoje punkciki. Porto ma teraz dwa mecze: jedno u siebie z trupem ligowym, drugie pewnie z Benficą na złość, ale nie będą bawić się w celebrację – ich forma 5-1-1 to sygnał, że im się wiedzie, że ledwo zipią, a nie że mają lato w kieszeni. Benfica? Osiemdziesiąt punktów, ale ich ostatnie "WDDWW" to nie jest żaden atak, tylko doping na fotelu. Mają półfinał Ligi Mistrzów do pogrzebania, a potem czeka ich co najmniej trzy mecze z tymi, co walczą o utrzymanie – nie zapowiada się na spacer po parku. Jeśli stracą choćby jeden punkt w tych spotkaniach, to Sporting wyskoczy im dosłownie na nos, bo lizbończycy nie mają luzu na spektakl, tylko na konkret. A co z tytułem? W tej gonitwie nie liczy się serce ani "jaja wielkości kosmosu", tylko kto pierwszy się skapituluje. Porto może jebnąć jeszcze raz w kwietniu lub maju, bo mają za sobą najcięższe spotkania w lidze, a Sporting? Oni muszą wygrać sześć z ośmiu, żeby dogonić – a ostatnie ich remisy to nie chluba, tylko dowód, że brakuje im pazura, gdy trzeba. Takiego pazura mieli w sezonie 2019/20, ale wtedy stracili do Portu dwa punkty w marcu i w maju było po ptakach. Moja charta jest taka: tytuł idzie do Porto, bo nawet jeśli im się posypie, to Benfice wpadnie w pułapkę tych meczów z czołówką i pogrzebie się w punktach. A jeśli Sporting dalej będzie kombinował z tymi swoimi remisami przeciwko marnym drużynom, to wylądują na drugim miejscu – bo Benfica ich dogoni, a nie vice versa. Jeśli chodzi o spadek, to AVS już pakują walizki, bo mają takie spotkania, że jeden remis to cud, nie mówiąc o zwycięstwie. Tondela i Casa Pia? Też pójdą, ale w ostatniej chwili – kiedy uderzy w nich psychiczne załamanie, a nie tabela. Te trzy punkty w zasięgu? Marzenie, cholera, bo oni musieliby wygrać wszystkie mecze i jeszcze liczyć na cud od stronnej formy czołówki. Porto [BK 1.50], Sporting [BK 3.20], Benfica [BK 7.00] AVS [BK 3.50], Tondela [BK 4.00], Casa Pia [BK 4.50]

No właśnie – pamiętacie jeszcze ten sezon 2015/16, kiedy to Porto też walczyło z samą sobą przez pół finału, a Sporting na koniec złapał trzy zwycięstwa z rzędu i wylądował na drugim miejscu tylko dlatego, że Benfice po prostu nie potrafiła wytrzymać tempa? Tamte remisy Portowców przeciwko średniakom to była czysta nerwówka, a Sporting akurat trafił na serię dwóch meczów z Feirense i Boavistą, które wygrał w stylu "z zaciśniętymi zębami". Dzisiaj mamy dokładnie ten sam schemat, tyle że z większym luzem: Porto przegrywa punkt co drugą kolejkę, ale Sporting w tym czasie kurczowo trzyma się marnego "WWWDD", bo wiedzą, że ich jedyna szansa to nie tyle dogonienie lidera, co poczekanie aż lizbończycy sami wpadną w pułapkę zderzenia z czołówką. I proszę – w tabeli mamy osiem punktów straty, ale osiem meczów to wieczność, zwłaszcza jak się wie, że Benfica w międzyczasie dostanie trzy mecze z tymi co walczą o utrzymanie. Problem w tym, że Sporting nie walczy o mistrzostwo, tylko o cień nadziei – oni musieliby wygrać wszystkie osiem, a Porto wystarczy jeden remis, żeby ich dobić. I tu znowu ten sam numer co sześć lat temu: kiedy reszta ligi padnie z wyczerpania, liderowi wystarczy jeden błąd, żeby stracić koronę. Tytuł w Primeira Liga nigdy nie jest pewny, póki nie wbije się ostatniego gwoździa do trumny konkurencji – a Sporting wciąż czeka na swój moment, podczas gdy Porto i tak wierzy, że historia się powtórzy.

no dobra, to teraz posłuchajcie starego budowlańca zza miedzy, co te lata w portki siadał na trybunach w porcie w szczecinie i obserwował jak niebo spada na trawnik bo druga połowa nie da rady – nie powiem wam że Sporting ma jeszcze pełnię cienia szansy, bo to byłoby ściema większa niż ten remiksowy remiks Porto w tym sezonie. tabela mówi wyraźnie: osiem punktów to nie jest taka niedogrywka jak kiedyś mieliśmy w ekstraklasie z warszawą warszawą warszawą – tu chodzi o osiem tygodni, osiem bitew, osiem możliwości by albo się załamać, albo uderzyć. Sporting zebrał te swoje punkty głównie na trupach, co jest uczciwe, ale nie spektakularne – a pamiętacie, jak tam w latach dziewięćdziesiątych jakieś osiemnastolatki dochodziły z tą "uczciwością" do półfinałów europejskich pucharów? w porównaniu do dzisiejszej technologii to była inna bajka. Porto? oni nie padli jeszcze, tylko odpoczywają jak starego psa po długim spacerze – ich forma 5-1-1 to nie jest kryzys formy, tylko świadectwo, że mają za sobą najcięższy kawałek sezonu i teraz po prostu dojadą do mety bez większych emocji. A jak im jeszcze trafi się remis u siebie z kimś, kto już nie ma czego szukać, to nawet nie będą musieli drżeć. Benfice? oni w tej chwili wyglądają jak człowiek, który wsiadł do autobusu marzeń i zorientował się, że za oknem nie ma drogi, tylko ocean – półfinał Ligi Mistrzów to nie urlop, tylko dwutygodniowy maraton, a potem jeszcze trzy mecze z ludźmi, którzy walczą o skórę, nie o złoto. szczerze mówiąc, ten tytuł może wylądować w kieszeni Portowców jeszcze przez to, że nikt nie chce walczyć – ani Sporting żeby ryzykować, ani Benfica żeby tracić energię, ani te doły które albo już się poddają, albo grają na złość. tak było kiedyś, gdy liderem był ten czy ów i nagle ktoś zapomniał gdzie postawił stopę i pożegnał się z koroną. ale póki co, cała trójca ma przecież jeszcze po osiem spotkań – i kto wie, może ktoś z nich dostanie w ostatniej chwili takiego pecha, że historia z 2016 roku powtórzy się w kolorze seledynowym. jak na razie, najlepsze co mogą zrobić kibice to kupić sobie piwo i czekać na ten jeden moment, kiedy ktoś wreszcie straci grunt pod nogami. bo w Primeira Liga zdarza się, że mistrzostwo spada nie z powodu klasy, tylko z powodu tego cholernego pecha, który zawsze dopada kogoś innego, nie ciebie. a my, starcy, znów będziemy gadać przy piwie do stycznia, że przecież to wszystko wyglądało zupełnie inaczej jak było.

Siema 👋, widzisz tych dupków co gadają, że Sportingowi się nie uda? 🔴🔥 Ale jaki ty widzisz mecz z 2019 na własne oczy jak ja na trybunie w Alvalade kiedy wygraliśmy 3:0 z Portem na własnym boisku i potem jeszcze te punkty dorabiali? Tamci teraz marzą o takich "cudownych" remisach przeciwko trupom, a tu nasi mają osiem meczów do zagrania – jeden gówniany remis i cześć mistrzostwo leci do kibla! Porto w tej chwili gra jak zestresowany student przed sesją, a my? My mamy coś do stracenia, więc albo wbijemy pazur albo spójrzmy prawdzie w oczy i pogrzebmy te marzenia. Ja w to WCIĄŻ WIERZĘ, bo serce mówi wszystko, a tabela to tylko liczby które same się poprawią kiedy naprawdę będzie trzeba! 💪🔴

No właśnie jak w tym filmie o polityku, który wyskoczył z pudła z napisem "ostatnia szansa" – Sporting ma osiem meczów, a to nie osiem piw na imprezie, tylko osiem bitew na śmierć i życie. 😅 Mnie się wydaje, że jak oni raz dostaną tego swojego pecha co im ostatnio towarzyszy, to nawet ich "WWWDD" zamieni się w "LLLWWW" i tyle z tytułu. A co Wy na to? Może komuś innemu coś się posypie zanim oni uderzą?