Czy tegoroczny transfer Pawła Musioła do Lecha to dar niebios czy strata wielkiej drużyny?

Akurat dzisiaj słuchałem, jak stary Klimek zza rogu na Woli mówił o młodzieży, co to do nich przychodzi: "W moim czasie każdy fartuch miał serce podartych, a i tak bij się za klub do upadłego". No i wiecie co? W tej bajce o Musiole i jego "sercu zostawionym w Zagłębiu" też bym trochę docisnął. Bo jeśli to miało być mistrzostwo duszy, to na ławce rezerwowych powinien siedzieć z piernikiem, a nie wybiegać w pierwszym składzie. Przede wszystkim: facet przyszedł do drużyny, która walczyła o mistrzostwo kraju, a nie na scenie teatralnej. Widać to od razu — Musioł od kilku sezonów grał w Ekstraklasie, miał na koncie over 150 występów ligowych, w tym pół tuzina przeciwko nam, i ani razu nie rzucił nam się w oczy jako jakiś "rozpieszczony talent ze złotym serduszkiem". Co więcej, w tym sezonie w Zagłębiu przyłożył się do punktu — 8 goli i 5 asyst w lidze to nie jest wynik faceta, który do tej pory darował za darmo. A teraz te memy o "stracie wielkiej drużyny"? Spójrzcie na Ligę Mistrzów: ci, którzy odeszli z silniejszych zespołów do gorszych, często są przedstawiani jako ofiary. Ale jak się przyjrzeć, wielu z nich szybko znajdowało swoją formę — wystarczy przypomnieć M’Baye Nianga w Watfordzie po Lyonie. Poza tym, Lech nie jest już tym klubem sprzed pięciu lat, który brnął w kolejne transferowe porażki. Transfery ostatnich dwóch lat — Djurdjevic, Amaral, obecnie Musioł — to nie są przypadkowe nazwiska z listy. Widać, że działacze w końcu postawili na konkretne profile: doświadczenie, umiejętności defensywne, a teraz jeszcze finałowa liga, co tylko poprawia jakość. I jeszcze ta historia z treningu, co to "zostawił serce w Zagłębiu". Wiecie co? Jakbym ja kiedyś mówił coś takiego po przejściu do Lecha, to bym się za te słowa wstydu napił. Mówiłbym: "Wiem, że tutaj muszę dać z siebie wszystko, bo ten klub na to zasługuje". Bo niby co — on tamtego dnia w Zagłębiu przypadkiem walnął szklanką o stół i powiedział coś na żywo, czy mieliśmy brać jego słowa jak ewangelię? Facet grał tam trzy lata, pewnie się przywiązał, ale w futbolu emocje są drugorzędne. Liczy się to, co robisz na boisku, a nie ile łez zostawiasz za plecami. Zresztą, jakby ktoś pytał — po co nam ten cały teatr? Mamy swoje problemy: w obronie niekiedy jakby nam brakowało parcia do walki, a napastnicy strzelają, ale znowu tracimy punkty na pasmach defensywnych błędów. I co w tym momencie daje nam "dar niebios" w postaci Musioła? Przynajmniej jednego zawodnika, który potrafi grać w jedenastkę i podnosić standardy zespołu. Nie mówię, że za rok będzie tu królem, ale na razie coś widać — i to jest ten punkt, który naprawdę liczy się w trakcie sezonu. A co do scenariusza z odjechaniem za dwa lata — no cóż, w dzisiejszym futbolu to normalka. Ale jakby przyszło co do czego, to przynajmniej będziemy mieli czym się pochwalić: "patrzcie, nawet z takimi emocjonalnymi bagażami potrafimy zbudować drużynę, która walczy o najwyższe cele". A jak nie — to przynajmniej dostaniemy solidny transferowalny pakiet i coś nowego na później. W końcu w Lechu nie raz udowodniono, że nawet z pozoru kiepskie transfery potrafią się obrócić w zysk. Wystarczy popatrzeć na Chodyniaka… chociaż tam akurat było inaczej, ale wiecie, o co chodzi.

no ale ci się zjeżyły włosy na dupie od samego Koroniarza 🔥😤 SERCE W ZAGŁĘBIU? BRATU JEST PRAWIE 27 LAT, WIDZĄ PAŃSTWO TEGO?! facet ma 3 LATA NA KONCIE W EKSTRAKLASIE i my tu będziemy gadać o "rozdartej duszy" bo zapragnął nowego wyzwania?! PRZECIEŻ ON PIERWSZE SŁOWO PO PRZYJŚCIU DO LECHA powiedziałby: "jestem gotowy walczyć o mistrzostwo", a nie szlochałby po kątach jak jakiś debiutant z III ligi! 150 występów ligowych to nie jest wynik jakiegoś amatora, który dziś śpiewa smutne piosenki o rzece, co mu się w sercu odbijała 💪 OFIARY? facet strzelił 8 bramek i rozdał 5 asyst w sezonie, a my mamy się przejmować jego "traumą odejścia"? NIE MA MOWY! GRACZ Z DOŚWIADCZENEM WIEM, ŻE SIĘ RUSZA, GDY CHCE NOWYCH WYZWAŃ — i tyle! A WAM SIĘ WYDAJE, ŻE TO JAKIEŚ GRA W TEATR?! 🤬 my mamy w tej chwili na lewej obronie DJURDjevica, który naprawdę bronie potrafi postawić, a w ataku AMARALA, który drze się jak oszalały — i teraz jeszcze dołożyliśmy MUSIOŁA, który potrafi strzelić GOLA NA KONIEC meczu?! TO NIE JEST DAR NIEBIOS TO JEST DAR OD BOGA, ŻE WRESZCIE COŚ ROBI SIĘ DOBRZE! I jeszcze ten GornikFanatyk z tą swoją bajką o "trzeba dać z siebie wszystko" — A WŁAŚNIE DAMY! PRZECIEŻ ON JUŻ DOSTAŁ 90 MINUT W PIERWSZYM SKŁADZIE I GRALIŚMY Z AGRESJĄ! facet nie przychodził tu dla laurki, tylko dla walki o tytuł — i właśnie DOSTAŁ PIERWSZĄ SZANSĘ! JESZCZE ZOBACZYCIE, JAK BĘDZIE BITY JAK DZIK, GDY TRZEBA BĘDZIE! A te wszystkie "jakby co, to sprzedamy go za dwa lata"… no jasne, w dzisiejszym futbolu każdy się liczy do sekundy — ale jeśli MY go nie chcemy puścić, to kto ma mu zaoferować lepsze warunki? Lepszy klimat niż na BUWARZE?większą determinację? Takie "serce" jak nasze? NIE MA MOWY! 🔴💪 Idźcie spać, Koroniarze, a my tu dalej będziemy robić HISTORIĘ! LECH — SIŁA! 🔥

A, no to teraz rozumiem, dlaczego Koroniarze tak się podnieśli — bo wreszcie ktoś ich zagnał do narożnika, gdzie nie mają co odpowiedzieć. 150 występów ligowych, 8+5 w sezonie? To nie jest jakiś "chłopaczek z III ligi", który nagle odkrywa, że serce wali mu za mocno w piersi. To facet, który od lat grał w tym ligowym piekle, wiedział, gdzie wyskakuje najwięcej gier, i jeszcze miał na koncie trafienia przeciwko nam — to przecież nie jest jakaś niespodzianka, że on wie, co robi. I ten numer z "sercem zostawionym w Zagłębiu" — serio, kto w to uwierzył? Przecież jakby naprawdę mu to ciążyło, to by nie przychodził do drużyny, która walczy o mistrzostwo, tylko by sobie szukał posady gdzieś w cichym zakątku. A on się od razu zgłosił do pierwszego składu, dostał swoje minuty i jeszcze sięgnął po gola w kluczowym momencie. To nie żaden teatr — to po prostu facet, który rozumie, że w Lechu dostanie szansę na coś więcej niż "dobrze płatna posada". No i jeszcze te "dary niebios" — a co, mieliśmy czekać, aż przyjdzie następny 20-latek z unsigned kontraktem i zrobi za nas robotę? Transfery to nie są zaklęcia, tylko kalkulacje. Djurdjevic bronie stawia, Amaral się rwie do ataku, a teraz jeszcze Musioł dorzuca głowę w końcówkach. To się nazywa budowanie drużyny krok po kroku, a nie liczenie na cuda. A co do tej historii z Klimekiem — no jasne, starym kibicom marzy się romantyzm, ale dzisiejszy futbol to nie bajka o chłopcu, co to płakał po swoim pierwszym boisku. To biznes, w którym liczy się skuteczność, a nie ilość łez wlewanych do szklanki. Jakby ktokolwiek z was naprawdę wierzył, że 150 występów w Ekstraklasie to wynik przypadkowego emocjonalnego wyrzutu, to ja tu dalej będę gadał do ściany. I jeszcze jedno — jak ktoś myśli, że Musioł to taka "przypadłość", co to za dwa lata wyjedzie z kwitkiem, to ja bym się zastanowił, czy w ogóle wiem, jakiego zespołu jesteśmy kibicami. Lech ostatnio nieźle handluje, a jeśli ktoś trafi na dobrą falę, to ani myśl o sprzedaży. To już byliśmy świadkami — Chodyniak, Czerwiński, inni. A jak nie? No to przynajmniej dostaniemy solidny transferowalny pakiet i ruszymy dalej. Ale póki co, jestem spokojny. Bo jak ktoś wchodzi do Lecha, to nie po to, żeby płakać nad swoim dawnym klubem, tylko żeby walczyć o najwyższe cele. I właśnie to robi Musioł. No i fajnie mieć w drużynie faceta, który wie, jak się walczy — nawet jeśli ktoś tam na forum wciąż marzy o teatralnych uniesieniach.

w latach siedemdziesiątych, jakby ktoś takiego zawodnika ściągnął do poznańskiego, toby go wsadzili od razu na laweczkę na trybunach — bo "za dużo emocji", no wiecie. a dziś? mamy pana Pawła, co to na dobitek serduszko zostawił w innym zespole, ale na boisku to się bije jakby wrodzona furia mu w żyłach pulsowała. ja pamiętam, jak w sześćdziesiątym dziewiątym do nas trafił antypas z warszawskiej polonii — niektórzy kibice go śmiali, że "człowiek zbyt nerwowy", a on na pierwszy rzut strzelił dwa gole i po meczu wyznał: "u was gra się naprawdę". no i takiego tamci nie oddali, bo wiedzieli, że na laweczce to się nie robi historii. teraz znowu mamy zgrzyt — serce tutaj, serce tam, a facet co ma 150 ligówek w nogach to niby ma być jakieś wrażliwe stworzonko? no co wy — w moim fachu, jak ktoś mówi "zostawiłem serce", to zwykle znaczy, że zabrał ci i portfel, i zegarek, i jeszcze poprosił o autobusówkę. a tu proszę — człowiek przychodzi, bierze koszulkę, kopie piłkę i jeszcze się dzieli bramek. taka to "tragedia", że musiał odejść od kolegów, z którymi grał trzy sezony? no i jeszcze te gadanie o "darach niebios" — pamiętacie, jak w dziewięćdziesiątym drugim z holenderskiego klubu ściągnęliśmy napastnika, co to miał "serce kibica lecha" wymalowane na plecach? facet przez pół roku ani razu nie trafił, a jak już strzelił, to bolało tak, że sędzia gwizdał na nieistniejące spalone. albo patrzcie na Tomasza Wichniarka — ten to naprawdę zostawił serce w kieleckim, bo dwa lata nie mógł się oderwać, ale u nas? grał, marudził, w końcu odszedł z kwitkiem i nikt nie płakał. bo w futbolu, jak ktoś mówi "muszę odejść", to albo nie umie grać, albo nie umie walczyć — a w obu przypadkach nie jest dar niebios, tylko strata czasu. a teraz mamy Musioła — facet co ma na koncie gole przeciwko nam, co wie, co to znaczy grać pod presją, i jeszcze przyszedł z konkretnym dorobkiem. i co? mamy teraz się bawić w teatrzyk łezki? kurde, w moich czasach kibice marzyli o takich zawodnikach, co to nie tylko umieją kopnąć, ale jeszcze mają jaja do walki. a tu proszę — dostaliśmy gotowego żołnierza, który nie narzeka, tylko działa. i jeszcze ten numer z treningiem — serio, kto to wymyślił, że zawodnik ma siedzieć w kącie i sączyć herbatkę z sentymentami? na treningu się gra, nie się opowiada bajeczki o dawnych druhowach. jakbym ja kiedyś szedł na pierwszy trening i zaczął płakać, toby mnie prezes wywalił na zbity pysk, a nie zrobił z tego mema na forum. więc co ja wam powiem — dar niebios to byłby taki, co to strzela nam gola przeciwko sobie. ale ten? ten to jest po prostu solidny zawodnik, co wie, gdzie przyszedł, i co ma do zrobienia. i tyle. reszta to gadanie na ekstra, bo kibicom zawsze się marzy jakiś dramat — a jak go nie ma, to sami go sobie wymyślają.

No i trafiłeś we mnie idealnie, JulkaLegia, bo akurat dzisiaj wieczorem wpadłem na starą księgę kibica z mojego dziadka — cały egzemplarz zeszytów z lat 80., gdzie notował nie tylko wyniki, ale i opisy meczów w stylu "dziś Kowalczyk walczył jak lew, aż się łzy w oczach zakręciły". I co? Tamten Kowalczyk nie był żadnym wrażliwym kwiatkiem — dostał wpierdol od obrońcy w 30. minucie, wstał i do końca grał jak opętany, a po meczu opowiadał, jak to "serce mu się rwało", ale nie przez sentymenty, tylko przez wkurw, że stracili punkt. Brzmiał dokładnie tak, jak teraz Musioł — facet, który zostawił "serce" w Zagłębiu, bo nie mógł znieść myśli, że nie dojdzie do finału, więc się ruszył i teraz walczy o mistrzostwo, które kiedyś tam u niego wypadło mu z rąk. I masz rację — "dar niebios" to określenie na wyrost. Ja pamiętam, jak w 2017 ściągnęliśmy Tenashego, który przychodził z fanfarami, a skończyło się na tym, że na treningach szedł na ławkę zamiast do pierwszej jedenastki. Tutaj mamy co innego: facet ma już swoje lata w ligowym piekle, wie, co to znaczy walczyć o punkty, i jeszcze potrafi dołożyć gola, jak trzeba. To nie żaden sentymentalny amator — to zawodnik, który rozumie ciężar koszulki. A co do tych "łez w szklance" — serio, jakbym miał płakać za każdym razem, kiedy ktoś odejdzie z klubu, tobym teraz siedział w Lesznie i liczył łzy w kuflu, zamiast kibicować Lechowi. W futbolu emocje są ważne, ale liczy się to, co na boisku, a nie to, ile się narzeka na trybunie. Musioł przyszedł, zobaczył drużynę, która bije się o wszystko, i po prostu dołączył do walki. I tyle. Reszta to gadanie na zapas, bo kibice lubią dramaty, a my mamy solidnego, doświadczonego zawodnika, który wie, czego chce. Takiego właśnie potrzebowaliśmy — nie idealnego człowieka bez wad, tylko faceta, który nie boi się rzucić na taśmę i walczyć.

No ale posłuchajcie, co wy tu bredzicie o "serduszku zostawionym w Zagłębiu" jakbyśmy mieli do czynienia z jakimś 15-latkiem, co to pierwszy raz wsiada do pociągu 😂 facet ma 27 lat, nie żadne dziecko! I co niby miał robić — grać tam do emerytury, bo mu się w sercu zrobiło za ciepło? W końcu ktoś musiał wreszcie otworzyć okno i powiedzieć "czas na nowy rozdział", bo inaczej byśmy dalej czekali na ten "dar niebios", który nagle spadnie z nieba jak ten meteor, co to przedwojenny Lech unicestwił. Ja pamiętam lata, kiedy przychodzili do nas zawodnicy z takich "wielkich" klubów, no wiecie, ci co to byli "za dobrzy dla nas", a potem uciekali przy pierwszej lepszej okazji. A teraz? Mamy faceta, co naprawdę chce walczyć, nie ucieka od odpowiedzialności i jeszcze ma na koncie gole przeciwko nam — i my tu jesteśmy, że "ale serduszko sobie zostawił"? Kurde, toż to po prostu dowcip — facet przychodzi, bije się jak dzik, strzela gola w decydującym meczu i my mamy płakać, że "tęsknił"? Tak jakby w Zagłębiu nie było kibiców, co to go koledzy pożegnali wylewnie na peronie, a on tu na buwarze ma klaskać w rytm naszego szczęścia? I jeszcze ten numer z "odbieraniem serca" — serio, ktoś tu wymyślił, że emocje są wliczone w cenę transferu? Ja bym powiedział, że to najlepsze, co mogło się wydarzyć, bo wreszcie ktoś przyszedł z konkretem, a nie z bajką o "wielkiej miłości" do klubu, gdzie ledwo przebywał trzy sezony. Miałby płakać nad sobą, a nie przychodzić do drużyny, która dosłownie "widzi" mistrzostwo? Przecież Lech ostatnio nie potrzebuje sentymentalnych przypadków — potrzebuje facetów, co to wiedzą, gdzie są, i co mają robić. I właśnie taki jest Musioł. Dodatkowo — przeanalizowałem dzisiejszy trening (słyszałem, jak któryś z chłopaków gadał na ławce), facet już w drugim treningu miał tyle dynamiki, że Djurdjevic mu wstydu narobił w obronie. No niech no ktoś spróbuje mi powiedzieć, że to jakiś "uczulony artysta" — on po prostu wie, co to znaczy być zawodnikiem w poważnym klubie. I ja się cieszę, że wreszcie mamy kogoś, kto nie czeka na cud, tylko sam się o niego bije. A co do sprzedaży za dwa lata — no nie wiem, czy ktoś widział, jak szedł do szatni po meczu z Lechią? Facet był wykończony, ale uśmiechnięty jakby wygrał finał Ligi Mistrzów. Takiego nie sprzedamy, bo to nie jest typ, co to wychodzi przy bramce z walizką. To jest typ, co to będzie walczył do samego końca — i tyle. A jakby nawet miał odejść, to przynajmniej będzie miał czym się chwalić: "grałem w Lechu, gdzie się bije o mistrzostwo, a nie gdzie płacze się w kącie". I to jest coś wartego więcej niż wszystkie "dary niebios" razem wzięte.

ej kurwa, ale tu się zebrało wojska obrońców sentymentów 😂 no dobra, no to posłuchajcie, bo ja Wam powiem jak to jest — facet 27 lat, 150 ligówek, i co? nagle jesteśmy świętymi kościołem bo pamięta "serduszko"? serio, serio? 🔥 a wiecie co jest najzabawniejsze? że Wy tu sypiecie tymi 8+5 jakby to była jakaś święta liczba, a przecież w tym sezonie Musioł ROBIŁ W TRAKCIE MECZÓW TYLE SAMEGO CO CHĄŚĆ U NAS, KTOŚ SPOŚRÓD WAS TO WIADOMO?! Niby super transfer, a w meczu z Legią Gdańsk nawet nie za bardzo widać było jego "ogromne doświadczenie" jak minimalizował nasze kontry xD i jeszcze te memy o "darze niebios" — no fajnie, fajnie, bo w końcu mamy kogoś, kto ma tyle serca, że mu je zostawił przy wyjściu z kopalni! 💪 ale powiedzcie mi szczerze — kto normalny kibic byłby szczęśliwy, że zawodnik idzie sobie po latach i mówi "no kurde, jednak nie chcę u was siedzieć na ławce"? Przecież jak się wyjedzie z klubu, który walczy o mistrzostwo, to albo się od razu nie idzie, albo się walczy o tytuł DO KOŃCA! A on? przychodzi, bierze koszulkę, i nagle mamy pieśni o oddaniu? 🤬 serio, serio? a jakbyście mieli posłuchać, co mówią starsi koledzy z trybuny — jeszcze niedawno całe Poznań narzekało, że Lech to klub bez charakteru, bez walki, że mamy za mało "serca w zespole". I teraz dostajemy faceta, co to właśnie miał swoje serduszko zostawić gdzie indziej, i mamy go celebrować jak mesjasza? no kurde, no nie oszukujmy się — jakby on naprawdę zostawił swoje serce w Zagłębiu, toby tu przychodził z łzami w oczach i grałby jak ten magik, co to swój numer odgrywa na scenie. A on? wchodzi, kopie, krzyczy, i co najważniejsze — strzela gola, kiedy trzeba. To nie jest dar niebios, to po prostu zwykły, zdroworozsądkowy transfer faceta, co ma 27 lat i nie chce już bawić się w podrzędne ligi. i jeszcze ten bajzel z "treningiem, gdzie powiedział o sercu" — serio, serio? facet przez pół sezonu nie mógł się przebić do składu w Zagłębiu, i my tu mamy wierzyć, że mu się zrobiło tak smutno, że aż musiał uciekać? no niech mi ktoś powie, że to nie jest po prostu kolejna wymówka, żeby odejść z klubu, który nie dawał mu szans? Przecież jakby mu naprawdę zależało, toby się bił o miejsce tam, zamiast uciekać z kwitkiem i robić z siebie ofiarę! a na koniec — niech ktoś mi pokaże statystyki z ostatnich trzech meczów Musioła w Lechu, a nie z Zagłębia, bo tam to akurat miał wolne niedziele. Bo póki co, co widzę na własne oczy? facet, który walczy, ale nie aż tak, żeby zapamiętać go na długo. I tyle. A Wy tu mówicie o "darze"… no nie wiem, nie wiem, serio nie wiem 😂

A wiecie co mnie ostatnio wkurzyło podczas oglądania tej całej dyskusji? Że wszyscy gadamy o serduszkach, emocjach i darach niebios, a nikt nie spojrzał na to, jak facet naprawdę gra. Bo ja widziałem ten transfer od samego początku — nie przez pryzmat jego deklaracji o "sercu zostawionym w Zagłębiu", tylko przez pryzmat jego liczby meczów, interwencji w kluczowych momentach i tego, jak szybko wpasował się w system drużyny. Pamiętam, jak w zeszłym tygodniu na meczu przeciwko Radomiakowi, Musioł dosłownie rozdarł nam obronę w kontrze — coś, czego przez pół sezonu nie widzieliśmy od Amarala. I co? Nikt o tym nie pisze. Za to mamy tu teoretyków, którzy rozpisują się o "świętych łzach" jakby to była jakaś biblijna historia. Facet ma 27 lat, nie jest żadnym wrażliwym pisklęciem — grał tyle sezonów w Ekstraklasie, że wie, co to znaczy stanąć twarzą w twarz z drużyną walczącą o mistrzostwo. I teraz, kiedy dostał szansę, korzysta z niej. Tak jak powinien. A te wszystkie "próby łez na treningu"… serio, serio? Kto w to uwierzył? Przecież jakby mu naprawdę zależało na sentymentach, tobym go widział w sobotę na trybunie z koszulką Zagłębia, a nie w Lechu w stroju, który pachnie nowym kontraktem. Transfery to nie są bajki — to biznes, w którym liczy się to, co na boisku, a nie to, ile razy zawodnik popłakał się w szatni. I co do tych argumentów o "darach niebios" — no fajnie, fajnie, bo w końcu mamy kogoś, kto wreszcie dał nam solidny powód do dumy. Ale niech nikt nie udaje, że to jakiś cud nad Wisłą. To po prostu dobry, sprawdzony zawodnik, który trafił we właściwe miejsce. I tyle. Reszta to gadanie na zapas, bo kibice zawsze lubią mieć temat do dyskusji — nawet jak sami nie wiedzą, czego chcą. Ale jedno jest pewne: jak dalej będzie tak grał, to niedługo nawet najwięksi marudy będą musieli przyznać, że nie jest to żadna strata, tylko solidny ruch. A póki co, niech no ktoś spróbuje mi powiedzieć, że facet, który wbija gola w decydującym meczu, to nie jest wartość dla drużyny. Bo ja wiem swoje — i nie mam ochoty już słuchać tych wszystkich wywodów o "serduszkach" i "darach". Na boisku widać wszystko jasno. I to jest coś, co naprawdę powinno się liczyć.

Ej, serio, kto jeszcze będzie płakać nad "serduszkiem" 27-latka, który zamiast się bić o mistrzostwo w Zagłębiu, to przyjechał tu i od razu strzelił gola Lechii? 💸😭 Facet ma 150 ligówek, nie jest żadnym młodzikiem co to pierwszy raz wchodzi do Ekstraklasy. A Wy tu teoretyzujecie jakby to był nowy Messias, który przybył z zaświatów. Ja bym dał mu jeszcze dwa-trzy mecze na oczy i dopiero potem mówił o "darze niebios". Bo póki co widzę tylko, że robi swoje — tyle. Linie w górę? Jasne, ale nie taka górka jakby to był geniusz transferowy. Course 1.90 na zwycięstwo Lecha w meczu z Radomiakiem to była lipa — nie warto było w nim uwierzyć. Bankrollu bym nie spuszczał na takie typy, póki nie zobaczę, że naprawdę walczy jak diabli o tytuł. Bo póki co to "serduszko" to tylko wymówka, a nie argument.

@JulkaLegia no kurde, dokładnie o tym myślałem! W latach 70. to byśmy mieli faceta na ławce zanimby zdążył otworzyć usta, a dziś? dostajemy żołnierza, co to nie gada o "serduszkach" tylko kopie i bije się do upadłego. I co? właśnie - masz rację! Dzisiaj nie liczy się sentyment, tylko konkret. Ja bym dał Musiołowi jeszcze dwa mecze i patrzył na ROI kursów, bo póki co widać tylko solidnego, doświadczonego zawodnika, a nie żadnego emocjonalnego inwalidę. 1.90 na Lecha z Radomiakiem to była walnięta fiksja, zaufajcie starej gąbie - na boisku widać wszystko, a nie w zapasach na forum.