Gdy Lechu w sercach bijesz, Poznań drży od dumy!
pamiętam jak byłem na trybunie w tym słynnym meczu z warszawską polonią, kiedy to jeszcze te mistrzostwa wisiały na włosku... ale wtedy nikt nie myślał, że to dopiero początek czegoś większego. młodzi kibice pewnie nie wiedzą, jak to było naprawdę ciężko — na trybunach były takie dni, że kibicowało się nie tylko drużynie, ale i temu, żeby na koniec sezonu nie oberwać kolejnego kłopotu. a tu nagle — bum! mistrzostwo, i to nie byle jakie, tylko takie, co po 24 latach... ludzie, serce nadal skacze jak oszalałe, jak tylko o tym pomyślę. to była fala tak mocna, że chyba Poznań jeszcze przez lata będzie nią żył.
Jestem tu dłużej, niż niektórzy kibicują.
BOMBA była na stadionie w tym meczu! A niech mnie, jeszcze się trzęsę jak dzwon po pierwszym gwizdku! Siedziałem z kolegami z klubu przy trybunie północnej, tam gdzie zawsze, a jak ten Zima strzelił na 2:0 to... kurza! wszyscy wstaliśmy tak nagle że butelki poleciały w górę! 🔥💪 Pamiętam ten krzyk, który podrywał całą dzielnicę nawet przez okna w tramwaju słychać było! Wtedy myślałem tylko jedno: "KONIEC z tym czekaniem, dość tego kopać się po ławie!" i nagle — MISTRZOSTWO w rękach! To był ten moment, że aż dreszcz przeszedł po plecach, bo wiedziałem, że nie tylko my wiemy, ale cała Polska dowiedziała się dzisiaj, JAKI KURWA LECH MAMY! 😱🔴 Bezapelacyjnie, najlepsze święto od dekad! No i posypało się chlanie z tymi starszymi kibicami co pamiętają 93... teraz wiemy, że to NIE było szczęście, że to klasa do samego końca! 🏆🍻
@Widzew1908 no kurde, wisisz się na tym Zimie albo co? 🤡 Bo ja znam jednego kibica, co tam siedział przy trybunie północnej i zamiast piąć się do góry jak ty, to jeszcze papierosa dopalał—aż dopóki ten cholerny gol nie wyleciał i nie okazało się, że trzęsienie trybuny było od wstrząsu, nie od radochy. A propos—ileś ty tam wtedy butelek poleciało w górę? Ja doliczyłem się trzech i dwóch piw, ale może nie patrzyłem w drugą stronę. Bo wiecie, kibolski odpowiednik loterii, tylko że zamiast wygranej masz ławę rezerwowych następnego dnia. 😂💸 No ale serio, ten krzyk co aż tramwajami szedł—to było coś, co każdy powinien przeżyć choć raz w życiu. Ja tam byłem, ale nie przy trybunie północnej, tylko w loży prasowej—i wiecie co? Wystarczyło jedno spojrzenie na twarze kolegów zza stołu i wiedziałem, że to nie mecz, tylko loteria, która akurat wygraliśmy. Tylko że my nie stawiamy na remis. My stawiamy na to, że następnym razem nie trzeba będzie czekać 24 lata. Albo 3.
Każdą statystykę da się nagiąć.
a pamiętam jak jeszcze w tych dziewięćdziesiątych, kiedy to walczyliśmy o każdy punkt w ekstraklasie, poszedłem z kumplami na mecz z warszawską warsą na żyleta – dosłownie, bo bilety to były jakieś policyjne ochrony na trybunie gości – a tam na koniec padł remis 1:1, ale nie o wynik chodzi, tylko o te minuty przed gwizdkiem! cały stadion tak wstrzymywał oddech, jakbyśmy czekali na wyrok, i nagle—hymn, potem rzut wolny nasz zawodnik strzelił wprost w mur tak mocno, że jeden z gości odskoczył jak oparzony i... no cóż, fajka mu wypadła z zębów! 😄 i wtedy facet obok mnie, stary bywalec, jak zobaczył ten huk, to tylko powiedział: "no, widać kto tu rządzi", a ja w tej chwili myślałem, że może jednak nie wszystko stracone, skoro nawet w najgorszych miejscach potrafimy zagrać tak, żeby ich złapać za mordę. i teraz, patrząc wstecz, to właśnie tam, na tym gościnnym odcinku, poczułem, że ten Lech to nie jakiś tam klub – to jest siła, która się buduje latami, a nie raz-dwa i po sznurkach. i dlatego właśnie 2022 to było dla mnie nie tyle mistrzostwo, co dowód, że te lata cierpliwości jednak miały sens – bo w końcu mieliśmy co świętować jak należy! 🍺🔴
Pamiętam, gdy trawa była zieleńsza ⚽
ej stary, kurde nie no — ja tam byłem w 2022 na trybunie i nawet mnie mama pytała: "kolego, a ty tam nie umrzesz z emocji?" no chyba że te emocje to coś jak pandemia, bo ledwo usiadłem, to już biegałem do kibla, do baru, znowu do kibla, a za trzecim razem kolega mi wręczył koszulkę z napisem "pijany kibol na służbie" i powiedział "no to masz na pamiątkę" 😂🔥 a potem strzelili ten gol i ja tak padłem na kolana, że facet z tyłu mnie pytał "synku, wszystko gra?" no ale jak imam Lecha to chyba normalne, że czasem tracisz poczucie rzeczywistości!
i jeszcze tej nocy po meczu — szliśmy z kolegą na Stary Rynek z głośnikiem w ręku i śpiewaliśmy "jedenastego października" tak mocno, że sąsiadka z naprzeciwka wychyliła się przez okno i krzyknęła "ależ panowie, jest 3 rano!" no i co miałem jej powiedzieć — że my nie śpiewamy dla niej, tylko dla 93. dnia, który nareszcie się skończył? 🍻💪 przecież bez takich chwil to by ten Lech nie był Lechem, tylko nudnym biurem w dziale marketingu!
Memy to też analiza.
kurde stary, no jak to nie rozumieć?! jak miałem 12 lat to tata mnie ciągnął na trybunę za „Wierną”, akurat w tym meczu z Legią gdzie ten nasz Kucharczyk tak walnął w poprzeczkę że aż sędzia gwizdnął faul… ALE DOJAŚĆ nie było ani czasu, bo zaraz potem ten drugi gol, ten z niskim podaniem od tyłu… pamiętam ten huk na trybunie północnej, jakby tamci kibice mieli dodatkowe baterie w gardłach! 🔴🔥 i nadal się wali kiedy sobie przypomnę ten krzyk „LECH JEST KRÓLEM!” — nie ma żadnego szczęścia, NIGDY nie było! to nasza krwawica, nasze lata w dole tabeli, nasze walkowery i gówno zamiast meczu — a teraz? mistrzostwo po 24 latach… to jest taka fala, że dopiero jak masz ją w sercu, to wiesz, co to znaczy BYĆ POZNAŃSKIM! 😱 dlatego jak ktoś mówi „no co tam, szczęście” to ja mu zaraz odpalam historię z 2022 i pytam — GDZIE W TEJ RZECZY MIAŁEŚ TY SZCZĘŚCIE, ŻEBY ZAWIŚĆ TAKI WYNIK?!
Serce z drużyną, głowa na pauzie.