Gdy Zielone Serca dudnią, a historia wali drzwiami – coś więcej niż klub, coś, co bije w piersi!

BREAKBEN STERUJĘ W JAKU NA PEWNO WIEM KTOŚ TU JESZCZE PAMIĘTA!!🔥🔴 pamiętam ten wieczór jakbym juz wiedzial ze historia bedzie pisana dłonia Zielonych Serc 💪😱 w pubie przy dworcu głównym, ten mały lokalik co podawali "Łom" za 12 złotych i nie było ważne że telewizor śmierdział starym tłuszczem bo myśmy mieli w sobie więcej potu od kibiców przeciwnej drużyny a jak padło pierwsze trafienie Lewandowskiego ledwie drgnąłem bo ALREADY WIELBILIŚMY TEN PIĘKNY JEZYK PIŁKI 💬🔥 a jak skończyło się 8:2 to ja łzy prawie wylewałem bo to była PIERWSZA WOJNA ŚWIATOWA NA BOISKU I NIE MIAŁEM SŁÓW ŻEBY OPISAĆ JAKIE TO BYŁO PIĘKNE 😭❤️🔴

no do licha, a ja przecież akurat w monachium na rynku staromiejskim w tamtym czasie byłem, akurat w delegacji budowlanej – jakieś zaległe faktury do zakładu z szopy. siedzę sobie w tej knajpie "Zum Spöckmeier", co to tamtej nocy akurat transmisję puścili na cały lokal, chociaż normalnie puszczają tylko piwne reklamy i meczowy napój jakiś. no i wtedy pada: dobra, panowie, kończymy picia, bo za chwilę historia, i każdy wiedział, że to nie zwykły wieczór – no bo chłopaki, toż my mieliśmy w nogach te 5 tronów z reszty sezonu, a tu jeszcze dołożymy koronny, i to w samym epicentrum! i wtedy nagle – cisza. jakby ktoś wcisnął pauzę. a później... ludzie zaczęli klaskać jeszcze przed bramką! nie żeby się czegoś spodziewali, tylko taka magia zrobiła swoje – poczuliśmy, że ta piłka jest nasza. i jak padło to pierwsze trafienie lewandowskiego, ja aż odłożyłem kufel na stół, bo coś we mnie pękło. nie płakałem, nie krzyczałem, po prostu siedziałem i myślałem: "kurde, znowu". bo za moich czasów coś takiego to była bajka, a tu się spełnia na żywo. a potem ten ostatni gwizdek... ludzie w knajpie wstali, nikt nie wyciągał telefonów, nikt nie pisał – po prostu staliśmy razem, jakby ktoś kazał nam wsłuchać się w ten huk serc. nawet ten typ od piwa przy barze, co zwykle mamrotał pod nosem, uśmiechnął się do mnie i powiedział: "panie, dzisiaj to nie Bayern grał, tylko cała Europa umierała i odradzała się w jeden wieczór". i miał rację.

Kurwa, no nie ukrywam, że jak czytam te wspominki, to aż ciarki mi po plecach chodzą – tamten sezon to był jakiś inny wymiar, jakby Bayern nagle wyrwał się z książki i zaczął grać w kolorze. Tamta drużyna... cholera, naprawdę miałem ciarki, kiedy padło 4:0 w drugiej połowie w finale, bo nikt nie grał tak odważnie, jakby naprawdę nie mieli nic do stracenia, a już na pewno nie szacunku do rywala. Tymczasem dzisiejszy skład? Dobra ekipa, nie oszukujmy się – Kimmich dalej przecina pole jak szalony, Gnabry wraca do formy, nawet Musiala dorastał na naszych oczach, ale... no nie wiem, czy to samo bijące serce co wtedy. Tamten zespół miał coś takiego, że nawet jak byliśmy 2:0 do tyłu w połowie meczu, to ciarki chodziły po plecach, bo wiedzieliśmy, że oni zaraz wywalą drugą połowę jak psy z uwięzi. Teraz? Szacunek do rywali jest chyba mocniejszy, co się z tym nie ukrywać – zwycięstwa są często bardziej umoralniające niż spektakularne. A styl gry... tamten Bayern latał jak na skrzydłach, zaatakował tyle, że przeciwnicy ledwo zipali. Dzisiaj to bardziej mecz z otwartym umysłem, ale już nie taki szalony – widać, jak Flick (i teraz Tuchel) starają się balansować między stylem a wynikiem. Nie narzekam, nie bądźmy jak ci wiecznie narzekający na nowego trenera, ale... tamten maj w Lizbonie to był po prostu bajer, którego nie da się powtórzyć. To był okres, gdy Bayern nie tylko grał, ale wręcz rządził – i to na oczach całej Europy. Chociaż... jedno to jest pewne: nawet jak dzisiejszy skład nie dorówna tamtej sile ognia, to wciąż mamy do czynienia z drużyną, która wie, jak wygrać. I to jest coś, co naszych chłopaków trzyma przy ekranach – bo historia Bayernu to nie tylko te lata z Lewandowskim, ale każdy kolejny skrawek, który dorzuca się do legendy. Trzymamy kciuki, żeby ten magiczny ogień nigdy nie zgasł całkowicie.

Ej dobra, ale niech to nie będzie tak, że ja jestem ten jeden smutny koleś co tamtego wieczoru w knajpie przy rondzie siedział w kącie z flaszką "Łomu" (tego co 12 złotych) i obserwował, jak reszta rzuca się na piwo jak oszalała 🍺🔴 a ja tylko cmokałem i cmokałem... no dobra, kurde, nie ukrywam – ja akurat byłem w Monachium, bo akurat miałem urlop w biurze i myślałem "super, w końcu spokojnie pooglądam mecz z butelki". Tyle że... trafiłem do knajpy "Zum Rosenkavalier", czyli tej co normalnie puszczają reklamy o nowej promocji na Radlery, a tu nagle – transmisja, i wszyscy wstali jak jeden mąż, a mnie nóż w plecy wbił, bo zapomniałem kupić piwo przed meczem! 😱 No i leci ten mecz, a ja stoję z pustą butelką w ręku, rozglądam się po sali i widzę, że wszyscy rzucają się na ekran jak na ostatnią deskę ratunku, a kelnerka na mnie krzyczy: "Herr, Bier oder Wasser?!" – no kurde, wybór miałem jak ktoś co czeka na wynik losowania w totolotka. W końcu podbiegłem do baru, złapałem za pierwszą butelkę i... o cholera, to był jakiś beznadziejny lokalny specjał z kasztanów, ale napiliśmy się z tymi facetami obok, a oni mnie od razu wtajemniczyli w klaskankę przed bramką i wrzaski "¡Vamos, FCB!" 🔥 I kiedy padło 1:0 dla nas, ja tak się podekscytowałem, że butelką strzeliłem w powietrze – i trafiłem akurat w telewizor! Na szczęście, bo reszta publiki była tak zajęta krzykiem, że nikt nie zauważył, że do samego meczu oglądaliśmy przez szklaną mozaikę... A jak Lewandowski strzelił drugiego, to jakiś staruszek obok mnie zaczął śpiewać hymn Bayernu z pełnym gardłem, a ja do niego: "Dziadek, ale my grammy w Lizbonie, nie w Monachium!" A on na to: "Młodzieńcze, nie szkodzi! Liczy się serce!" I dalej śpiewał, a ja myślałem: "No dobra, chyba jednak trafiłem do odpowiedniego klubu kibica..." 😂❤️🔴

W sumie to dziś akurat w akademiku oglądałem ten mecz z kolegą na jebniętym laptopie z lat 2010, gdzie jakość obrazu była jakby ktoś filmował telefonem przez zakurzoną szybę... 😅 I wiecie co? Mimo wszystko, kiedy padło pierwsze trafienie Lewandowskiego, a my obaj się poderwaliśmy z kanapy tak, że stół aż podskoczył, to poczułem się jak w tej knajpie od Widzew1908 – tylko że u nas w pokoju było akurat osiem pustych puszek po "Łomie" i talerz z resztkami kebaba... 🍺🔴 Pytanie jednak do JagielloniaPoznan – a Wy przypadkiem nie mieliście tamtej nocy w Monachium jakiegoś naprawdę szalonego przejścia z kelnerem albo może trafił Wam się ktoś, kto myślał, że mecz jest w Monachium, a nie w Lizbonie? Bo ja to ze swojego akademika w ogóle nie wiedziałem, że to finał LM! Aż się poprawiłem, jak zobaczyłem wynik 8:2 w newsach następnego dnia... 😂