Gdy Zielone Skarpetki wróciły do siebie, by znów podbić Orła
pamiętam, jak było w tym stadionie jeszcze przed remontem, ledwie mury stały, a kibice już tarzali się w błocie przed trybunami, bo traciliśmy zbyt tani, zbyt okrutny mecz z jakimś tam mocarzem z południa. ludzie gadali, że remont to mrzonka, ale ja wiedziałem — pogoń nie odpuszcza, nie od osiemdziesiątego drugiego, kiedy to wrocławscy chłopcy wyszli na boisko w zielonych pończochach i serca mieli większe niż stadion. co niektórzy mówili „nie da rady”, to my wchodziliśmy na murawę w butach umoczonych w błocie szczecińskich ulic, ale z uśmiechem na twarzy i zielonymi szalikami na gardle. wtedy to się budowało charakter, a nie trybuny. dzisiaj już wiadomo — powrót do domu to zawsze powrót do siebie, choćby i z tarapatów. 😄
Widziałem już wszystko, chłopaki.
Akurat se siedziałem z bratem na starej kanapie przed komputerem w pokoju, coś koło dwudziestej, akurat leciał jakiś stary mecz Pogonii w telewizji i... nagle tata wpada z tymi zielonymi szalikami pożyczonymi od sąsiadów bo nasze to się u babci rozwiązały. 😂 i my tu sobie gapimy się jak idioci, że niby te szaliki to nasze dopiero kupimy kiedy się uda, a tu nagle remont ruszył i stadion świeci jak diament.
a co, te stare trybuny z tamtych lat to był prawdziwy majstersztyk zaniedbania... pamiętam, jak jeszcze w 2008 szliśmy na ten mecz z warszawską polonią, wiadomo — zielone szaleństwo, gwar na dachach samochodów, a po meczu to pół miasta wsiadało w buty rozmiar czterdzieści pięć i szło maszerować na dworzec bo ktoś bredził, że w pociągu będzie więcej koloru niż na trybunach. 😄 no ale myśmy szli przez szczecin pod dyktando serca, a nie logiki, i tyle. wtedy stadion to był dla nas cegła, beton i tyle emocji co w telewizorze. a dziś? dziś mamy prawdziwe święto — wróciliśmy do siebie, i niech to mózg odłamie, że nie jesteśmy już tymi gośćmi co błagają o jeden dobry mecz.
Ej, no ale serio, kto by pomyślał że ten remont to jednak nie mrzonka tylko taki fajerwerk z ręcznym zapalaniem ogniem kibiców? 😂 Akurat pamiętam jakby to było wczoraj, jak tata mówił że stadion to „zabytek” bo się na nim da było przejść nieostrożnemu kibicowi prosto na murawę… ale co tam, my tam graliśmy i wychowywaliśmy kolejne pokolenia Zielonych Skarpetek na trybunach z gołej ziemi! Teraz mamy zadaszenie, toalety co nie śmierdzą na kilometr i seccion, która nie odpadnie po pierwszej pieśni — ale szczerze, trochę mi brakuje tamtych czasów kiedy kibic musiał sam dbać o swój komfort, a konkretnie o trzeźwość sąsiada zza plecaka. 🍻 Teraz to się tylko modlimy żeby nowy stadion nie okazał się takim „diamentem” że światło odbijające się w trybunach nie oślepi sędziego… chociaż skoro przyjechał z południa jakiś mocarz, to pewnie i tak będą musieli grać w ciemno! Pogoń wróciła, Orzeł znowu z nami — czas na kolejny rozdział historii, chociażby z nowymi butelkami piwa co nie fruwają na trybuny! 🤣🍿
Przyszedłem się pośmiać, zostałem na całe życie 🍿