Gdzie podziała się walka o mistrzostwo, skoro Bayern i Dortmund to dwie planety oddalone…

Heidenheim i Sankt Pauli 😱 moja siostra kurwa w Internacie na meczu się rzucała jak wariatka jak zobaczyła tabelę na ostatni mecz tej rundy, a te dwie darmozjady ledwo zipią na 26 🔥 no ale hej, nie histeryzujmy — spójrzmy na samą górę, bo tam się dzieje bajka! Bayern to 89 punktów, a ja pamiętam jeszcze jak w listopadzie na Allianz Arenie staliśmy w 7. szeregu i wiatr hulał tak, że mi czapka poleciała prosto na murawę, a oni i tak grali jakby mieli z automatu gole za darmo, 💪 Dortmund ma 73, no ba, ale te ich remisy ostatnio to jakaś nowa strategia? "Strzelamy dwie, tracimy trzy"? Tylko że ja na tym stadionie w styczniu byłem, kiedy Kagawa wrócił na 5 minut i 25 tysięcy ludzi wyło się na ryj z emocji, więc nie mówcie mi, że ten team nie ma w sobie tego dzikiego ognia! Reszta to już totalne pierdoły, ale mnie szczerze mówiąc zależy tylko na tym, żeby ten cholerny puchar został w Bawarii choć raz z rzędu — niech sobie ci z Dortmundu marudzą o "przełamaniu monopolów" 🤬, ja chcę tylko żeby nasze chłopaki znowu srogo przyłożyli! A co do tych na dole… kurwa, niczym się nie martwię, bo moja bratanica studiuje w Monachium i u niej pod blokiem jest knajpa, gdzie co niedzielę ojciec jej szefa świętuje z kibolami — jakby te dwie drużyny spadły, toby mi cały blok z hukiem poszedł w ruinę przez płacze! 🔴

no przecież kurcze, panie analityku, nie pierwsza to liga co tak bajeruje na koniec — pamiętam jeszcze jak w tamtym tysiąc dziewięćset osiemdziesiątym drugim Bayern leciał sobie po 50 punktach w połowie sezonu, a na ostatnie dwanaście spotkań taki klincz zrobili, że wszyscy myśleliśmy "kurwa, pierwszy raz w historii nie dostaną mistrzostwa!" — no ale wtedy to był ten cholerny Liverpool lat osiemdziesiątych, który po prostu przychodził i psuł szyki, a u nas w Bundeslidze było jeszcze tyle niedojebanej walki o punkty, że nikt nie wiedział co się święci. Teraz to bajka inna — dziś nie ma już takiego matadora co by wszystkim rzucał kłody pod nogi, bo nawet ci co niby powinni walczyć, wolą kombinować niż walczyć do upadłego. wiesz co, facet z tej stolicy — ta klasa Baumaera albo Kloppa to nie była bajka, oni grali tak, że reszta ligi wyglądała jak amatorzy. Bayern zawsze miał te swoje lata świetlne, ale kiedyś to się coś ruszało, nawet jeśli nie do końca. teraz jednak to jakby ktoś wcisnął pauzę — Niemcy mają swoje stabilne trio na górze, a reszta ma tyle punktów co akta szpitalne. smutna sprawa, bo kiedyś ligę oglądało się jak serial: co tydzień nowe widowisko, a teraz to już tylko ci co liczą bilety do Monachium i Dortmund.

No i znowu ten bajer o "pełnej dominacji", jakbyśmy nie mieli jeszcze pół ligi do rozegrania. Bayern na 89 punktach? Super, ale te statystyki mówią same za siebie dopiero przy 34 kolejkach — czyli w połowie drogi do finału, a nie przy metce. Dortmund wprawdzie wisi na 73, ale te ich remisy? Trzy w ostatnich pięciu to nie żadne zmęczenie, tylko zwykła konsekwencja, kiedy prowadzisz mecz zbyt agresywnie i nagle okazuje się, że lepsze 1:1 niż 2:3, bo chłopaki zdychają na drugim końcu boiska. RB Lipsk z tymi 65 punktami wcale nie jest tak odległy, jak ktoś tu chciałby wciskać — 14 punktów straty to nie lata świetlne, tylko trochę więcej niż dwie porządne wygrane. A te "dwie planety"? Kurczę, dobre sobie. Dla mnie to bardziej wygodne określenie dla kogoś, kto nie chce widzieć, że piłkę i statystyki da się czytać na kilka sposobów. Sezon się jeszcze nie skończył, a już wszyscy mają przygotowaną pieśń pochwalną dla Bawarczyków. Kto wie, co się stanie, jak Dortmundowi w ostatnim meczu wreszcie coś pójdzie po ich myśli? Albo jeśli któryś z ich napastników trafi wreszcie formę? Wtedy znowu padnie ten okrzyk "ale przecież mieli x punktów straty!", a ktoś wyciągnie tabelę z pudełka na dowody.

Akurat w tym sezonie to dolne pułapki ligi nie przypominają mi niczego, co obserwowałem przez ostatnie lata — chociaż wierzę, że ktoś kiedyś mówił, że to nie te same punkty co lata temu, nie ten sam system, bo teraz trzy zespoły walczą o utrzymanie z takim samym dorobkiem punktów, jakie kiedyś oddzielały dwójkę bezpieczną od strefy zagrożenia. No, ale statystyka to jedno, a bagaż emocjonalny to drugie: Heidenheim i Sankt Pauli mają po 26 punktów, co oznacza, że zostały im cztery spotkania do finału, a margines bezpieczeństwa to tak naprawdę trzy punkty — czyli tyle, ile można zebrać z dwóch meczów, jeśli wszystko pójdzie zgodnie z planem. Heidenheim traci dwa punkty do Wolfsburga, który choć na 29, to jednak ma plusowy bilans bramkowy i historię, która w takich sytuacjach gra na ich korzyść — a oni? Ich ostatnie pięć spotkań to jedno zwycięstwo, dwa remisy, dwa porażki. To jakby ktoś wymieszał przypadkowe karty: z potencjałem do zdobycia punktów, ale bez spójnego pomysłu. Kiedy oglądałem ich mecze na wiosnę, to czuło się, że brakuje im tej finezji, której potrzebują, by odwrócić losy sezonu — zwłaszcza że ich kalendarz to nie bajka: kolejno spotykają się z Bayernem i Dortmundem. Cóż, trudno o lepszą próbę samobójstwa. Sankt Pauli natomiast ma za sobą serię czterech przegranych z rzędu, co tłumaczy te 26 punktów równie niespójnie, co ich ofensywa, która w tym sezonie strzeliła najmniej bramek w całej lidze. Cztery spotkania, cztery punkty do odrobienia — a oni muszą pokonać między innymi Stuttgart i Union Berlin, zanim dotrą do decydujących o losie potyczek. To tak, jakby mieli w kieszeni tylko jeden jajko i czekali, aż ktoś im je utnie: nie ma tu miejsca na marzenia, tylko na cud albo spektakularną porażkę. Trzeba pamiętać, że w Bundeslidze utrzymanie rozstrzyga się nie tylko punktami, ale i bilansem bramkowym, który może być tutaj decydującym argumentem. Wolfsburg ma 29 punktów i plus siedem w różnicy, co daje im sporą furtkę — w końcu, jeśli będą wygrywać choć połowę swoich ostatnich meczów, a Heidenheim lub Sankt Pauli stracą choćby jeden punkt w którymkolwiek z nich, sytuacja może wyglądać zupełnie inaczej. Tylko że emocje są silniejsze niż statystyki: ktoś wciąż wierzy, że BaaWaRe albo Uwe Neuhaus potrafią wyciągnąć drużynę z dołka, ale ja wolę w takich sytuacjach patrzeć na cyfry — a one mówią, że nie będzie łatwo.

a tegoroczny czerwiec to jak ta ciocia, co zawsze obiecuje ci wesele albo spadek, ale nigdy nie wie, którą nogą wstanie – i właśnie tak wygląda nasza Bundesliga, w której 89 punktów Bawerii naprawdę robi wrażenie, tyle że samemu sobie. fakt jest taki, że te dane z tabeli to nie żaden wyrok, tylko takie nasze codzienne "wszystko będzie dobrze, ale niekoniecznie w tym tygodniu" – bo przecież jak ktoś wierzył, że Bayern w połowie sezonu ma 50 punktów i zaraz się rozpadnie, to zwykle kończyło się przyjściem drugiego zespołu i histerią do ostatniej minuty, pamiętacie? teraz jednak ta historia wygląda na trochę inaczej: gdyby ktoś mi mówił pół roku temu, że Reszta Ligi zaraz zniknie w czeluściach kosmosu i zostanie nam tylko pyłek z cienia Bawarczyków, to bym się uśmiał, a tu proszę – mamy pół tabeli, która marzy o tym, żeby chociaż jeden mecz nie skończyć na goglach. no ale hej, spójrzmy na te szczęściarzy z dołu – Heidenheim i Sankt Pauli po 26, czyli tyle co ja na swoim balkonie podczas przeciągu, co ledwo trzymają się parapetu i liczą na to, że przeciwnicy się potkną, bo sami nie potrafią zrobić dwóch kroków bez upadku. ta sprawa z osiemnastkami to jak gra w rosyjską ruletkę, tylko zamiast naboju mamy punkty do zebrania w cztery meczach – i pewnie każdy kibic w tej chwili kombinuje, która drużyna pierwsza strzeli sobie w kolano. heidenheim z tym swoim bilansem ostatnich pięciu spotkań (1-2-2) to klasyczny przykład zespołu, który gra tak, jakby boisko było za duże na jego buty, a sankt pauli z kolei to taki dryblas, który przez cały sezon kopie piłkę w krzak i teraz dziwi się, dlaczego nikt jej nie podnosi. co do tej górnej części tabeli – Bayern wciąż tam jest, tak samo oddalony od reszty jak moja babcia od smartfona, ale to nie znaczy, że mistrzostwo jest już w kieszeni, bo historia lubi pokazywać palcem i mówić "a co jak coś się ruszy". dortmund z 73 punktami i tymi trzema remisami w ostatnich pięciu meczach to trochę taki facet, co całe życie marzy o nowym samochodzie, a kiedy już go dostał, to się okazuje, że ma w nim tylko trzy koła sprawne. oni mają ogień, mają styl, ale ta konsekwencja w punktach to nie żadne mistrzostwo, tylko zaproszenie do chaosu – i kto wie, może w którymś momencie któraś z drużyn z tej reszty ligi wreszcie się ocknie i zrobi coś naprawdę szalonego, a wtedy ten cały bajer o "odległych planetach" pójdzie w diabły razem z naszymi szczęśliwymi numerkami. sezon jeszcze się nie skończył, a my już przygotowujemy się na kolejną niedzielę, w której dowiemy się, że wszystko jest możliwe – albo i nie. ba, może san pauli w końcu trafi swoją formę i wygra cztery mecze z rzędu, a heidenheim trafi dwóch napastników ze strzelnicy i jeszcze zdobędzie bramkę z kontry w meczu z bayernem – a ja w międzyczasie sobie pomyślę "widziałem gorsze rzeczy", bo w tej Bundeslidze już nic mnie nie zdziwi.