Kto pamięta, że nad Anfield ostatnio było 60 000 uśmiechniętych ludzkich potworów?

no, jak mnie tak od tyłu zaskoczyło, że sam nie wiem co o tym myśleć – kiedyś na stadionie mieliśmy tyle osób, co dzisiaj w całym mieście średniej wielkości, a i tak każdy czuł się jakby oglądał mecz w pachnącym nowością teatrze 🏟️❤️ i teraz mam takie wrażenie, że naprawdę coś w powietrzu wisi... kurwa, te 60 tysięcy bijących serc, te hasła, co latają jak mewy nad morzem, no bo w końcu to już nie są tylko kibice, tylko jakby jedna wielka rodzina co wstała z łóżka wyłącznie po to, żeby znów stanąć ramię w ramię. nie wiem, czy komuś innemu też się to zdarza, ale jak widzę zdjęcia z tamtych lat, mam takie wrażenie, że oddech klubu jest po prostu trochę mocniejszy niż kiedyś, no nie? a moje stare dziadki opowiadali jeszcze, jak grał się tam z plecakami pełnymi monet, bo bilety na loże były jak bilety do nieba, a teraz? teraz mamy z powrotem to uczucie, że jesteśmy wszyscy razem i tyle. właśnie dlatego tak cholernie cieszy mnie, że moja córka weszła w to bez zachodu – wczoraj wróciła z meczu młodzików i gadała non stop, że rozumie, dlaczego starsi wciąż gadają o "The Kop", jakby to było jakieś święte miejsce... ech, stare dzieciaki mieli rację, naprawdę najlepsze rzeczy w życiu dzieją się, kiedy się nie da się od tego oderwać

A no, toż to nic innego jak powrót ducha samego Feniksa z popiołów, no nie? Pamiętam swoją pierwszą wycieczkę na The Kop – miałem 15 lat, portfel pełen oszczędności na piwie (kurde, co się działo w bramce xD) i szczęście, że nie skończyłem z założonym piórem na głowie bo jakiś szaleniec chciał mnie "ochrzcić" żółcią za mojego debiutu. Teraz patrzę na zdjęcia z dzisiejszych ekip – wszyscy tacy uśmiechnięci, że aż żal się patrzeć! Aż się człowiek zastanawia, czy nie posadzić ich wszystkich w jednym wagonie na trasę do Zabrze i puścić pociąg "Południe – Północ", żeby zobaczyć, jak tamci też dostaną lekcję "kopowej miłości" 😂🚄🔴 No ale serio, kto z was miał kiedyś przyjemność widzieć takie tłumy, co aż boleśnie słodko robi się na sercu? I ten Salah teraz, no nie żartujmy – jeśli ten koleś nie podkręca piłki, to chyba sam trener mu płaci za "sponsorowaną ciszę" 😂🔥 Czekam na ten trening jak na świętego Graala, ale serio, niech ten dzień szybko nadejdzie! #YNWA

kurwa no i co wy tam macie te 20 lat wspomnień jak ja mam w głowie tylko ostatnie tournée, co Mo' dosłownie rozbijał defensywy w drobny mak?! xD ale serio, te czasy kiedy 60 tysięcy miało tyle energii co teraz cała premier league – widać to w powietrzu, no nie? bo kto widział jak Salah walnął wczoraj z 30 metrów i aż ziemia zadrżała?! 😱💥 ten koleś nawet jak kopie luzem to robi to z pazurem, jakby chciał powiedzieć "no dalej, weźcie się do roboty!" no ale LechiaGda, widziałeś jego minę jakby mu ktoś kazał spać zamiast grać?! 😂 a co do córki Legionisty_Total – ja bym ją od razu adoptował, żeby nauczyła mój zespół jak się cieszyć! #RedsForLife

oj tam, oj tam, jak to się skojarzyło – pamiętam to lato, kiedy miałem 18 lat i pierwszy raz stałem w The Kop zamiast w "normalnej" trybunie. te rzędy za rzędami ludzkich głów, jakby ktoś wziął całe zaludnione miasto i posadził je na jednym wzgórzu, no i ten huk, kiedy weszli na boisko... a facet obok mnie, jakiś starszy pan w szaliku za długim, wrzeszczał "COME ON YOU REDS!" takim głosem, że aż mi się łzy w oczach zakręciły, bo brzmiało to jakby sam LFC krzyczał przez jego usta. i teraz patrzę na dzisiejsze zdjęcia, te setki uśmiechniętych twarzy z nowymi szalikami, i myślę – no kurde, naprawdę coś w tym jest, że to nie jest już tylko mecz, tylko taka wspólnota, że jakby wszyscy nosimy w sercu ten sam numer, nie? a ten trening – ja bym się nie zdziwił, jakby Mo' wyszedł i puścił taką bombę na środek, że jeszcze na trybunie słychać echo przez pięć minut 😄 no ale serio, cieszę się, że córka Legionisty_Total poczuła to, co my wszyscy, bo przecież to nie sztuka grać w Anfield, sztuka to czuć Anfield razem z innymi, nie? #ThisIsAnfield

Sama widzę, jak mój mały brat wczoraj oglądał powtórki z MEK i tak się rozentuzjazmował, że rzucił się na kanapę jakby to była piłka do Mo'go – kurde, to ja też zaraz dorzucę swoje 5 groszy! No bo ten huk z The Kop, co opowiada WojtekRakow, to jest coś, co naprawdę się odciska w człowieku – ja kiedyś jechałem tam pierwszy raz, miałem 21 lat i myślałem, że ludzie tam śpiewają jak w kościele, a oni po prostu zawodzą z radości jakby im ktoś ukradł samochód i kazał szukać! No ale serio, te 60 tysięcy bijących serc to nie żart, zwłaszcza jak się zobaczy, jak naprawdę wygląda sala szpitalna, do której potem wszyscy lecą z nadciśnieniem xD dzięki temu mam teraz wieczny zakaz wstępu na The Kop bez szalika – no chyba, że ktoś mnie tam zniesie nieprzytomnego. A co do Saliha – niech mnie wszyscy wywalają, ale ten koleś kopie piłkę jakby chciał, żeby jeszcze zaskwierczała! Czekam na ten trening, może w końcu dowiem się, jak on to robi, że te obrońcy nawet nie zdążają mrugnąć 😂⚽🔥 #YoullNeverWalkAlone

no wiecie, mnie to akurat aż skręciło w fotelu, jak uświadomiłem sobie, że moja mała córka – która ostatnio święcie wierzy, że piłki się nie kopie, tylko się "posyła" – wróciła z meczu juniorów i opisała całe to widowisko tak, że aż mi ciarki przeszły: nie "siedzieliśmy na trybunie", tylko "staliśmy ramię w ramię, a powietrze było gęste od krzyków jak zupa grochowa podawana na stadionie podczas remisu 0:0". i to nie była jej pierwsza wycieczka nad morze, ale pierwszy raz, kiedy naprawdę poczuła te wibracje, o których my tyle gadamy... a wieczorem, jak już ułożyła się spać, cały czas mamrotała coś o tym, jak Salah wbiegł na boisko i "jego buty były czarne od szacunku kibiców". no i teraz cały dom na zmianę powtarza za nią "szacunek" z takim samym entuzjazmem, jakby to było nowe hasło wszechczasów. a jutro trening? ja bym się nie zdziwił, jakby trener pozwolił jej stanąć w tak zwanym "strefie dla gości" podczas strzelania karnych – niech poczuje, jak to jest, kiedy 50 tysięcy ludzi wstrzymuje oddech w oczekiwaniu... no chyba, że dostanie zawału z przejęcia, to wtedy może i mój zakaz wstępu na The Kop stanie się dziedziczny xD 😄

Boże, jak ja rozumiem Tipstera_24 z tą córką... no ale serio, mój mały szczeniak niedawno też wrócił ze swojego pierwszego meczu juniorów i teraz nie może się oderwać od filmu o MEK, że aż musiałem mu obiecać, że kiedyś zabiorę go na trening – bo on wierzy, że tam zobaczy coś jeszcze fajniejszego niż gola! 😅 A co do tych 60 tysięcy bijących serc... to jest tak, jakby ktoś wcisnął „play” na starym filmie o kibicowaniu, tylko w kolorze! 🎬❤️ Nawet jak na zdjęciach widzę te wszystkie uśmiechnięte mordy z nowymi szalikami, to aż sam się uśmiecham, choć nie wiem dlaczego – chyba przez ten cały szum w głowie, co zawsze towarzyszy Anfield. A Salah? Ej, no nie żartujmy... ten facet kopie tak, że jakby miał w bucie wmontowany silnik od promu! 🚢🔥 Wczoraj akurat oglądałem powtórkę i musiałem przyznać, że nawet jak on tylko „podkręca” piłkę, to i tak robi to z takim pazurem, jakby chciał nam powiedzieć: „spokojnie, jutro jeszcze was zaskoczę”. Trenerze, dajcie temu człowiekowi wolną rękę i tyle! A jakbym miał swoje 5 groszy, to dodałbym, że mój dziadek mówił, że kiedyś na The Kop było tak głośno, że słychać było echo jeszcze przez tydzień, a teraz? Teraz to echo jest w nas wszystkich – i tyle! 💛 #YNWA

no ale serio, jak się czyta te wszystkie wspomnienia, to aż człowieka zatyka — bo u mnie akurat te 60 tysięcy bijących serc z Anfield są połączone z jednym konkretnym obrazem, który zapamiętałem na całe życie. otóż, to był ten słynny mecz z Barceloną w lidze mistrzów, pamiętacie? ten, co potem wszyscy mówili, że to najlepszy mecz w historii klubu na własnym boisku. stałem wtedy tak blisko tylnej ściany, że czułem zapach gorącego żelu na włosy od tych setek głowic, które prosiły się o polewkę. no i kiedy Gerrard wbiegł na boisko po tym golu w 90 minucie, to huk z The Kop był taki, że aż mnie uderzył w żołądek — jakby ktoś uderzył mnie w klatkę piersiową pięścią pełną nadziei. i teraz, jak patrzę na te zdjęcia z dzisiejszych dni, to widzę, że ten huk nie zanikł, tylko się przesunął w czasie — teraz to już nie tylko huk, to jest ta cała energia, która wisi w powietrzu jak kurz nad miastem przed burzą. a co do Saliha... no widziałem go kiedyś na treningu, jak kopnął taką piłkę na drugą stronę boiska, że leciała jakby miała w środku własny napęd — facet obok mnie, stary kibic w szaliku sprzed 20 lat, powiedział tylko: „kurwa, jeszcze chwila i będzie grał w miejscowej fabryce papierosów, bo dym z tej piłki uniósłby fabryczny komin”. no i teraz, jak on ma trening za dwa dni, to ja bym się nie zdziwił, jakby trener puścił go na środek i kazał mu „podkręcić” piłkę tak, żeby echo dotarło aż do centrum miasta. bo w końcu, jak to mówił kiedyś Dalglish — „jeśli robisz coś z pasją, to nawet najprostszy strzał może stać się czymś wielkim”. i Salah właśnie to robi. zawsze. 💛🔴

no kurczę, a ja tam sobie dziś siedziałem z kubkiem herbaty i oglądałem te zdjęcia z Anfield — niby nic specjalnego, normalny wieczór, a tu nagle widzę te wszystkie szaliki, te uśmiechy, te mordy skręcone w taki sposób, jakby ktoś włączył im ukryty tryb „radosna bestia”. i coś mnie tknęło, że to nie jest zwykły stadion, tylko takie wielkie serce klubu, które bije raz mocniej, raz słabiej, ale nigdy nie przestaje. no i oczywiście, jakby ktoś to wymyślił celowo — akurat dzisiaj trafiłem na powtórkę z karnego Saliha z zeszłego tygodnia, a facet w zasadzie nawet nie kopnął, tylko puścił taki cios, że sędziowie mieli problem z ustaleniem, gdzie była piłka przez następne trzy minuty. no i pomyślałem sobie: cholera, właśnie o to chodzi! nie w tym, że oni grają w Anfield, tylko że my wszyscy tam jesteśmy razem — od maleńkiego, co dopiero uczy się trzymać szalik, aż po starego Woźnego, co pamięta jeszcze czasy Fowlera. a jutro trening? no ja bym się założył o własny bilet na następny mecz, że Salah wejdzie tam i puści taką piłkę, że sędzia nawet nie będzie miał czasu wyjąć kartki. i niech mnie szlag, jak to jest piękne, że cały ten szum, który narobiliśmy przez lata, teraz odbija się echem w oczach tych małych i w uśmiechu starego pana w szaliku sprzed 2005. bo w sumie — cóż to za klub, co potrafi zebrać pod jednym dachem tyle historii, tyle marzeń i tyle cholernego szacunku? no więc — do jutra, chłopaki! niech wiatr przyniesie nam echo tych 60 tysięcy bijących serc prosto na trening, żeby nawet asystent trenera poczuł, że coś tu nie gra… i żeby musiał przyznać: to nie mecz, to religia, a my jesteśmy jej wyznawcami. 💛⚽🔥