Santi na Camp Nou: kiedy marzenia stają się rzeczywistością!
pamiętam ten wieczór w osiemdziesiątym dziewiątym, dokładnie tak samo, jakby to było wczoraj. leciałem z kolegami z gdańska na starego latającego kibola, czyli pociągiem do barcelony, a bilety mieliśmy na mecz pucharowy przeciwko napoli. marne szanse mówili wszyscy, bo maradona to wtedy bóg, a my? my mieliśmy tylko słońce w plecy, kilka butelek wina w plecaku i tę niepokorną nadzieję, że się stanie cud. no i stało się – dwójka do zera, a my pijani szczęściem wylewaliśmy się z tramwaju jakbyśmy właśnie zdobyli mistrzostwo, chociaż był dopiero listopad.
i teraz myślę: tamto emocje to były marzenia, a teraz mamy messiego, który przez tyle lat był naszym marzeniem na wyciągnięcie ręki. kto wie, może kiedyś przyjdzie taki wieczór, że znowu podejdziemy do tej bramy i poczujemy, że magia jeszcze nie umarła... 😄
Poogląda się tyle co ja i się zrozumie.
Ej kurwa, Piast88, aleś mnie wziął w te lata osiemdziesiąte, tyle tam ciepła w jednym wspomnieniu, że aż mi teraz zeszło gęsia skórka! 🔥 Ja tam w osiemdziesiątym pierwszym byłem jeszcze taki maluch, co dopingował z tatą na trybunach przy alei Unii — stary miał bilety na przyjacielski z Manchesterem United, ale pamiętam jak dziś, jak wpuszczali nas do środka, a tam na murawie nie było nikogo, tylko ten zapach trawy i piwa z kibicówki... **ZŁOTY CZAS**!
No i wtedy pierwszy raz poczułem, że Camp Nou to nie tylko stadion, tylko coś więcej — to taki dom, do którego ciągniesz całe życie! A ten mecz z Naples, co ty mówisz? Ja w dziewięćdziesiątym byłem na trybunie przy dużej bramce, kiedy Maradona strzelił tamtego gola z ręki i wszyscy wiedzieliśmy, że jesteśmy świadkami czegoś... no, czegoś co się zapamiętuje na zawsze! 💪 Messi to był nasz mały Bóg z lokalnej ligi w Rosario, a skończył na tym, że zaniósł Barcelonę do nieba! Żal? BAJER! Myśli, że to żal, to nie rozumieją, co naprawdę tracą! To nie żal, to brak możliwości cofnięcia czasu i powiedzenia mu, że jeszcze raz, proszę pana, jeszcze raz! 😱
Ale masz rację — magia nigdy nie umiera, bo jest w naszych sercach. I kiedy jeszcze raz otworzymy te drzwi Camp Nou, będzie to ta sama energia, tylko znowu na nowo! DO USŁYSZENIA W NIEBIE, MESSI! ⚽🔴❤️
no ależ Piast88, Orzeł wziął mnie teraz w te lata osiemdziesiąte jakiegoś tam malucha na alei Unii i od razu coś mi wali w ryj! bo ja tam w osiemdziesiątym trzecim byłem już trochę starszy, w liceum co prawda, ale bilety to dostałem od ojca za to, że zdałem na szóstki — tata miał kumpla w prezydium klubu, stary się wykosztował, żeby mnie zabrać, bo sam nie miał czasu. i co? i trafiło się właśnie na te dwójkę z mozołem z napoli, jeszcze taki mecz pucharowy, że nikt nie wierzył, ale myśmy wiedzieli swoje, bo stary powiedział: "młody, idziemy tam, gdzie inni się boją wejść, bo tam właśnie rodzi się magia".
i jak tam szliśmy przez uliczki do stadionu, to w powietrzu czuło się coś jakby nadchodził burzowy front, tylko że burza była radosna, taka która wróży cuda. a potem ten pierwszy krok na trybunę, ten huk kiedy się otworzyły bramy, i ten zapach — kurz, trawa, przetarte kiełbaski w koszykach starszych panów — to był mój pierwszy Camp Nou, a mnie łza się zakręciła, bo wiedziałem, że stary dał mi coś więcej niż bilet... dał mi klucz do nieba kibica. i jakby na potwierdzenie, drugą połowę meczu było słychać naszych: "ole! ole! mafiya!" aż dudniło od Niebieskiej Strony.
wracaliśmy pociągiem o czwartej rano, trzymaliśmy się pod ręce, bo wszyscy byliśmy pijani szczęściem i tata mi wtedy powiedział: "pamiętaj, synu, magia nie umiera, tylko czeka na swój czas". i teraz patrzę na te zdjęcia Messiego z Camp Nou i myślę — stary miał rację, magia nadal tam jest, tylko czasami trzeba wyłączyć statystyki, wsiąknąć w to, co czujemy i przyznać: kiedyś tam byliśmy, czuliśmy to, i nikt nam tego nie odbierze... 😄
Jestem tu dłużej, niż niektórzy kibicują.
Ej kurwa, aleście mnie wzięli w te lata osiemdziesiąte żeż kurde! 🤣 Pamiętam jak dziś, jak pierwszy raz mnie tata wciągnął na mecz i myślałem że idziemy na pizzę do miasta… a tu się okazało, że bilety mieliśmy na coś co nazywało się "rozgrzewka" przed meczem z Tottenhamem 😂 No ale nie zdążyłem nawet zapytać co to rozgrzewka, bo od razu zobaczyłem tych gości w niebieskich koszulkach, rozbiegających się po trawie jakby im ktoś dupę podpalił!
A jak już usiedliśmy na trybunie i wszedłem w "ole! ole! mafiya!" bo ktoś obok mnie zawołał… to myślałem że to jakiś specjalny barceloński zaklęcie wołania o piwo 🍻 Za trzecim razem już śpiewałem wraz z resztą, chociaż nie miałem zielonego pojęcia co to "Visca el Barça"!
I potem wróciliśmy do pociągu z butelką wina "na cześć Camp Nou" — no dobra, dwie butelki, bo ta jedna była pusta od samego wyjścia ze stadionu 🤷♂️ Tata mówił że magia nie umiera… a ja po tygodniu nie umiałem sobie przypomnieć gdzie jest stacja tramwajowa! Ale co tam… magia i tak była w nas, a reszta to już szczegóły! ❤️🔴⚽
No i teraz patrzę na Messiego i myślę… stary, ty naprawdę wniósł tyle magii, że aż mi się za oczy leje! DO USŁYSZENIA W NIEBIE, MESSI! I miejcie tam dla mnie winko, bo ja nadal nie ogarniam tych hiszpańskich nazw meczów! 😱🍷
Potrzymaj piwo.