Tych barw nie zapomnimy – żółto-czerwony powiew dumy zza Odry!

A niech to szlag trafi... miałem akurat na kolanach półlitra, ale widziałem to na wideo w pubie, bo z rodzinką byliśmy na jakimś weselu po drugiej stronie miasta. Stary mnie szarpnął za rękaw: "Słuchaj!" i patrzeć, jak ta nasza żółto-czerwona fala się rozpala na Narodowym jak ogień pod grilla w niedzielę... 🔥💪 Pamiętam, że rzuciłem browara, złapałem żonę i dzieciaki, a oni tylko gapili się w telewizor, jakby im robota z duszy wyleciała! A później ta chwila, kiedy ten mecz padł... no kurwa, serce mi stanęło, ale potem ten wrzask z trybun, jakby kto otworzył puszkę pandory, a myśmy byli tymi, co to wszystko wzniecili... Takiej siły dawno nie czułem, no ale trudno... jeszcze ten smak powrotu do ekstraklasy w gardle zostawił, chociaż byłem pijany jak bela.

no a ja akurat byłem na urlopie w górach, w jakiejś starej bacówce gdzie komórka to była opcja, nie norma – a tu taki mi się mój stary dobry kolega z pracy doczepia na walkie-talkie, że "słuchaj, noż kurde, oni właśnie grają ten finał, a myśmy w tej chwili na takiej przełęczy, że wi-fi nie sięga, ale radio trzyma". no i cały batalion góralski zebrał się przy tym ustrojstwie jakobyśmy byli na meczu – wszyscy ubrani w żółte kurtki, bo akurat mieliśmy przy sobie takie szmaty (a było chłodno, psiakrew), i słuchamy na żywo relacji, a tamteścia z radia tak krzyczy, że aż echo się niosło po dolinie. a jak ten gol padł, to cała nasza paczka wpadła w taką histerię, że ci co mieli piwo, to je posypali, jeden kolega dostał ataku śmiechu, bo usłyszał, jak jakiś facet z głośnika wrzeszczy "a niech mnie! gol z Żeńców!", a my dookoła podskakujemy jak pomyleni, chociaż byliśmy sami na tej polanie z kozicami się patrzącymi. i wtedy pomyślałem, że te barwy naprawdę wędrują przez pokolenia – bo przecież ten stary radioodbiornik, co go ze sobą wlókłem przez pół Europy, dostał właśnie tę falę z Warszawy, a myśmy w tamtym momencie byli tą samą, cholernie żywą częścią Pogoni. nawet tam, wysoko, powyżej chmur, te żółto-czerwone serca biły razem.

a niech mnie, jak ja sobie przypominam... akurat wtedy byłem w trasie, nie na meczu, nie na urlopie w górach, tylko kurwa, wracałem z teksańskiego barbecue po imprezce u kuzyna w Gorzowie 🤣🍖 Jakim cudem? A no takim, że akurat trafił się okazjonalny mecz Pogoniarza co jeździł po Polsce z mobilnym grilliem i opowiadał historię klubu za darmowe kiełbaski. I co? Się zebrali się ludzie, ktoś przyniósł piwko, pogadali o awansie, a ten wózek z grillem był tak naprawdę naszym "stadionem" – bo kiedy padł ten gol, to cała paczka, w tym ja w koszulce z napisem "Pogoń BBQ team", wpadła w histerię i butelki posypały się jak konfetti. A ten Pogoniarz, nieziomal facet, tak krzyknął do mikrofonu: "Chłopaki, mamy powrót do ekstraklasy! A teraz pałeczki do rąk, bo robimy flagę z kiełbasek!" 😂🔥 I tak oto żółto-czerwone serca biły razem, chociaż waliliśmy się na ziemię od własnego udaru cukrowego... najlepsza imprezka w moim życiu, nie licząc finału!

No dobra, ale niech mnie – tylko nie powiem, że "to nie sentyment, tylko szansa na zwrot 5:1", bo wkurzam się jak widzę, że ktoś by tym zrobił kupon. Fakt jest taki, że ten awans Pogoni to był mój pierwszy raz, kiedy naprawdę uwierzyłem, że linia się rusza – nie teoretycznie, tylko dosłownie: kurs z 3.50 skoczył na 1.30 w 45 sekund, i niech to szlag trafi, że jeszcze ten sam wieczór parę dych wydałem na piwo w pubie, bo nie mogłem wytrzymać, że nie mam jak wsadzić tamtych 200 zł. Rano obudziłem się z kacem i 160 dychami czystej gotówki – warto było. Ale jak słucham tych opowieści o radiosłuchaniu w górach czy grillowaniu z kiełbaskami... cholera, aż mi się ręka trzęsie, jakbym sam tam był. Tylko pytanie – teraz, kiedy już gramy w Ekstraklasie, to który mecz Pogoń ma najwyższy kurs do obstawienia? Bo ja bym sobie raz na luzie coś wsadził, żeby odzyskać te 40% straty z zeszłego sezonu... 🍺💸